Οι μέλισσες μας έχουν αποδεκατιστεί. Χωρίς άμεση στήριξη της Πολιτείας, η ελληνική μελισσοκομία πεθαίνει και μαζί της ο πρωτογενής τομέας – Έκκληση για στήριξη της μελισσοκομίας ζήτησε μέσω του cretanews ο Κ. Λεονταράκης, Πρόεδρος ΟΜΣΕ
Έκκληση για στήριξη της μελισσοκομίας ζήτησε μέσω του cretanews ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΜΣΕ), κ. Κωνσταντίνος Λεονταράκης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Λεονταράκης, η μελισσοκομία βιώνει δύσκολες ημέρες με πολλές μέλισσες από την περυσινή χρονιά να βρίσκονται σε κατάσταση αναπηρίας. Βρίσκονται σε φάση ανάρρωσης με το μέλλον τους να μοιάζει αβέβαιο εξαιτίας και της κλιματικής αλλαγής. Στο πλαίσιο αυτό, η στήριξη από την Πολιτεία κρίνεται απαραίτητη και αναγκαία.
Ειδικότερα, η μελισσοκομία είναι βασικό κομμάτι του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί μια ιδιαίτερη κατηγορία εάν λάβουμε υπόψιν την ευαλωτότητα της μέλισσας. Αλλά και των κλιματικών αλλαγών που συντελούν στη μείωση του ζωικού κεφαλαίου. Όπως χαρακτηριστικά επισήμανε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΜΣΕ), κ. Κωνσταντίνος Λεονταράκης:
«Η μελισσοκομία είναι τμήμα του πρωτογενούς τομέα παραγωγής. Αποτελεί την «αιχμή του δόρατος», καθώς χωρίς εμάς δε θα γινόταν τίποτα. Η μελισσοκομία δεν βρίσκεται σε θετικά επίπεδα καθώς η περυσινή χρονιά ήταν ξερή. Η φύση φαίνεται πως επανακάμπτει αλλά η ζημιά έχει μείνει στους θυμαρότοπους. Το 50% των θυμαρότοπων παραμένουν ξεροί και δε θα ανοίξουν φέτος».
Μιλώντας για το ζωικό κεφάλαιο, υπογράμμισε: «Οι μέλισσες έχουν αποδεκατιστεί. Το ζωικό κεφάλαιο έχει αποδεκατιστεί εξαιτίας της περυσινής χρονιάς. Οι μέλισσες που έχουν μείνει βρίσκονται σε καθεστώς αναπηρίας της φετινή χρονιά. Δε ξέρουμε πως θα εξελιχθεί η χρονιά. Φαίνεται πως θα είναι μια φυσιολογική χρονιά με βάση τις βροχοπτώσεις και τις προβλέψεις που έχουμε. Αλλά, δε ξέρουμε εάν θα έχουμε έντονο καλοκαίρι. Το καλοκαίρι θα κριθεί η σοδειά της φετινής χρονιάς. Κρίσιμο ρόλο παίζουν και οι εχθροί της μέλισσας που είναι: οι σφίγγες που ευημερούν».
Ο κ. Λεονταράκης υποστήριξε, μεταξύ άλλων, πως οι μελισσοκόμοι έχουν έρθει σε αδιέξοδο. Ουκ ολίγοι ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από τον επαγγελματικό κλάδο βλέποντας τις αντικειμενικές δυσκολίες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ομοσπονδία έχει καταρτίσει τους αναγκαίους φακέλους ώστε η ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου να δουν με περισσότερη σοβαρότητα τα προβλήματά τους.
«Δεν υπάρχουν μέσα για να στηρίξουμε τις μέλισσες αλλά και να αναπληρώσουμε την περυσινή μελισσοκομία. Δε γνωρίζουμε πόσο μέλι θα παράξουμε φέτος. Δε μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις. Ζητάμε από την Πολιτεία ενίσχυση. Αναμένουμε να μας στηρίξει. Ως Πανελλήνιος Σύλλογος έχουμε καταρτίσει από πέρυσι ένα ολοκληρωμένο φάκελο για την κλιματική αλλαγή και για την απώλεια εισοδήματος. Ευελπιστούμε να λάβουμε μέρος σε κάποιο πρόγραμμα του πρωτογενούς τομέα παραγωγής ώστε να μείνουμε και εμείς ζωντανοί ως επαγγελματικός κλάδος και να μην παραδώσουμε την μελισσοκομία. Είναι ένα επάγγελμα κοστοβόρο. Δεν παίρνουμε επιδότηση από πουθενά. Πολλοί σκέφτονται να αποχωρήσουν. Αγαπάμε τη μέλισσα και γι΄ αυτό θέλουμε να παραμείνουμε στο κλάδο» ανέφερε.
Ο ίδιος περιγράφοντας την άσχημη κατάσταση που βρίσκονται τα μελίσσια, σημείωσε: «Πέρυσι, είχαμε μελισσοκόμο που είχε 1000 μέλισσες και φέτος του έχουν μείνει 300 οι οποίες βρίσκονται σε καθεστώς αναπηρίας. Οι μέλισσες που επιβίωσαν από πέρυσι φέτος βρίσκονται σε κατάσταση ανάρρωσης και δε ξέρουμε την πορεία τους. Το ζωικό κεφάλαιο αυτό κοστίζει».
Τέλος, ο κ. Λεονταράκης έκρουσε το «καμπανάκι» προς την Πολιτεία να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και πιο συγκεκριμένα να υιοθετήσει μια στρατηγική ώστε ο αγρότης, ο γεωργός και ο μελισσοκόμος να μπορούν να βιοπορίζονται από τον πρωτογενή τομέα.
«Ο πρωτογενής τομέας στην Ελλάδα βρίσκεται στο «έλεος» του Θεού. Μοιράζονται εκατομμύρια παντού αλλά μένει εκτός ο πρωτογενής τομέας παραγωγής. Δεν υπάρχει στρατηγική ώστε σε βάθος πενταετίας ο άνθρωπος που βιοπορίζεται από τον πρωτογενή τομέα να παραμείνει. Δυστυχώς, δεν υπάρχει στρατηγική. Συνεχώς ακούμε πως δίνονται χρήματα στον ιδιωτικό τομέα. Κάποια στιγμή, πρέπει να λάβει και ένα πόσο από τα χρήματα αυτά και ο πρωτογενής τομέας που την περίοδο της οικονομικής και της υγειονομικής κρίσης έβαλε «πλάτη». Ο αγρότης δεν έκατσε στο σπίτι του ούτε στηρίχθηκε. Στήριξη ζητάει. Και ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο στρατηγικής» είπε.
