Ενώ 120 κάμερες με ισραηλινό λογισμικό κατέγραφαν τα πάντα στο ΟΑΚΑ και η Αστυνομία παρακολουθούσε από ειδικό μπουθ, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού αντάλλαζε μπουνιές με τον ανιψιό και πρώην στενό συνεργάτη του πρωθυπουργού. Ο «αυστηρότατος» αθλητικός νόμος ισχύει μόνο για την «πλέμπα». Για τους ισχυρούς, η Δικαιοσύνη κλείνει επιλεκτικά τα μάτια…
Ενώ οι 120 κάμερες με ισραηλινό λογισμικό κατέγραφαν κάθε κίνηση και η Αστυνομία «παρακολουθούσε τα πάντα» από το ειδικό μπουθ, ο πρόεδρος του Ολυμπιακού και αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Πειραιά αντάλλαζε μπουνιές με τον ανιψιό και πρώην άμεσο συνεργάτη του πρωθυπουργού μπροστά σε παράγοντες, εκπροσώπους θεσμών και χιλιάδες θεατές.
Κι όμως, ο Εισαγγελέας… την ώρα του σκηνικού κοιμόταν και μετά χάθηκε στους πανηγυρισμούς. Ε, να χαλάμε τώρα μια τόσο ωραία στιγμή για κάτι τέτοια ασήμαντα; Ούτε κλήση, ούτε προανάκριση, ούτε έστω μία ανακοίνωση.
Εντάξει, μέχρι που έπεσε το σχετικό κράξιμο στα social media και πήρε μπρος ο μηχανισμός και τουλάχιστον βγήκε μια ξερή «αυστηρή» ανακοίνωση έτσι για το τυπικό της υπόθεσης να υπάρχει κάτι βρε παιδί μου στα πρακτικά.
Και έρευνα όμως σοβαρή και σε βάθος να γίνει, που πιστεύετε πως στο τέλος θα καταλήξει αν όχι στον γνωστό «κουβά» μαζί με τόσα άλλα μικρά και μεγάλα σκάνδαλα;
Μια από τα ίδια και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη και ο ΠΘ. Γενικά… τα μάτια κλειστά, οι κάμερες «σβηστές». Δεν είδαν, δεν άκουσαν τίποτα…
Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο του «αυστηρότατου» νέου αθλητικού νόμου και γενικά του νόμου συνολικά. Εφαρμόζεται με σιδερένια πειθαρχία όταν ο «φτωχοδιάβολος» οπαδός πετάει ένα κύπελλο ή ανάψει ένα καπνογόνο.
Τότε πέφτουν πρόστιμα, ποινές, απαγορεύσεις.
Όταν όμως οι ισχυροί της πολιτικής και της επιχειρηματικής σκηνής μετατρέπουν το Final Four του 2026 σε ρινγκ, η Δικαιοσύνη γίνεται ξαφνικά… κουφή, στραβή και φυσικά μουγγή. Δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Η μία Δικαιοσύνη η αυστηρή για την «πλέμπα», η άλλη η… εντάξει μωρέ δεν έγινε και τίποτα, για τους «δικούς μας».
Η υπόθεση δεν είναι απλώς σκανδαλώδης. Είναι πολιτικά δηλητηριώδης.
Σε μια χώρα που ακόμα βράζει από το σκάνδαλο των υποκλοπών, λίγο πριν τις εκλογές, η εικόνα δύο κορυφαίων παραγόντων να τσακώνονται δημοσίως μπροστά σε διεθνές κοινό δεν είναι «ατυχές περιστατικό».
Είναι η επιβεβαίωση ότι το σύστημα προστατεύει τους δικούς του.
Α, και βέβαια δεν μιλάμε πια ένα κανονικό κράτος, αλλά για ένα… παρακράτος.
Ο Μητσοτάκης και ο Χρυσοχοΐδης επέλεξαν την αδράνεια και σιωπή. Προτίμησαν να θυσιάσουν την αξιοπιστία της «μάχης κατά της βίας στα γήπεδα» παρά να θίξουν τον ανιψιό και τον ισχυρότερο οικονομικό-εκδοτικό παράγοντα της χώρας.
Το μήνυμα που στέλνεται στους οπαδούς είναι ξεκάθαρο και επικίνδυνο: «Ο νόμος είναι για εσάς. Εμείς είμαστε υπεράνω».
Και όταν η υποκρισία φοράει στολή εξουσίας και κρύβεται πίσω από κάμερες που «βλέπουν» μόνο όταν το θέλει το Μαξίμου, τότε η μάχη κατά της βίας στα γήπεδα έχει ήδη χαθεί.
Όχι στις εξέδρες. Στα γραφεία της εξουσίας…
