Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, που βλέπουν το ΕΣΥ να διαλύεται, δείχνουν την “αγάπη” τους στον “λαοφιλή” νανοβιονικό Υπουργό Υγείας. Και μετά, το κλασικό: “Καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται”. Ωραία, αλλά τι γίνεται όταν η βία προέρχεται από το ίδιο το κράτος όπως πχ με την διάλυση της υγείας, του τελευταίου πυλώνα για μια αξιοπρεπή ζωή; Αυτή η καθημερινή, συστηματική βία δεν καταδικάζεται; Δεν προκαλεί οργή;
Σήμερα, 19 Φεβρουαρίου 2026, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης επισκέφθηκε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας για τα εγκαίνια της νέας πτέρυγας ΤΕΠ. Αντί για χειροκροτήματα και λουλούδια -όπως συχνά φαντασιώνεται στα social media- δέχτηκε μια “θερμή” υποδοχή από υγειονομικούς και πολίτες: αποδοκιμασίες, σπρωξίματα, ρίψη αυγών, νερού και πέτρες.
Τι πιο σύνηθες να συμβεί σε έναν τόσο “λαοφιλή” Υπουργό, σωστά;
Ο ίδιος, φυσικά, μίλησε για “κίνδυνο της σωματικής του ακεραιότητας” και κατηγόρησε “γνωστούς κομμουνιστές από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ” που ήθελαν να τον εμποδίσουν να μπει στο νοσοκομείο. Ευτυχώς, η αστυνομία επενέβη με “λουλούδια” και ακραία… “αγάπη”, συλλαμβάνοντας -από αγάπη εννοείται- ακόμα και έναν γιατρό, τον οποίο ο υπουργός “μεγαλοψύχως” δεν μήνυσε.
Αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που ο Άδωνις “απολαμβάνει” τέτοια “αγάπη”…
Πέρσι, τον Νοέμβριο του 2025, στο νοσοκομείο Χίου, κάτοικοι και εργαζόμενοι τον υποδέχτηκαν με έντονες αποδοκιμασίες και συνθήματα κατά της υποβάθμισης του ΕΣΥ. Λίγους μήνες πριν, τον Φεβρουάριο του 2025, στα Ιωάννινα, πανό όπως “Τέμπη-Πύλος-Παλαιστίνη” και συνθήματα τον περίμεναν στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Παρόμοια σκηνικά στη Σάμο τον Αύγουστο του 2024, με γιουχαΐσματα έξω από το νοσοκομείο, στη Λέρο τον ίδιο μήνα όπου “τα άκουσε” από εξαγριωμένους πολίτες, και στην Αλεξανδρούπολη τον Σεπτέμβριο του 2025 με διαμαρτυρίες στο ΠΓΝ.
Γυρνώντας πίσω στην ιστορία, το ΕΣΥ ξεκίνησε ως ένα όραμα κοινωνικής δικαιοσύνης το 1983, με τον νόμο 1397/1983 από την κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργό Υγείας τον Γιώργο Γεννηματά, που εστίασε στη δωρεάν, καθολική πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, σώζοντας εκατομμύρια ζωές και υποδεχόμενος με ενθουσιασμό από εργαζόμενους.
Σήμερα, στα χέρια του Άδωνι Γεωργιάδη και της κυβέρνησης Μητσοτάκη, το ΕΣΥ, έχει μετατραπεί σε σκιά του εαυτού του: με πολιτικές ιδιωτικοποίησης, υποχρηματοδότησης και υποστελέχωσης, ο υπουργός επισκέπτεται νοσοκομεία μόνο με αστυνομική συνοδεία, ενώ η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση για συστηματική διάλυση, προωθώντας συμφέροντα ιδιωτών εις βάρος των πολιτών.
Σε φωτογραφίες από το παρελθόν, ο Γεννηματάς γίνεται δεκτός με χαρά, ενώ ο Άδωνις πλέον μόνο με ΜΑΤ, εικόνες που αποτυπώνουν την κατάντια.
Ο υπουργός χλευάζει τους εργαζόμενους που αντιδρούν στη διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας: υποστελέχωση, ελλείψεις, ιδιωτικοποιήσεις που μετατρέπουν την υγεία σε εμπόρευμα.
Και μετά, το κλασικό: “Καταδικάζουμε τη βία από όπου κι αν προέρχεται”. Ωραία, αλλά τι γίνεται όταν η βία προέρχεται από το ίδιο το κράτος;
Από την ακρίβεια που μας πνίγει, την ελλιπή παιδεία που καταδικάζει τα παιδιά μας, τις διαλυμένες υποδομές που σκοτώνουν, θυμηθείτε τα Τέμπη, χωρίς να ξεχνάμε βέβαια και τα ολοένα και αυξανόμενα εγκλήματα στους χώρους εργασίας, με τελευταίο αυτό στην “Βιολάντα“. Από τα 13ωρα με μισθούς πείνας που δεν φτάνουν ούτε μέχρι τις 15 του μήνα.
Και τώρα, η διάλυση της υγείας, του τελευταίου πυλώνα για μια αξιοπρεπή ζωή. Αυτή η καθημερινή, συστηματική βία δεν καταδικάζεται; Δεν προκαλεί οργή;
Ο Άδωνις μπορεί να κρύβεται πίσω από τα ΜΑΤ και την γνωστή προπαγάνδα και υποκρισία του, αλλά η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: ο κόσμος δεν “αγαπά” τους καταστροφείς του ΕΣΥ.
Ώρα να σταματήσει η υποκρισία και να αρχίσει η αλλαγή, πριν η “θερμή υποδοχή” γίνει καθημερινότητα…
