Ήρθαν τα πρωτοβρόχια, οι τοίχοι «ιδρώνουν» και ο αφυγραντήρας βγαίνει από την αποθήκη. Μόνο που αν τον ανοίξετε όπως τον αφήσατε τον Μάιο, μπορεί να σας «ταΐσει» ό,τι ακριβώς πολεμάτε: μούχλα και βακτήρια. Τι να ελέγξετε πριν πατήσετε το κουμπί.
Κάθε χρόνο, κάπου ανάμεσα στο πρώτο μπουρίνι και στην πρώτη μαύρη κηλίδα στη γωνία του ταβανιού, γίνεται η ίδια ιεροτελεστία σε χιλιάδες σπίτια στο Ηράκλειο, στα Χανιά και στο Ρέθυμνο. Ο αφυγραντήρας βγαίνει από την αποθήκη, ξεσκονίζεται πρόχειρα, μπαίνει στην πρίζα και… αναλαμβάνει καθήκοντα σωτήρα.
Μόνο που ο «σωτήρας» πέρασε όλο το καλοκαίρι κλεισμένος, πιθανότατα με λίγο νερό ξεχασμένο στη δεξαμενή του. Και το στάσιμο νερό, μαζί με ένα φίλτρο που δεν το έχει δει κανείς από τότε που κέρδισε ο ΠΑΟΚ πρωτάθλημα, είναι ιδανικό σπίτι για μούχλα και βακτήρια. Δηλαδή για όλα όσα αγοράσαμε τη συσκευή για να διώξουμε. Πατάς το κουμπί και τα σκορπάς στο σαλόνι. Ειρωνεία; Όχι, βιολογία.
Πρώτα το «ξεσκαρτάρισμα»
Πριν ανοίξετε τη συσκευή: αδειάστε και πλύνετε καλά τη δεξαμενή, ελέγξτε το φίλτρο και καθαρίστε το ή αλλάξτε το σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή, και σκουπίστε τα πηνία από σκόνη και βρωμιά. Μετά, η ρουτίνα είναι απλή: η δεξαμενή αδειάζει καθημερινά και το φίλτρο ελέγχεται κάθε λίγες εβδομάδες. Δεν θέλει επιστήμονα. Θέλει μόνο να μην το ξεχνάμε.
Ούτε Σαχάρα, ούτε υπόγειο
Το άλλο λάθος είναι ότι πολλοί πιστεύουν πως όσο περισσότερο δουλεύει, τόσο καλύτερα. Λάθος. Η υγρασία σε ένα σπίτι πρέπει να κινείται περίπου μεταξύ 30% και 50%, και τον χειμώνα καλύτερα προς το χαμηλότερο όριο, για να μη «δακρύζουν» τα τζάμια. Αν πάτε πιο κάτω, θα έχετε ξηρό δέρμα, ερεθισμένο λαιμό και αναπνευστικό, και μάλιστα πληρωμένα.
Γιατί ο αφυγραντήρας που δουλεύει 24ωρο δεν ξεραίνει μόνο τον αέρα, ξεραίνει και την τσέπη. Και με τους λογαριασμούς ρεύματος όπως είναι, αυτό από μόνο του είναι κίνδυνος για την υγεία.
Όταν δουλεύει σωστά, βοηθά
Για να είμαστε δίκαιοι με τη συσκευή: όταν συντηρείται σωστά, κάνει τη δουλειά της. Περιορίζει τη μούχλα, «κόβει» τα ακάρεα της σκόνης, που λατρεύουν την υγρασία, και ανακουφίζει όσους έχουν αλλεργίες ή άσθμα. Αυτό μετράει, ειδικά σε παλιά σπίτια με ταλαιπωρημένη μόνωση και σε ισόγεια που κοιτάνε προς τον βοριά, και η Κρήτη έχει πολλά τέτοια.
Υπάρχουν και άνθρωποι που πρέπει να προσέχουν περισσότερο: όσοι έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό ή χρόνια αναπνευστικά προβλήματα. Γι’ αυτούς, μια βρώμικη δεξαμενή είναι πραγματικός κίνδυνος. Αν έχετε τέτοιο πρόβλημα, ρωτήστε και τον γιατρό σας.
Με λίγα λόγια, ο αφυγραντήρας μοιάζει με τους πολιτικούς μας: όταν τον προσέχεις, κάνει αυτό που υποσχέθηκε. Όταν τον αφήνεις ανεξέλεγκτο, σου πουλάει «καθαρό αέρα» και σου φέρνει μούχλα.
Η διαφορά είναι ότι τον αφυγραντήρα, τουλάχιστον, μπορείς να τον καθαρίσεις μόνος σου.
