Το Μαξίμου δεν χώνεψε εύκολα την ομιλία και τις αιχμές Σαμαρά κατά Μητσοτάκη από το Ηράκλειο και έστειλε τα τρολ του και τα διάφορα καλοταϊσμένα φερέφωνα να θυμίσουν την «προδοσία» του 1993. Η απάντηση της βάσης όμως είναι καταγεγραμμένη… και η κραυγαλέα υποκρισία του Μητσοτάκη τώρα επίσης!
Η ομιλία του Αντώνη Σαμαρά στο Επιμελητήριο Ηρακλείου την περασμένη Παρασκευή δεν πέρασε απαρατήρητη. Πολλοί γαλάζιοι ενοχλήθηκαν βαθιά που τόσα στελέχη της ΝΔ από την Κρήτη τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση. Το Μαξίμου δεν το χώνεψε εύκολα αυτό.
Και αντί να το αφήσει να περάσει, έστειλε αμέσως στα social media όλα τα «πληρωμένα» τρολ του μαζί με τα καλοταϊσμένα φερέφωνα της δημοσιογραφίας, για να επαναφέρουν τη συζήτηση στο αγαπημένο τους αφήγημα: ότι ο Σαμαράς είναι «προδότης» από το 1993.
Εμείς, χωρίς καμία διάθεση να υπερασπιστούμε τον Σαμαρά, θα θίξουμε για ακόμα μία φορά την πολιτική υποκρισία τους.
Και θα το κάνουμε με μία και μόνο ερώτηση που καίει:
Πόσοι ψήφισαν στις εσωκομματικές της Νέας Δημοκρατίας τον «προδότη» Σαμαρά για πρόεδρο το 2009 και πόσοι τον Μητσοτάκη το 2016;
Η απάντηση είναι καταγεγραμμένη και ανεξίτηλη.
- Το 2009, δεκαέξι χρόνια μετά τα γεγονότα του 1993, όταν όλα ήταν γνωστά και η Πολιτική Άνοιξη είχε ήδη γίνει ιστορία, ο Αντώνης Σαμαράς εξελέγη πρόεδρος της ΝΔ με 386.400 ψήφους.
- Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2016 εξελέγη με 173.297 ψήφους.
Δηλαδή, η κομματική βάση έδωσε στον άνθρωπο που ορισμένοι εξακολουθούν να αποκαλούν «προδότη», πάνω από 200.000 περισσότερες ψήφους από όσες έδωσε στον σημερινό πρόεδρο του κόμματος.
Η βάση της ΝΔ, λοιπόν, αποτίμησε πολιτικά τα γεγονότα του 1993 πολύ νωρίτερα και πολύ πιο ψύχραιμα από τους σημερινούς τηλεοπτικούς σχολιαστές και τους λογαριασμούς που παριστάνουν τους τιμητές.
Είτε δεν συμφωνεί με την αφήγηση περί «προδοσίας», είτε απλά προτιμά να κρίνει με βάση το σύνολο και όχι μόνο ένα επεισόδιο.
Το 2009 η ίδια βάση του έδωσε μία από τις μεγαλύτερες λαϊκές νομιμοποιήσεις στην ιστορία του κόμματος.
Σήμερα, με αφορμή την ομιλία στην Κρήτη και την παρουσία πολλών τοπικών στελεχών, το Μαξίμου και τα τρολ του επιχειρούν να ξαναγράψουν την ιστορία. Προσπαθούν να πείσουν ότι η βάση «πλανήθηκε» ή ότι «ξεχάστηκε».
Η αλήθεια όμως είναι πιο απλή και πιο ενοχλητική:
είτε η βάση της ΝΔ δεν συμφωνεί με την αφήγηση περί «προδοσίας», είτε κάποιοι συνεχίζουν να διαφωνούν περισσότερο με τους ίδιους τους ψηφοφόρους του κόμματος παρά με τον Σαμαρά.
Και αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα. Όχι τι είπε ή τι δεν είπε ο Σαμαράς το 1993. Αλλά το ότι το 2026 κάποιοι εξακολουθούν να θεωρούν ότι η κομματική βάση δεν έχει δικαίωμα να έχει κρίση.
Η υποκρισία έχει όνομα και αριθμούς. Και δεν κρύβεται πίσω από τρολ και φερέφωνα.
