Η πρόσφατη υποχώρηση ενός μεγάλου τμήματος του δυτικού εξωτερικού τοίχου στο φρούριο Ιτζεδίν, στο Καλάμι Χανίων, επαναφέρει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της προστασίας του μνημείου και την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων…
Η πρόσφατη υποχώρηση ενός μεγάλου τμήματος του δυτικού εξωτερικού τοίχου στο φρούριο Ιτζεδίν, στο Καλάμι Χανίων, επαναφέρει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της προστασίας του μνημείου.
Το Ιτζεδίν, που αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά οχυρωματικά έργα της Κρήτης και συνδέεται με τη νεότερη ιστορία του νησιού, παρουσιάζει εδώ και χρόνια σοβαρά προβλήματα εγκατάλειψης και στατικής επιβάρυνσης.
Το ζήτημα της σωτηρίας του Ιτζεδίν είχε βρεθεί στο επίκεντρο κυβερνητικών ανακοινώσεων πριν από περίπου έναν χρόνο. Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 2025, η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, είχε επισημάνει ότι το φρούριο παραχωρήθηκε στον Δήμο Χανίων.
Ωστόσο, η πρόσφατη κατάρρευση του τείχους αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο καθυστέρησης αλλά η ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για την προστασία του μνημείου.
Η σημερινή εικόνα κατάρρευσης δεν είναι «φυσικό φαινόμενο». Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που αντιμετωπίζει ακόμα και τέτοιους ιστορικούς τόπους με τη λογική του κόστους, της εμπορευματοποίησης και της εγκατάλειψης.
Είναι ευθύνη όλων των κυβερνήσεων που άφησαν το μνημείο να ρημάζει, χωρίς ουσιαστικά έργα συντήρησης και αποκατάστασης, αλλά και της πολιτικής που οδήγησε για χρόνια το Ιτζεδίν στην ΕΤΑΔ και το Υπερταμείο.
