Τότε φώναζε ότι η εισαγγελέας την έστελνε στην εκκλησία. Τώρα φιλάει χέρια παπάδων, κάνει ευλαβικό προσκύνημα στο Αρκάδι και έχει δίπλα της τα «υπόλοιπα» της ΝΙΚΗΣ. Ο πόνος των Τεμπών που έγινε πολιτικό εφαλτήριο και η Εκκλησία το χρήσιμο σκηνικό για το νέο κόμμα της Καρυστιανού…
Η Μαρία Καρυστιανού, κάποτε πρόεδρος του Συλλόγου Πληγέντων «Τέμπη 2023», είχε ξεσπάσει δημόσια τον Φεβρουάριο του 2024. Κατήγγειλε ότι η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη της απάντησε κυνικά: «Αυτά συμβαίνουν, να πάτε στην εκκλησία να σας βοηθήσει».
Η Εισαγγελία είχε διαψεύσει τότε κατηγορηματικά. Η Καρυστιανού επέμεινε, μιλώντας για απαξίωση του πόνου των οικογενειών και για στάση που ποδοπατούσε τα αιτήματα δικαιοσύνης.
- Τότε η οργή της ήταν καθαρή. Κάποιοι δεσποτάδες την είχαν ήδη στοχοποιήσει επειδή τολμούσε να ασκεί κριτική στον Μητσοτάκη.
- Σήμερα η ίδια γυναίκα είναι πρόεδρος του κόμματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία».
Και η στάση της απέναντι στην Εκκλησία μοιάζει να έχει κάνει μεταβολή εκατόν ογδόντα μοιρών.
Φωτογραφίες με σταυρούς και εικόνες, δημόσιες εμφανίσεις σε ναούς, στιγμιότυπα να φιλάει τα χέρια παπάδων και μοναχών.
Αυτές τις ημέρες, στην περιοδεία της στην Κρήτη, επισκέφθηκε την ιστορική Μονή Αρκαδίου για «ευλαβικό προσκύνημα» στον τόπο του μαρτυρίου, της πίστεως και της θυσίας.
Το Αρκάδι δεν είναι απλώς τουριστικός σταθμός, είναι σύμβολο. Και η επιλογή να το εντάξει στο πρόγραμμα της πρώτης επίσημης περιοδείας της ως πολιτικής αρχηγού δεν περνά απαρατήρητη.
Παράλληλα, οι παλαιότερες δηλώσεις της για τις αμβλώσεις, θέμα προς «δημόσια διαβούλευση», με επίκληση ηθικής και του εμβρύου, είχαν φέρει χειροκροτήματα από τον Δημήτρη Νατσιό της ΝΙΚΗΣ. «Χαιρόμαστε που έρχεται στις θέσεις μας», είχε δηλώσει τότε ο πρόεδρος του κόμματος.
Κλίκες πρώην στελεχών της Νίκης φέρονται να έχουν βρει στέγη στο νέο σχήμα.
Αναχρονιστικές θέσεις που θυμίζουν το πιο σκοτεινό χρονοντούλαπο της δημόσιας συζήτησης εμφανίζονται τώρα ως «νέα ιδεολογία».
Σ’ αυτό το σημείο να θυμίσουμε ότι η στενή συνεργάτιδα της κυρίας Καρυστιανού, η κυρία Μαρία Γρατσία, το δεξί της χέρι δηλαδή, προέρχεται από το κόμμα ΝΙΚΗ.
Για κόμμα ΝΙΚΗ να πούμε ότι δεν χρειάζεται να είναι κάποιος μεγάλος πολιτικός αναλυτής για να κατανοήσει ότι πρόκειται για ένα ακροδεξιό, θρησκευτικό-φονταμενταλιστικό ή λαϊκιστικό κόμμα του δεξιού περιθωρίου.
Προβάλλει προφίλ «καθαρών» πολιτών εκτός του παραδοσιακού πολιτικού συστήματος, αντλώντας επιρροή κυρίως από θρησκευτικούς κύκλους και πιστούς της Εκκλησίας και αν θέλουμε να το εντάξουμε σε κάποιο ιδεολογικό χώρο νομίζω ότι το ευρύτερο φάσμα της εθνικιστικής δεξιάς του ταιριάζει γάντι.
Αλήθεια, το κόμμα Ελπίδα της κυρίας Καρυστιανού σε ποιο ιδεολογικό φάσμα χωράει;
Η ερώτηση είναι απλή και αναζητά μια ξεκάθαρη απάντηση:
- Τότε η πρόταση «να πάτε στην εκκλησία» ήταν κυνισμός και απαξίωση. Τώρα ο συστηματικός εναγκαλισμός με εκκλησιαστικά σύμβολα, πρόσωπα και χώρους είναι πολιτική επιλογή;
- Η ίδια η Καρυστιανού, ως πολιτικός πλέον, τα ζυγίζει διαφορετικά; Ο πόνος των Τεμπών μετατράπηκε σε εφαλτήριο, και η Εκκλησία από ανάθεμα σε χρήσιμο σκηνικό;
Δεν ξέρουμε αν τελικά το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού φτάσει ολόκληρο μέχρι τις εκλογές.
Ξέρουμε όμως ότι αν μετέπειτα θελήσει να δημιουργήσει ταξιδιωτικό γραφείο για θεματικό εκκλησιαστικό τουρισμό ανά την Ελλάδα, σίγουρα τώρα με τις προεκλογικές της βόλτες έχει θέσει γερά θεμέλια και βάσεις για κάτι τέτοιο.
Το αντίθετο από αυτό που έχει κάνει για το κόμμα της δηλαδή…
