Από την ενοποίηση των συνιστωσών και την άνοδο του Τσίπρα με ψεύτικες υποσχέσεις, μέχρι την εκδίωξη του Κασσελάκη και τις νέες διασπάσεις προς Τσίπρα, η Αριστερά μοιάζει με ένα τσούρμο τριτοκλασάτων ηθοποιών που μαχαιρώνονται για τις καρεκλίτσες τους και όχι για τα συμφέροντα του λαού…
Η τακτική που έχουν ακολουθήσει μέχρι σήμερα στο ΣΥΡΙΖΑ είναι το καλύτερο επιχείρημα της Δεξιάς για το πόσο ανίκανη και λίγη να αναλάβει κυβερνητικό ρόλο είναι η Αριστερά.
Πρώτα ενώθηκαν ένα σωρό συνιστώσες βλέποντας πως δεν έχουν προοπτική από μόνες τους στο πολιτικό σκηνικό και συγκρότησαν το ΣΥΡΙΖΑ.
Μετά ανέλαβε ο Αλέξης Τσίπρας που ήταν φρέσκο πρόσωπο και πρώτη φορά τους οδήγησε στην εξουσία.
Κι όταν μετά από λάθη και υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν ήλθαν οι ήττες ξεκίνησαν οι διασπάσεις…
Σε αυτή την πορεία διάλυσης, έφτασαν μέχρι σε σημείο να αγνοήσουν και να τσαλαπατήσουν την ίδια τη βούληση του λαού που τους ψήφιζε εκδιώκοντας κακήν κακώς τον Κασσελάκη. Και τώρα διασπώνται ξανά για να πάει μια μερίδα εξ αυτών με το νέο κόμμα που ίδρυσε ο Τσίπρας.
Πώς να τους πάρει κανείς στα σοβαρά;
Είναι εικόνα αυτή αξιόπιστων και με ιδεολογικές αναφορές στην Αριστερά πολιτικών;
Πιο πολύ με ένα τσούρμο τριτοκλασάτων ηθοποιών μοιάζουν, που ψάχνουν ρόλο σε ένα καλό θίασο, και μαχαιρώνουν ο ένας τον άλλο, για να πετύχουν, να καβαντζώσουν μια θεσούλα, που θα τους εξασφαλίσει το όνομα τους, να υπάρχει στο ανέβασμα της νέας παράστασης.
Κρίμα, γιατί διαχρονικά η Αριστερά, όχι μόνο στην Ελλάδα, είναι αυτή που υποτίθεται πως κοιτάζει περισσότερο τα συμφέροντα του λαού και είναι το αντίβαρο στις δεξιές παρατάξεις της πλουτοκρατίας.
Εδώ στην Ελλάδα δυστυχώς κατάντησε κάτι άχρωμο και άνευρο, που δεν ξέρει που πατάει και που βρίσκεται. Και κυρίως που κάνει ό,τι μπορεί για να της γυρίσει ο λαός την πλάτη…
