Νέα πτώση τμήματος οροφής στο Βενιζέλειο, αυτή τη φορά στον κοιτώνα των ειδικευόμενων της Χειρουργικής Κλινικής, προκαλεί ανησυχία και φέρνει ξανά στο προσκήνιο τα προβλήματα των υποδομών. Η Τριμελής Επιτροπή Ιατρών ζητά άμεση υλοποίηση της μελέτης ανακαίνισης του παλαιού κτιρίου και ουσιαστική ενίσχυση του προσωπικού…
Νέα πτώση τμήματος οροφής στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου προκαλεί έντονο προβληματισμό στους εργαζόμενους, με την Τριμελή Επιτροπή Ιατρών του νοσοκομείου να ζητά άμεσες παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων στις υποδομές.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, μεγάλο κομμάτι οροφής κατέρρευσε στον κοιτώνα των ειδικευόμενων της Χειρουργικής Κλινικής, πάνω από τα κρεβάτια, ενώ γιατροί βρίσκονταν ακόμη στον χώρο εργασίας τους. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η αποφυγή τραυματισμού οφείλεται στην τύχη και επαναφέρει στο προσκήνιο την ανάγκη άμεσης υλοποίησης της ήδη εκπονημένης μελέτης για την ανακαίνιση του παλαιού κτιρίου.
Παράλληλα, οι γιατροί θέτουν συνολικότερα ζητήματα σχετικά με τη λειτουργία του νοσοκομείου. Όπως αναφέρουν, το ανακαινισμένο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών εξακολουθεί να λειτουργεί σε περιορισμένο χώρο, ενώ οι ανάγκες αυξάνονται. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις αναμονές, στον περιορισμένο εξοπλισμό του ακτινολογικού και στις ελλείψεις εξειδικευμένου προσωπικού.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και το οργανόγραμμα του Βενιζελείου, το οποίο, σύμφωνα με την Επιτροπή, δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές διαστάσεις και ανάγκες του νοσοκομείου. Οι παθολογικές κλινικές λειτουργούν με υψηλή πληρότητα, ενώ καταγράφονται ελλείψεις σε γιατρούς, νοσηλευτές, μαίες και παραϊατρικό προσωπικό.
Η Τριμελής Επιτροπή ζητά επανασχεδιασμό με βάση τις πραγματικές ανάγκες, μαζικές προσλήψεις και ουσιαστική ενίσχυση του προσωπικού, υπογραμμίζοντας ότι οι νέες υποδομές δεν αρκούν χωρίς τους ανθρώπους που θα τις στελεχώσουν.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Τις επόμενες μέρες αναμένεται να επισκεφθεί το νησί ο Υπουργός Υγείας για να εγκαινιάσει ό,τι νεότερο έχει κατασκευαστεί στα νοσοκομεία κατά τη θητεία του. Θα συμφωνήσουμε κι εμείς χωρίς μισαλλοδοξία, ότι κάθε ενίσχυση στο ΕΣΥ είναι καλοδεχούμενη αλλά ότι έχει γίνει, αρκεί;
1.Ένα ΤΕΠ υποδεέστερο των αναγκών
Η ανακαίνιση περιορίστηκε στον ίδιο ημιυπόγειο χώρο ο οποίος είναι μικρός και ανεπαρκής (710 τ.μ) για τις ανάγκες που καλύπτει.
Επιλέχθηκε σωστά να γίνει αίθουσα ανάνηψης σοβαρών περιστατικών αλλά για να δημιουργηθεί ο αναγκαίος χώρος, περιορίστηκαν άλλα ιατρεία όπως το Ορθοπαιδικό ( 1 αντί 2 ιατρεία, αύξηση αναμονής),το ΩΡΛ και το Καρδιολογικό. Επιπλέον επιβάρυνση δημιούργησε το νέο Παιδιατρικό ΤΕΠ, εξ ορισμού προβληματικό, καθώς στερείται παραθύρου σε εξωτερικό χώρο για φυσικό αερισμό και φωτισμό και έχει μικρό χώρο αναμονής και κοινή είσοδο παιδιών και ενηλίκων. Σημαντικά μικρότερος και χώρος αναμονής των ενηλίκων ,επιτείνοντας το συνωστισμό( 1 αίθουσα αντί 2).
Παράλληλα η εφαρμογή του νέου συστήματος διαλογής με ¨βραχιολάκι¨ αν και στη σωστή κατεύθυνση ,πάσχει στην εφαρμογή. Οι ασθενείς ενημερώνονται για να κατευθυνθούν στα αντίστοιχα ιατρεία, από μικρές, δύσχρηστες οθόνες και ¨χάνονται¨ στις ατελείωτες αναμονές τόσο στα ιατρεία όσο και στο ακτινολογικό το οποίο με ένα μηχάνημα σε λειτουργία δεν φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες ΤΕΠ και τακτικών ιατρείων. Ασθενείς από το Ορθοπαιδικό τακτικό ιατρείο, πηγαίνουν ιδιωτικά και φέρνουν ακτινογραφία για να επισπεύσουν την πολύωρη αναμονή.
