Παραδόθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου. Λίγες μέρες μετά, η νεροποντή έφερε υποχωρήσεις δίπλα σε έργα απορροής. Ένας μηχανικός ρωτά πάνω σε τι πατάει ο νέος ΒΟΑΚ. Η Περιφέρεια, που έκανε αυτοψία στις 14/9, τι είδε τότε και τι λέει τώρα για αυτές τις «χειροτεχνίες»;
Στη χώρα μας τα έργα κρίνονται σε δύο ημέρες. Την ημέρα των εγκαινίων, με κορδέλες, κουστούμια και κάμερες. Και τη νύχτα που ανεβαίνει το ρέμα. Η πρώτη είναι για τους πολιτικούς. Η δεύτερη είναι για την αλήθεια. Και το «έργο» του ΒΟΑΚ τις έζησε και τις δύο ημέρες μέσα σε μία εβδομάδα!
Υπάρχει ένας τρόπος να χτίζονται τα έργα στην Κρήτη. Τον ξέρουμε απέξω. Συμβασιοποίηση στο πόδι, πριν ωριμάσουν οι μελέτες. Καθυστερήσεις. Παρατάσεις. Αποζημιώσεις στον ανάδοχο. Και στο τέλος, παράδοση με «κορδέλα», ακόμη κι αν λείπουν κομμάτια. Τα «δευτερεύοντα» θα γίνουν αργότερα.
Μόνο που τα «δευτερεύοντα» είναι συνήθως αυτά που κρατούν τον δρόμο όρθιο.
Ο νέος ΒΟΑΚ Νεάπολη-Άγιος Νικόλαος δόθηκε στην κυκλοφορία στις 30 Σεπτεμβρίου, με το ένα μόνο ρεύμα κυκλοφορίας. Λίγες μέρες αργότερα ήρθε η νεροποντή, και μαζί της τα βίντεο: επιχώματα που μοιάζουν να υποχώρησαν, έδαφος που «έφυγε» δίπλα σε τεχνικά έργα απορροής.
Έκπληξη; Καθόλου. Ήδη από τον Ιούλιο, ιδιοκτήτες της περιοχής προειδοποιούσαν δημόσια. Έλεγαν ότι τα ανοιχτά κανάλια για τα όμβρια, που προέβλεπε η μελέτη, είχαν «παγώσει» λόγω κολλημένων απαλλοτριώσεων. Και ότι, με τις πρώτες βροχές, τα νερά θα πήγαιναν όπου ήθελαν. Στις 14 Σεπτεμβρίου ο ίδιος ο Αντιπεριφερειάρχης Λασιθίου έκανε αυτοψία στο εργοτάξιο ακριβώς για τα ρέματα και την απορροή.
Άρα το πρόβλημα ήταν γνωστό. Καταγεγραμμένο. Με ονοματεπώνυμο και ημερομηνία.
Ένας μηχανικός το έθεσε δημόσια, ψύχραιμα και τεκμηριωμένα. Φτιάχνουμε βαριά, πανάκριβα στέγαστρα από οπλισμένο σκυρόδεμα για να φαίνεται ο δρόμος θωρακισμένος.
Και εκεί που ο δρόμος συναντά το ρέμα, εκεί δηλαδή που κρίνεται αν θα αντέξει, βλέπουμε οχετούς με πλάκες που μοιάζουν λεπτές και συρματοκιβώτια που ίσως πατάνε σε μπάζα.
Το νερό δεν χρειάζεται να σπάσει το μπετό. Του αρκεί να φάει το χώμα από κάτω.
Για να είμαστε δίκαιοι: ο μηχανικός δεν καταδικάζει από μια φωτογραφία. Ρωτάει όμως.
Και τα ερωτήματα σε ένα δημόσιο έργο λίγων ημερών δεν απαντώνται με σιωπή.
Πού είναι οι αυτοψίες; Πού είναι οι υδραυλικές και γεωτεχνικές μελέτες για τα σημεία που επηρεάστηκαν; Πού είναι το Υπουργείο, πού ο ανάδοχος, πού η επίβλεψη;
Και κυρίως: πού είναι το Τεχνικό Επιμελητήριο;
Ο θεσμός που καμαρώνει ότι είναι ο τεχνικός σύμβουλος της Πολιτείας έχει βγάλει ανακοινώσεις για καθυστερήσεις και χρονοδιαγράμματα του ΒΟΑΚ. Και ορθώς το έχει πράξει.
Για το πώς χτίζεται ο δρόμος όμως; Για το τι πατάει κάτω από τα πόδια μας; Εδώ ο σύμβουλος μοιάζει να έχει πάρει άδεια.
Και οι θεσμοί;
Η Περιφέρεια, που ήξερε, αφού έκανε αυτοψία. Το Υπουργείο. Η επίβλεψη. Ως την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, καμία επίσημη τεχνική τοποθέτηση. Ούτε για να καθησυχάσουν, ούτε για να εξηγήσουν.
Να το πούμε καθαρά: επίσημη διαπίστωση αστοχίας δεν υπάρχει. Αυτό όμως δεν είναι άλλοθι. Είναι ακριβώς το πρόβλημα. Δεν υπάρχει διαπίστωση γιατί κανείς δεν βγαίνει να διαπιστώσει. Γιατί; Μήπως τους έχει επιβληθεί άνωθεν το… «δικαίωμα της σιωπής»;
Τον ΒΟΑΚ τον περιμένουμε δεκαετίες. Τον έχουμε πληρώσει με αίμα στην παλιά άσφαλτο. Δεν μας αρκεί να γίνει. Θέλουμε να γίνει σωστά. Γιατί την επόμενη φορά που θα ανέβει το ρέμα, κανείς δεν θα μετρά κυβικά μπετό.
Θα μετρά πόσοι από αυτούς που έπρεπε να μιλήσουν, προτίμησαν να σωπάσουν. Κύριε Σταύρο μου, όλα καλά; Η αυτοψία της 14ης Σεπτεμβρίου τι έδειξε κύριε Αρναουτάκη;
