36 χρόνια περίμενε ο ΟΦΗ για να νικήσει στον Πειραιά και το έκανε με Έλληνες και Έλληνα προπονητή. Την ώρα που οι μεγάλοι ξοδεύουν εκατομμύρια και αποκλείονται νωρίς, το «υποκατάστημα» πήγε στο κεντρικό και το έκλεισε με 1-0…
Υπάρχουν νίκες που τις χαίρεσαι ένα Σάββατο βράδυ, και υπάρχουν νίκες που τις ψάχνεις 36 ολόκληρα χρόνια. Ο ΟΦΗ πήγε στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης», στο σπίτι του Ολυμπιακού, κι έφυγε με το 1-0. Και δεν έφυγε κλέβοντας το, αλλά το πήρε καθαρά.
Ας το πούμε με τη λέξη που ταιριάζει: ο ΟΦΗ άλωσε το Καραϊσκάκη. Και δεν πρόκειται για υπερβολή.
Η κρητική ομάδα είχε να νικήσει εκτός έδρας τον Ολυμπιακό από τον Μάιο του 1990, μετρώντας 19 σερί ήττες από τους Πειραιώτες σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Το λες και κατάρα και μόλις έσπασε.
Το γκολ το πέτυχε στο 66ο λεπτό ο Κόντρο, ο παίκτης που ο Χρήστος Κόντης προτίμησε από τον Νους. Ο άνθρωπος που πήρε τη θέση του «αστεριού» ήταν αυτός που καθάρισε το ματς. Μια ακόμα ξεκάθαρη δικαίωση του προπονητή.
Στον πάγκο του Ολυμπιακού, στο ντεμπούτο του Ιμανόλ Αλγκουαθίλ, οι κερκίδες τραγουδούσαν το όνομα του προπονητή που μόλις έδιωξαν, του Μεντιλίμπαρ. Δεν χρειάζεται να γράψουμε κάτι άλλο, αυτό αρκεί.
Όμως το χθεσινό δεν ήταν τυχαίο. Είναι το τελευταίο κεφάλαιο μιας ολόκληρης χρονιάς. Μέσα σε λίγους μήνες ο ΟΦΗ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον ΠΑΟΚ και το Super Cup στα πέναλτι κόντρα στην ΑΕΚ, δύο τρόπαια σε τέσσερις μήνες. Και προκρίθηκε για πρώτη φορά στη League Phase του Europa League, εξασφαλίζοντας εγγυημένα γύρω στα 6 εκατομμύρια ευρώ, με σκελετό από Έλληνες παίκτες, Έλληνα προπονητή και προϋπολογισμό που είναι ψίχουλα μπροστά στα budget των μεγάλων.
Κι εδώ το θέμα γίνεται πολιτικό, με την έννοια του πώς έχουμε στήσει το άθλημα. Τέσσερις-πέντε μεγάλοι, ο καθένας με τον ισχυρό ιδιοκτήτη του, ξοδεύουν δεκάδες εκατομμύρια, γεμίζουν τα ρόστερ τους με ξένους, αλλάζουν προπονητές σαν τα πουκάμισα τους και στην Ευρώπη γυρνούν σπίτι νωρίς.
Ξοδεύουν σαν μεγάλοι και αποκλείονται σαν μικροί…
Θέλετε όλη την εικόνα σε μία φράση; Ο Αθανασίου, παίκτης του Ολυμπιακού δανεικός στον ΟΦΗ, αγωνιζόταν χθες απέναντι στον Ολυμπιακό.
Ο «μεγάλος» στοιβάζει ταλέντα που δεν χωράνε και τα σκορπίζει δανεικά και ο «μικρός» τα παίρνει και τον νικάει μ’ αυτά.
Η καλύτερη απόδειξη; Το ίδιο το σύστημα χρειάστηκε νόμο που υποχρεώνει τις ομάδες να ρίχνουν στο γήπεδο δύο νεαρούς Έλληνες, γεννημένους από το 2004 και μετά. Φτάσαμε να νομοθετούμε για να παίξει ένα ελληνόπουλο μπάλα στην Ελλάδα. Αυτό δεν είναι κανόνας, είναι ομολογία ενοχής. Ό,τι επιβάλλεται με νόμο, ο ΟΦΗ το κάνει από επιλογή και μάλιστα καταφέρνει και σηκώνει και τρόπαια μ’ αυτό.
Τον έλεγαν κάποτε «υποκατάστημα» του Ολυμπιακού. Χθες, το «υποκατάστημα» πήγε στο κεντρικό και το έκλεισε. Ο ΟΦΗ δεν νίκησε απλώς τον Ολυμπιακό. Νίκησε έναν ολόκληρο τρόπο σκέψης…