Μείζον ζήτημα παραμένει η έλλειψη σε επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό. Τα κτίρια , η τεχνολογία και τα νέα συστήματα δεν μπορούν να υποκαταστήσουν το ανθρώπινο δυναμικό.
2.Ένα κτίριο σε παρακμή. Ένα νοσοκομείο μεγαλύτερο από το οργανόγραμμά του
Μόλις χθες βράδυ κατέρρευσε ΠΑΛΙ νέο μεγάλο κομμάτι οροφής πάνω στα κρεββάτια του κοιτώνα των ειδικευόμενων της Χειρουργικής Κλινικής!!!Οι γιατροί ήταν ακόμα στο πόστο τους όταν συνέβη οπότε από τύχη και μόνο δεν είχαμε τραυματισμό!
Η πτώση τμήματος της οροφής πάλι σε γραφείο στη Χειρουργική ανέδειξε την ανάγκη άμεσης υλοποίησης της ήδη εκπονημένης μελέτης ανακαίνισης του παλαιού κτιρίου. Το χθεσινό συμβάν επιβάλλει την άμεση απόφαση.
Εξίσου σημαντικό πρόβλημα για το Βενιζέλειο είναι όμως και το ότι οι προβλεπόμενες θέσεις (οργανόγραμμα) σχεδιάστηκαν όταν το νοσοκομείο ήταν κτιριακά και λειτουργικά περίπου το ένα τρίτο του σημερινού μεγέθους του. Σήμερα όμως καλείται να εξυπηρετήσει περισσότερους ασθενείς, περισσότερες και πιο σύνθετες ανάγκες και ένα συνεχώς διευρυνόμενο φάσμα υπηρεσιών.
Επομένως, το ζήτημα δεν είναι μόνο πόσες θέσεις είναι σήμερα κενές. Είναι και πόσες θέσεις χρειάζεται πραγματικά το σημερινό νοσοκομείο.
Οι ανάγκες είναι ιδιαίτερα εμφανείς στις Παθολογικές κλινικές, οι οποίες πραγματικά «στενάζουν» καθώς λειτουργούν σταθερά πλέον χειμώνα καλοκαίρι με μέγιστη πληρότητα και νοσηλεύουν τους επιπλέον ασθενείς σε άλλες κλινικές συχνά μακριά από την κεντρική κλινική. Οι ανάγκες είναι μεγάλες και σε άλλες κλινικές και τμήματα (ενδεικτικά Ογκολογική, Αιματολογική, Αναισθησιολογικό, Ακτινολογικό , Αξονικός/Μαγνήτικός Τομογράφος και όχι μόνο).
Οι ελλείψεις σε κρίσιμες ειδικότητες (Αναισθησιολόγοι, Εξειδικευμένοι Ακτινολόγοι) οδηγούν σε καθυστερημένη διεκπεραίωση, αυξημένη αναμονή και επακόλουθη φυγή στον ιδιωτικό τομέα όχι ως επιλογή αλλά ως ανάγκη για την πλειοψηφία του κόσμου που βιώνει μισθολογική απαξίωση και ακρίβεια.
Χωρίς προηγούμενο είναι επίσης η έλλειψη των νοσηλευτών παντού στο νοσοκομείο που αναγκαστικά παραλύει το σύστημα σε ΤΕΠ και Κλινικές . Μεγάλη η έλλειψη και των μαιών αλλά και του παραϊατρικού προσωπικού των Εργαστηρίων.
Για όλα αυτά και για πολλά ακόμα που συμβαίνουν , το σύστημα όχι μόνο δεν είναι στα καλύτερα του όπως ισχυρίζεται ο κ. Υπουργός αλλά αντίθετα νοσεί και μαζί με αυτό υποφέρει σιωπηλά και ο πληθυσμός αυτού του τόπου.
Χρειάζεται άμεσα επανασχεδιασμός του συστήματος με βάση τις πραγματικές ανάγκες και ουσιαστικά κίνητρα για όλο το προσωπικό του νοσοκομείου.
Κυρίαρχα αιτήματα η μαζική προκήρυξη των αναγκαίων θέσεων, ο διπλασιασμός των απολαβών και η επαναφορά της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.
Η αμοιβή οφείλει να είναι αξιοπρεπής μέσα στο σύστημα για το έργο υψηλής ευθύνης που επιτελείται και όχι να συμπληρώνεται ιδιωτικά με υπερεργασία.
Η δημόσια υγεία δεν χρειάζεται μόνο νέες κατασκευές. Χρειάζεται και τους ανθρώπους που θα μπορούν να τις λειτουργήσουν στις σωστές συνθήκες.
Ο κόσμος δεν οφείλει να αγωνιά και έμμεσα να εκβιάζεται να πληρώνει για την υγεία του λόγω της ανεπάρκειας του συστήματος.
Αγωνιζόμαστε μαζί για ποιοτική Δημόσια και Δωρεάν Υγεία για Όλους».
