Οι εισβολείς έρχονται με κοστούμια και powerpoint. Στο συνέδριο του Economist στα Χανιά, με ΜΑΤ και κλειστές πόρτες, σχεδίαζαν το ξεπούλημα της Κρήτης. Στη συνέντευξή του στον Μάριο Διονέλλη για το cretanews, ο Γιάννης Χατζηγιαννάκης δεν μασάει τα λόγια του: περιγράφει με ακρίβεια την επερχόμενη λεηλασία και καλεί σε αντίσταση…
Δεν χρειάζονται πια καράβια ούτε στρατιώτες. Οι νέοι κατακτητές φτάνουν με business class, δερμάτινα παπούτσια και powerpoint. Φοράνε κοστούμια, μιλάνε αγγλικά και υπόσχονται «μεταμόρφωση». Στην πραγματικότητα φέρνουν λεηλασία. Και το πεδίο μάχης είναι η Κρήτη μας.
Στα Χανιά πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή, 29 Μαΐου 2026, το συνέδριο του Economist, ένα members-only κλαμπ για εκείνους που θεωρούν το νησί μας ενεργειακό κόμβο, τουριστικό χαρτοφυλάκιο και πεδίο δοκιμών για κάθε πράσινο-μπλε ξεπούλημα.
Δεν θέλουν να ακούσουν καμία διαφορετική φωνή. Αποκλείουν, απαγορεύουν, έφεραν ΜΑΤ από την Αθήνα.
Γιατί; Γιατί ήξεραν ότι αν ανοίξουν την πόρτα θα μπει μέσα η οργή ενός ολόκληρου τόπου που αρνείται να γίνει αποικία.
Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Μάριο Διονέλλη και θα ακούσετε ολόκληρη στα Cretapods και στο Cretanews, ο Γιάννης Χατζηγιαννάκης, μέλος της Παγκρήτιας Δικτύωσης για το Περιβάλλον, δεν μασάει καθόλου τα λόγια του.
«Οι εισβολείς έρχονται με κοστούμια», λέει χαρακτηριστικά και περιγράφει με ακρίβεια χειρουργού τι ετοιμάζουν:
ανεμογεννήτριες πάνω σε βουνά που έθρεψαν γενιές, γεωτρήσεις που θα δηλητηριάσουν το νερό μας, ξενοδοχεία all-inclusive που θα μετατρέψουν τους ντόπιους σε σερβιτόρους της ίδιας τους της γης.
Οι τουρίστες έρχονται για το γαλάζιο και το πράσινο, όχι για να φωτογραφίζονται μπροστά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις…
Πάνω από 150 σύλλογοι, φορείς και συλλογικότητες ενώθηκαν. Η πλατεία Σπλάτζια έγινε ξανά σύμβολο. Γιατί η Κρήτη δεν μαθαίνει να υποκλίνεται. Μαθαίνει να αντιστέκεται.
Από τους αγώνες του… ’40 μέχρι σήμερα, η ίδια φλόγα καίει. Και αυτή τη φορά δεν είναι μόνο για ελευθερία. Είναι για να μην πουληθεί το ίδιο το νησί μας κομμάτι-κομμάτι σε funds και funds managers.
Ο Χατζηγιαννάκης δεν ζητάει απλώς να «προστατέψουμε το περιβάλλον». Ζητάει να μην αυτοκτονήσουμε οικονομικά και πολιτισμικά.
Γιατί όταν χαθεί το φυσικό κεφάλαιο, δεν θα μείνει τίποτα να κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας πέρα από χρέη και ερείπια…
Διαβάστε, ακούστε, μοιραστείτε αυτή τη συνέντευξη. Δεν είναι απλώς μια ακόμα κουβέντα. Είναι η κραυγή ενός τόπου που αρνείται να γίνει «παραμάνα» ξένων συμφερόντων.
Οι εισβολείς μπορεί να φοράνε κοστούμια, αλλά εμείς φοράμε ακόμα την περηφάνια του Κρητικού. Και αυτή δεν πουλιέται. Ούτε με powerpoint, ούτε με ΜΑΤ, ούτε με «μεταμορφώσεις».
Η μάχη συνεχίζεται. Και ξεκινά από εδώ…
Ακούστε
