Μπήκε ο Νοέμβρης, μα τα κενά στα σχολεία παραμένουν εκατοντάδες, παρά τις προσλήψεις. Αποσπάσεις εκπαιδευτικών σε διοικητικές θέσεις διογκώνουν το πρόβλημα, ιδίως στο Ηράκλειο με πάνω από 100 “διοικητικούς”. Ώρα για λογοδοσία από το υπουργείο και τους τοπικούς “άρχοντες” της εκπαίδευσης…
Με την είσοδο του Νοεμβρίου, η εκπαιδευτική πραγματικότητα στην Ελλάδα παραμένει δραματική: εκατοντάδες κενά σε σχολεία, που υπονομεύουν την ποιότητα της παιδείας και εξαντλούν μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Παρά τις συνεχείς προσλήψεις αναπληρωτών, το πρόβλημα επιμένει, με αρνητικές συνέπειες στην καθημερινή διδακτική διαδικασία.
Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, τα κενά ανέρχονται σε περίπου 7.000, τα οποία αναμένεται να καλυφθούν με την Γ’ φάση προσλήψεων μέχρι τις 15 Νοεμβρίου.
Ωστόσο, εκπαιδευτικές ομοσπονδίες όπως η ΔΟΕ καταγγέλλουν ότι τα πραγματικά κενά ξεπερνούν τις 10.000 θέσεις, δημιουργώντας “εκρηκτική κατάσταση” με ελλείψεις σε υποδομές και εξάντληση του προσωπικού.
Μια κρίσιμη διάσταση του ζητήματος είναι η δυσλειτουργία της διοίκησης της εκπαίδευσης.
Οι μαζικές αποσπάσεις και διαθέσεις εκπαιδευτικών σε διοικητικές θέσεις αφαιρούν “μάχιμους” δασκάλους από τις τάξεις, διογκώνοντας τα κενά.
Οι εκπαιδευτικοί της πρώτης γραμμής, που δίνουν καθημερινά τη μάχη στην αίθουσα, εκφράζουν δικαιολογημένα την οργή τους προς τη διοίκηση.
Στο Ηράκλειο, η κατάσταση φαίνεται ιδιαίτερα “προβληματική”!
Μάλιστα, έφτασαν στα αυτιά μας πληροφορίες ακόμα και για πάνω από 100 εκπαιδευτικούς που υπηρετούν σε διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς και στην Περιφερειακή Διεύθυνση, μέσω αποσπάσεων από το υπουργείο ή διαθέσεων από τοπικούς διευθυντές.
- Ποιες ανάγκες καλύπτουν αυτοί οι “διοικητικοί”;
- Τι υπηρεσίες προσφέρουν πραγματικά;
Οι αρμόδιοι –περιφερειακός διευθυντής, διευθυντές εκπαίδευσης, σύμβουλοι ποιότητας και σχολικοί σύμβουλοι– οφείλουν σαφείς απαντήσεις με αριθμούς και στοιχεία!
Οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών σε φορείς, διοικητικές υπηρεσίες ακόμα και σε βουλευτικά γραφεία δεν είναι νέο φαινόμενο. Εγκύκλιοι του υπουργείου για το 2025-2026 καλούν εκπαιδευτικούς σε θέσεις όπως Κέντρα Διεπιστημονικής Αξιολόγησης (18 θέσεις) και Περιφερειακές Διευθύνσεις (10 θέσεις), ενώ συνολικές αποσπάσεις σε φορείς υπουργείων και πανεπιστήμια όπως το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο συνεχίζονται.
Αυτές οι πρακτικές, όμως, θυσιάζουν την τάξη υπέρ γραφειοκρατικών ρόλων, εν μέσω διαμαρτυριών και πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων που ζητούν μόνιμους διορισμούς και άμεση κάλυψη κενών.
Οι αιρετοί εκπρόσωποι στα συμβούλια, η υπουργός Παιδείας Σοφία Ζαχαράκη και ο γραμματέας του υπουργείου –συμπατριώτης μας από την Κρήτη με πολιτικές φιλοδοξίες– πρέπει να λογοδοτήσουν. Χωρίς να ξεχνάμε βεβαίως – βεβαίως και τους αρμόδιους τοπικούς διευθυντές εκπαίδευσης…
Η σιωπή τους ενισχύει την αίσθηση αδιαφάνειας και προνομίων!
Η παιδεία δεν αντέχει άλλη καθυστέρηση. Χρειάζονται διαφάνεια, μόνιμες λύσεις και προτεραιότητα στους μαθητές, όχι στις διοικητικές καρέκλες και τις διάφορες “εξυπηρετήσεις”.
Αν δεν υπάρξουν απαντήσεις, το πρόβλημα θα διογκωθεί, υπονομεύοντας το μέλλον της νέας γενιάς. Αναμένουμε -και αν χρειαστεί- θα επανέλθουμε…
