Ουρές χιλιομέτρων από τον Καρτερό ως τις Κάτω Γούβες, εργαζόμενοι εγκλωβισμένοι ώρες στον δρόμο κι ένα εργοτάξιο που προχωράει με το σταγονόμετρο. Η Λαϊκή Συσπείρωση καταγγέλλει τον ιδιωτικό ΒΟΑΚ και χρεώνει την καθημερινή ταλαιπωρία στην Κυβέρνηση και την Περιφέρεια Κρήτης
Από τη μία, η ταλαιπωρία: κώνοι απλωμένοι επί μήνες από τον Καρτερό ως τις Κάτω Γούβες, ουρές που θυμίζουν απέραντο πάρκινγκ, οδηγοί που κάθε πρωί δοκιμάζουν τα νεύρα τους.
Από την άλλη, το εργοτάξιο: προχωράει, λένε, με το σταγονόμετρο. Ανάμεσα στα δύο, χιλιάδες άνθρωποι που πληρώνουν τον λογαριασμό ενός δρόμου ο οποίος υποτίθεται ότι φτιάχνεται για να τους διευκολύνει.
Την κατάσταση καταγγέλλουν με κοινή τους δήλωση ο περιφερειακός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης Κρήτης Δημήτρης Βρύσαλης και ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Χερσονήσου Γιώργος Παρθενιώτης.
Η ευθύνη, τονίζουν, «βαραίνει ολόπλευρα» και την Κυβέρνηση και την Περιφερειακή Αρχή Κρήτης, αποτέλεσμα της σύμβασης για τον νέο, ιδιωτικό ΒΟΑΚ. Φτάνουν μάλιστα να καταγγείλουν ότι οι κώνοι έφτασαν ως τον Καρτερό «χωρίς ακόμη να έχουν ξεκινήσει τα έργα» στο συγκεκριμένο κομμάτι, δηλαδή, ταλαιπωρία χωρίς αντίκρισμα.
Εδώ χρειάζεται μια διευκρίνιση, που δεν αναιρεί όμως την ουσία της καταγγελίας. Το τμήμα Καρτερός-Γούρνες βρίσκεται υπό κυκλοφοριακές ρυθμίσεις από τις 10 Αυγούστου έως τις 10 Φεβρουαρίου, ακριβώς λόγω των παρεμβάσεων της «Δικταίον Παραχωρήσεις». Εργασίες, δηλαδή, εκτελούνται.
Το πρόβλημα είναι ο ρυθμός: ακόμη και ο δήμαρχος Χερσονήσου ζήτησε δημόσια περισσότερο προσωπικό, μηχανήματα και επέκταση ωραρίου στο μέτωπο του έργου.
Έργα με το σταγονόμετρο, λοιπόν κι ένα εξάμηνο ταλαιπωρίας εξασφαλισμένο.
Το πιο ενοχλητικό σημείο, σύμφωνα με τη Λαϊκή Συσπείρωση, είναι ότι οι ίδιοι κατασκευαστικοί όμιλοι που τρέχουν το έργο έχουν καρπωθεί δεκάδες εκατομμύρια σε αποζημιώσεις για καθυστερήσεις, με ευθύνη του κράτους.
Όλα αυτά, καταγγέλλουν, «για να ταΐζονται οι μεγάλες κατασκευαστικές με ζεστό χρήμα». Στο μεταξύ, χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι του Δήμου Χερσονήσου χάνουν μία και δύο ώρες τη μέρα στον δρόμο, ενώ η ουρά ξεχειλίζει και στην Παλαιά Εθνική, που καλείται να σηκώσει βάρος για το οποίο ποτέ δεν σχεδιάστηκε.
Οι δύο αιρετοί βλέπουν σε όλα αυτά τις «πρώτες συνέπειες» ενός αυτοκινητοδρόμου με κριτήριο την κερδοφορία κατασκευαστικών και ξενοδοχειακών ομίλων, όπου η ασφάλεια οδηγών και εργαζομένων μπαίνει στη ζυγαριά του κόστους-οφέλους.
Αντιπροτείνουν έναν ΒΟΑΚ δημόσιο, από την Κίσσαμο ως τη Σητεία, και ζητούν από το Υπουργείο Μεταφορών και την Περιφέρεια Κρήτης άμεσα μέτρα για ασφαλή διέλευση και προστασία των εργαζομένων του έργου.
Έξι μήνες ρυθμίσεις, ουρές κάθε πρωί, ένα εργοτάξιο που στάζει…
Στην Κρήτη του 2026, η μόνη ροή που δείχνει να τρέχει κανονικά δεν είναι το μπετόν είναι οι αποζημιώσεις.
Και το μεγάλο ερώτημα είναι: πόσες ώρες ζωής θα έχει χρεωθεί ο κόσμος μέχρι να ολοκληρωθεί ο ΒΟΑΚ;
