Τέσσερις μήνες, τρεις επιστολές, 27 φορείς κι απέναντι μόνο σιωπή. Οι τουριστικοί και επαγγελματικοί φορείς της Κρήτης ζητούν το αυτονόητο για τον ΒΟΑΚ και βάζουν στο τραπέζι ακόμη και την Εισαγγελία. Το ερώτημα προς την Αθήνα: δεν αντιλαμβάνεστε ή δεν θέλετε;
Τέσσερις μήνες. Τρεις επιστολές. Είκοσι επτά φορείς. Και από την πλευρά της Πολιτείας, μια σιωπή που μοιάζει πλέον με απάντηση από μόνη της.
Οι τουριστικοί και επαγγελματικοί φορείς της Κρήτης, από τις ενώσεις ξενοδόχων μέχρι τους εμπορικούς συλλόγους, τα γραφεία ενοικίασης αυτοκινήτων και τους ίδιους τους εργαζόμενους του κλάδου, βγαίνουν δημόσια με έναν τόνο που δεν αφήνει περιθώρια παρανόησης.
Από τις 20 Μαΐου χτυπούν την πόρτα του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρήστου Δήμα. Η πόρτα παραμένει κλειστή.
Και το ερώτημα που θέτουν είναι αμείλικτο: δεν αντιλαμβάνεστε την κατάσταση ή δεν θέλετε συνεργασία;
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι, γιατί εύκολα θα το εκμεταλλευτούν όσοι θέλουν να ακυρώσουν το μήνυμα: κανείς εδώ δεν ζητά να σταματήσει ο ΒΟΑΚ. Το αντίθετο. Οι φορείς δηλώνουν ότι τον περιμένουν δεκαετίες, ότι τον στηρίζουν, ότι θέλουν τον «δρόμο των ονείρων».
Αυτό που αρνούνται να δεχτούν είναι πως, μέχρι να έρθει το όνειρο, η καθημερινότητα του νησιού θα θυσιάζεται στο κυκλοφοριακό χάος.
Καθυστερήσεις, μποτιλιαρίσματα, ταλαιπωρία κατοίκων και επισκεπτών, χτύπημα στην τουριστική περίοδο τη στιγμή ακριβώς που το νησί δουλεύει στο φουλ.
Το αίτημα, όπως το διατυπώνουν, είναι το αυτονόητο: σχεδιασμός, συντονισμός, έγκαιρη ενημέρωση, ουσιαστική και καθημερινή επίβλεψη από τον εργοδότη του έργου, που δεν είναι άλλος από το ίδιο το κράτος.
Το βαρύ χαρτί το κρατούν για το τέλος.
Ζητούν και την παρέμβαση της Εισαγγελίας, ώστε να εξεταστεί αν ο τρόπος διεξαγωγής των εργασιών και των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων γεννά ζητήματα που χρήζουν δικαστικής διερεύνησης.
Είκοσι επτά υπογραφές δεν είναι θόρυβος. Είναι η φωνή μιας ολόκληρης οικονομίας. Το ερώτημα, λοιπόν, επιστρέφει στην Αθήνα και περιμένει απαντήσεις.
