Απορρίφθηκε η αγωγή – Slapp του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά του Θανάση Κουκάκη. Από τα 350.000 ευρώ που ζητούσε θα πληρώσει και 7.000 ευρώ. Η δικαιοσύνη υπενθύμισε ότι ένα δημόσιο πρόσωπο πρέπει να αντέχει τον έλεγχο. Το αφεντικό πάντως παραμένει άθικτο… για την ώρα τουλάχιστον!
Το Πρωτοδικείο Αθηνών έστειλε στον κάλαθο των αχρήστων την αγωγή του Γρηγόρη Δημητριάδη κατά του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη. Ο πρωθυπουργικός ανιψιός, που κάποτε κινούνταν ως σκιώδης εξουσία στο Μαξίμου, απαίτησε 350.000 ευρώ για «προσβολή» από αναρτήσεις και δημόσιες τοποθετήσεις σχετικά με τις υποκλοπές και το Predator.
Το δικαστήριο όχι μόνο απέρριψε την αξίωση, αλλά τον υποχρέωσε να καταβάλει 7.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα του Κουκάκη!
Το σκεπτικό είναι καταλυτικό: ο Κουκάκης διατύπωσε κρίσεις στηριζόμενος σε διαθέσιμα στοιχεία και ο Δημητριάδης, ως δημόσιο πρόσωπο, οφείλει να επιδεικνύει μεγαλύτερη ανοχή στον δημοσιογραφικό έλεγχο.
Με άλλα λόγια, η δικαιοσύνη είπε αυτό που η κυβέρνηση αρνείται εδώ και χρόνια, ότι η δημοσιογραφία δεν είναι αδίκημα όταν φωτίζει σκάνδαλα εξουσίας!
Ο ίδιος ο Δημητριάδης, σε πρόσφατη συνέντευξή του, παραδέχθηκε με κυνισμό που θυμίζει κανονική μαφία: «έφαγα τη σφαίρα για να γλιτώσει το αφεντικό».
Δηλαδή, παραιτήθηκε για να προστατεύσει τον θείο του, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, και έκτοτε τηρεί σιωπή για όσα γνωρίζει.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: κάποιος έπρεπε να θυσιαστεί για να συνεχίσει η παράσταση του κυβερνητικού θιάσου Μητσοτάκη. Και ο ανιψιός δέχθηκε τον ρόλο του βολικού εξιλαστήριου θύματος.
Όμως η υπόθεση των υποκλοπών δεν έκλεισε με την παραίτηση ενός συγγενή. Παραμένει ανοιχτή η μεθόδευση που μετέτρεψε την ΕΥΠ και το Predator σε εργαλεία πολιτικού ελέγχου, που στοχοποίησε δημοσιογράφους, πολιτικούς αντιπάλους και επιχειρηματίες.
Η κυβέρνηση φρόντισε να θάψει την υπόθεση με διαδικασίες που θυμίζουν περισσότερο συγκάλυψη παρά διερεύνηση.
Φάκελοι που «χάνονται», προκαταρκτικές που σέρνονται, ποινικές ευθύνες που εξατμίζονται. Και στο τέλος, το «αφεντικό» βγαίνει πάντα καθαρό.
Η απόφαση του Πρωτοδικείου είναι μια μικρή ρωγμή στο τείχος της ατιμωρησίας. Δεν αποκαθιστά την πλήρη αλήθεια, ούτε τιμωρεί όσους σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις παρακολουθήσεις.
Δείχνει όμως ότι η στρατηγική των αγωγών – Slapp, που χρησιμοποιήθηκε συστηματικά για να φιμώσει ερευνητές δημοσιογράφους, δεν περνάει ατιμώρητη.
Ο Γρηγόρης Δημητριάδης πλήρωσε -κυριολεκτικά- για την προσπάθειά του να φιμώσει τον Κουκάκη.
Το πραγματικό ερώτημα όμως παραμένει: πότε θα πληρώσει κάποιος για το ίδιο το σκάνδαλο;
Όσο το «αφεντικό» παραμένει στο απυρόβλητο, η απάντηση είναι μία: ποτέ…
