Ο Δήμος Βιάννου βάζει από το 2027 στον προϋπολογισμό του το ενοίκιο εκπαιδευτικών και δημοσίων υπαλλήλων. Ο Άγιος Βασίλειος μετατρέπει άδεια δημοτικά κτίρια σε κατοικίες. Και οι υπόλοιποι δήμοι της Κρήτης τι κάνουν; Ο νόμος υπάρχει από το 2017, λείπουν όμως μάλλον οι αποφάσεις…
Υπάρχουν αποφάσεις που δεν κοστίζουν εκατομμύρια, αλλά αλλάζουν την καθημερινότητα ανθρώπων και, τελικά, τη ζωή ολόκληρων περιοχών. Η απόφαση του Δήμου Βιάννου να καλύπτει από τον προϋπολογισμό του τη δαπάνη ενοικίου για εκπαιδευτικούς και δημόσιους υπαλλήλους που εργάζονται και επιλέγουν να κατοικούν εντός των ορίων του ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
Ο δήμαρχος Βιάννου Παύλος Μπαριτάκης ανακοίνωσε το μέτρο κατά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ηρακλείου «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος», Γιώργο Μακράκη, και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.
Το εργαλείο δεν είναι καινούργιο: το άρθρο 32 του ν. 4483/2017 δίνει εδώ και εννιά χρόνια τη δυνατότητα σε ορεινούς και νησιωτικούς δήμους να παρέχουν κίνητρα στέγασης και σίτισης, και με τον νέο Κώδικα Αυτοδιοίκησης το πλαίσιο επεκτάθηκε και στους νεοδιόριστους, για έως πέντε χρόνια από την τοποθέτησή τους.
Το ζήτημα λοιπόν ποτέ δεν ήταν ο νόμος. Ήταν ποιος θα κάτσει να τον κάνει πράξη. Και ο δήμαρχος Βιάννου τον έκανε πράξη και μπράβο του!
Το μέτρο εφαρμόζεται ήδη στους δημοτικούς υπαλλήλους, πέντε οικογένειες μένουν πλέον μόνιμα στην περιοχή, και τώρα επεκτείνεται. Τις επόμενες ημέρες ο Δήμος Βιάννου θα απευθυνθεί στις σχολικές μονάδες και στις υπηρεσίες για καταγραφή, ώστε η δαπάνη να μπει στον προϋπολογισμό του 2027.
Αξίζει όμως να σταθούμε και στην άλλη πλευρά του τραπεζιού.
Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών «Δομήνικος Θεοτοκόπουλος» κάνει δουλειά που δεν εξαντλείται σε ανακοινώσεις…
Το στεγαστικό των αναπληρωτών και των νεοδιόριστων είναι το πιο σκληρό, το πιο πεζό και το πιο υποτιμημένο πρόβλημα του κλάδου: εκπαιδευτικοί που τοποθετούνται σε ορεινές κοινότητες και ψάχνουν σπίτι με μισθό που δεν αντέχει ούτε το ενοίκιο, πόσο μάλλον τη μετακίνηση.
Το να πηγαίνει ένα σωματείο στον δήμαρχο, να βάζει το ζήτημα στο τραπέζι και να φεύγει με δέσμευση προϋπολογισμού, είναι ακριβώς αυτό που λέμε συνδικαλισμός με αποτέλεσμα.
Και εδώ είναι το πραγματικό ζητούμενο:
- Γιατί όσα ισχύουν στη Βιάννο δεν ισχύουν παντού;
- Πόσοι ορεινοί δήμοι της Κρήτης έχουν φέρει το άρθρο 32 σε δημοτικό συμβούλιο;
- Πόσοι θρηνούν για την πληθυσμιακή συρρίκνωση και την ερημοποίηση αλλά δεν έχουν κάνει ούτε μία κίνηση για να κρατήσουν τους νέους λειτουργούς που τους στέλνει το κράτος;
Ένα σχολείο δεν κρατιέται ανοιχτό με ευχές. Κρατιέται με δασκάλους που έχουν λόγο να μείνουν. Η Βιάννος το κατάλαβε. Οι υπόλοιποι;
Ο χάρτης της υπόλοιπης Κρήτης
Η εικόνα στην υπόλοιπη Κρήτη είναι, ας το πούμε κομψά, ανομοιόμορφη…
Θετική εξαίρεση ο Δήμος Αγίου Βασιλείου στο Ρέθυμνο, που αξιοποίησε ανενεργά δημοτικά κτίρια, τα ανακαίνισε με κρατική επιχορήγηση και τα απέδωσε σε εκπαιδευτικούς και άλλους δημόσιους λειτουργούς, μοντέλο που αναφέρθηκε ονομαστικά από το υπουργείο Παιδείας ως παράδειγμα προς μίμηση.
Είναι μάλιστα η πιο ουσιαστική λύση, γιατί δεν αντιμετωπίζει μόνο την τιμή του σπιτιού, αλλά και την ίδια την έλλειψη σπιτιού…
- Στα Χανιά, αντίθετα, το επίδομα στέγασης παραμένει αίτημα: σύλλογοι γονέων και ο ΣΕΠΕ Χανίων το ζητούν εδώ και καιρό ως κίνητρο για να καλυφθούν τα κενά.
- Στο Ηράκλειο, ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος ΑΔΕΔΥ Δημήτρης Δερμιτζάκης έχει μιλήσει δημόσια για συναδέλφους που φιλοξενούνται σε σπίτια γνωστών περιμένοντας να «χαλαρώσει η σεζόν».
Για τους υπόλοιπους ορεινούς δήμους του νησιού -Ανώγεια, Αμάρι, Μυλοπόταμος, Οροπέδιο Λασιθίου, Σφακιά, Καντάνος-Σέλινο- δημόσια καταγεγραμμένη απόφαση δημοτικού συμβουλίου για ενεργοποίηση του άρθρου 32 δεν εντοπίζεται.
Τη στιγμή που η Πάρος δίνει 100 ευρώ, η Κίμωλος 150, η Σίφνος 200 και η Κύθνος 300 τον μήνα, η Κρήτη έχει να επιδείξει δύο δήμους. Δύο…
