Μας παρουσιάζουν το πόθεν έσχες με εκατοντάδες ακίνητα και εκατομμύρια καταθέσεις, ενώ κάποιοι ξεκίνησαν μόνο με το βρακί που φορούσαν. Αν υπήρχε πραγματικός έλεγχος «πόθεν», τότε η βουλευτική ή υπουργική καρέκλα δεν θα ήταν μηχανισμός πλουτισμού, αλλά έργου με κοινωνικό αποτύπωμα…
Θεατρινισμοί και μόνο, έτσι μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια με τη δημοσιοποίηση των πόθεν έσχες των πολιτικών.
Άνθρωποι που ζουν με τρεις κι εξήντα και δεν μπορούν να αγοράσουν ούτε με δάνειο ένα δυαράκι βλέπουν τους πολιτικούς να δηλώνουν δεκάδες ακίνητα, καταθέσεις, αμοιβαία και δανεισμό που βγάζει μάτι ως προς το τι πάει να δικαιολογήσει.
Κι ακούς εδώ κι εκεί σε πηγαδάκια να επαναλαμβάνεται το ίδιο ερώτημα:
Μας παρουσιάζουν το έσχες αλλά το πόθεν γιατί δεν απασχολεί την Επιτροπή Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης;
Το να εμφανίζει ο υπόχρεος πολιτικός δίπλα στα πολλά ακίνητα του απόκτηση από εισοδήματα δεν παραξενεύει κανένα;
Τα εισοδήματα από τη βουλευτική ή υπουργική ή πρωθυπουργική ιδιότητα είναι συγκεκριμένα και με αυτά σίγουρα δεν μπορείς να αποκτήσεις ούτε 26, ούτε 17 ούτε καν δέκα ακίνητα. Να δεχθούμε πως 1-2 είναι από κληρονομιά όλα τα υπόλοιπα ποια εισοδήματα τα δικαιολογούν, ποιες κληρονομιές, ποιες προίκες;
Μιλάμε για ένα σάπιο και υποκριτικό σύστημα δήλωσης περιουσιακής κατάστασης που ακόμα κι αν γεννήσει υποψίες, κλείνει με ένα συμπέρασμα για αδιευκρίνιστα και τέλος.
Πολιτικοί που ξεκίνησαν την καριέρα τους με το βρακί που φορούσαν πολλαπλασιάζουν με ιλιγγιώδη ρυθμό τα περιουσιακά στοιχεία τους με το που θα πατήσουν το πόδι τους στη Βουλή και το πόθεν τους παραμένει σκοτεινό.
Αν έστω μόνο σε αυτό το κομμάτι του βίου τους υπήρχε πραγματικός έλεγχος πολλά θα είχαν αλλάξει με τα πρόσωπα που βρίσκονται στα πολιτικά πράγματα.
Η βουλευτική και υπουργική ιδιότητα δεν θα ήταν προσωπείο πλουτισμού αλλά έργο με κοινωνικό αποτύπωμα.
Και γι αυτό έχουμε ευθύνη όλοι εμείς που σπεύδουμε κάθε φορά να επιβραβεύσουμε με την ψήφο μας το σάπιο και το ψεύτικο αντί να απαιτήσουμε οι κανόνες και οι νόμοι που ισχύουν για εμάς να ισχύουν και για εκείνους που μας εκπροσωπούν στη Βουλή, δίχως εξαιρέσεις.
