Κάποια στιγμή να “ανοίξει” και το ζήτημα εντοπιότητας των υπηρετούντων αστυνομικών στα ΑΤ της ενδοχώρας και γενικά στα τμήματα της υπαίθρου. Δεν μπορεί οι αστυνομικοί που υπηρετούν σε ένα τόπο να κατάγονται απ αυτόν…
Μας το μετέφεραν αυτές τις ημέρες αναγνώστες και δεν μπορούμε να μην το επισημάνουμε.
Με αφορμή το μακελειό στα Βορίζα και το ότι η αστυνομία δεν το πρόλαβε, αν και πριν δεκαετίες ξεκίνησε ως βεντέτα και τους τελευταίους μήνες υπήρχαν ενδείξεις πως κάτι κακό θα συμβεί, μας τόνισαν πως πρέπει κάποια στιγμή να “ανοίξει” το ζήτημα εντοπιότητας των υπηρετούντων αστυνομικών στα ΑΤ της ενδοχώρας και γενικά στα τμήματα της υπαίθρου.
Δεν μπορεί, σύμφωνα με όσα μας μετέφεραν, οι αστυνομικοί που υπηρετούν σε ένα τόπο να κατάγονται απ αυτόν.
Γιατί και τα στραβά μάτια ίσως κάνουν και δεν σπουδαιολογούν καταστάσεις και φοβούνται να επέμβουν γιατί γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα.
Και προφανώς οι αναγνώστες μας έχουν δίκιο.
Δεν μπορεί να βλέπουμε δασκάλους από την Κρήτη να τους καλούν να διδάξουν σε σχολεία του Έβρου και από τη Θεσσαλονίκη να τους μετακινούν στο Ηράκλειο και τους αστυνομικούς να τους βάζουν να υπηρετούν στον τόπο τους με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δουλειά τους.
Βέβαια σε όλο αυτό τον ορυμαγδό γεγονότων που ζούμε στην Κρήτη με τις πράξεις αντεκδίκησης από πού να το πιάσεις κι από πού να το αφήσεις.
Όμως ακόμα και τα μικρά παίζουν ρόλο, κι αφού προς το παρόν δεν μπορούμε να βρούμε τρόπο να αγγίξουμε τα μεγάλα ας ξεκινήσουμε απ αυτά…
