Ο ΟΦΗ έγραψε ιστορία στο Παγκρήτιο: κατέκτησε το πρώτο Super Cup που καταφέρνει να κερδίσει ομάδα της περιφέρειας και μάλιστα με οκτώ Έλληνες βασικούς, ψυχή και χαρακτήρα. Από το Κύπελλο στο Super Cup, η Κρήτη χτίζει μέλλον με ταυτότητα και δουλειά…
Ο ΟΦΗ δεν έκανε απλώς μια καλή εμφάνιση. Κατέκτησε το Super Cup με τρόπο που μένει. Μετά από ένα συγκλονιστικό 2-2 στην κανονική διάρκεια και 5-4 στα πέναλτι απέναντι στην πρωταθλήτρια ΑΕΚ, οι Κρητικοί έγιναν η πρώτη ομάδα της περιφέρειας που κατακτά τον τίτλο.
Στο Παγκρήτιο, με οκτώ Έλληνες βασικούς στη σύνθεση, με τον Χριστογεώργο να σταματά το κρίσιμο πέναλτι και τον Θανάση Ανδρούτσο να βάζει το νικητήριο, η ομάδα του Χρήστου Κόντη έδειξε χαρακτήρα, ψυχραιμία μετά το 2-2 στο 90+7, ψυχή και ποιότητα.
Η πορεία του ΟΦΗ τα τελευταία χρόνια είναι εντυπωσιακή. Από την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας μέχρι το Super Cup, η ομάδα χτίζει κάτι ουσιαστικό.
Δεν βασίζεται μόνο σε στιγμές. Φαίνεται να έχει συνέχεια, να έχει ταυτότητα και, το σημαντικότερο, έχει ελληνική ραχοκοκαλιά.
Οκτώ Έλληνες στην ενδεκάδα δεν είναι τυχαίο νούμερο, αλλά επιλογή. Είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα, που μόνο θετικά μπορεί να σχολιαστεί.
Σε μια εποχή που οι μεγάλες ομάδες της Αθήνας γεμίζουν τα ρόστερ με ακριβούς ξένους, ο ΟΦΗ δείχνει ότι μπορείς να χτίσεις ανταγωνιστική ομάδα με Έλληνες παίκτες που ξέρουν τι σημαίνει η φανέλα. Αυτό έχει αξία για το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου και δίνει ελπίδα ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος.
Το ματς είχε δραματικότητα από την αρχή μέχρι το τέλος και σίγουρα δεν ήταν και τόσο για… καρδιακούς…
Πίσω στο σκορ, ισοφάριση, προβάδισμα και ισοφάριση της ΑΕΚ στα τελευταία δευτερόλεπτα. Στα πέναλτι, φάνηκε η ψυχραιμία, ο χαρακτήρας και όλη η ψυχή του ΟΦΗ.
Και όταν ήρθε η ώρα της απονομής, εμφανίστηκε και μια εικόνα που άξιζε προσοχής και θετικού σχολιασμού. Ο Μάριος Ηλιόπουλος περίμενε τους παίκτες του ΟΦΗ, χειροκρότησε και πλησίασε τον Χρήστο Κόντη για να δώσει συγχαρητήρια. Το ίδιο έκανε και με τον Μιχάλη Μπούση στην απονομή. Έμεινε και χειροκρότησε, προσφέροντας μια εικόνα που μάλλον δεν έχουμε ξαναδεί από ηττημένη ομάδα.
Ήταν μια στάση ευγενική και αξιοπρεπής, που τιμά και τον ίδιο και το ποδόσφαιρο. Σε μια χώρα που συχνά χάνει το μέτρο μετά από ήττες, αυτή η εικόνα ξεχώρισε.
Φυσικά μένει ανοιχτό το ερώτημα αν θα βλέπαμε την ίδια στάση αν στη θέση του ΟΦΗ στεκόταν κάποια από τις άλλες μεγάλες ομάδες.
Αυτό όμως είναι ένα ερώτημα που δεν χρειάζεται απάντηση σήμερα. Το γεγονός είναι ότι συνέβη και ότι ο ΟΦΗ το άξιζε απόλυτα.
Και τώρα το Ηράκλειο γιορτάζει ξανά. Η Κρήτη μπορεί να περηφανεύεται για την ομάδα της.
Και ο ΟΦΗ συνεχίζει να χτίζει κάτι που δεν περιορίζεται σε τρόπαια, αλλά αγγίζει και την ουσία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Με Έλληνες, με ψυχή και με δουλειά. Αυτή είναι η μεγάλη νίκη και το μεγαλύτερο στοίχημα…
