Αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν βάλει μαχαίρι στο κόκκαλο για το στεγαστικό, τότε ποιος θα το κάνει; Το αθηνοκεντρικό κράτος, που θάβει τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών κάτω από σωρούς γραφειοκρατίας και κενών υποσχέσεων;
Στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο Ηρακλείου, ο Δήμαρχος Αλέξης Καλοκαιρινός ανακοίνωσε με τυμπανοκρουσίες ότι εξαιρεί τους φοιτητές από τα δημοτικά τέλη, ενώ ρίχνει το μπαλάκι της στεγαστικής κρίσης αποκλειστικά στην κυβέρνηση.
Θετικό; Ίσως, αλλά ας μην κοροϊδευόμαστε: αυτό το “μέτρο” είναι μια σταγόνα σε έναν ωκεανό από εξοργιστικά έξοδα για φοιτητές και οικογένειες.
Όταν το ενοίκιο μιας αξιοπρεπούς γκαρσονιέρας ξεκινά από 400 ευρώ (χωρίς κοινόχρηστα) και εκτοξεύεται στα 600, μια έκπτωση 10-15 ευρώ το μήνα δεν είναι λύση – είναι προσβολή στη νοημοσύνη μας.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το μέτρο είναι τόσο κακοσχεδιασμένο που θυμίζει ερασιτεχνική παράσταση: Πώς θα εφαρμοστεί σε μια πόλη σαν το Ηράκλειο, όπου η αυθαίρετη δόμηση βασιλεύει και τα περισσότερα μικρά διαμερίσματα έχουν κοινούς μετρητές για ρεύμα και νερό;
Οι ενοικιαστές χωρίς λογαριασμούς στο όνομά τους θα μείνουν με το δάχτυλο στο στόμα;
Αυτή η επικοινωνιακή φούσκα του Δημάρχου δεν λύνει τίποτα – απλώς καλύπτει την αδράνειά του.
Αντί να αναλώνεται σε τέτοια επικοινωνιακά κολπάκια, ο κ. Καλοκαιρινός οφείλει να γίνει πραγματικά σκληρός: Να διεκδικήσει με νύχια και με δόντια, να πιέσει αμείλικτα την κυβέρνηση, μόνος του και μαζί με τους άλλους Δημάρχους της Κρήτης!!!
Αρκετά με τις δηλώσεις και τις φωτογραφίες – χρειαζόμαστε δράση, όχι πόζες. Αλήθεια, αυτή την επικοινωνιακή φούσκα πόσο να την πληρώσαμε άραγε στον φίλο μας τον Ευτύχη τον επικοινωνιολόγο;
Είπα όμως Ευτύχη και θυμήθηκα και την ανέμελο Κυριάκο από το Μαράθι…
Η κυβέρνηση, λοιπόν παίζει και αυτή το δικό της θέατρο: Η πολιτική της στο στεγαστικό είναι ένα καλοστημένο επικοινωνιακό τσίρκο, γεμάτο φανταχτερές εξαγγελίες, επιδοτήσεις-ψίχουλα και “προγράμματα” που εξαφανίζονται σαν καπνός.
Εστιάζει στην εικόνα – φωτογραφίες με χαμογελαστούς υπουργούς, viral αναρτήσεις και κούφιες υποσχέσεις – ενώ η ουσία πάει περίπατο.
Παραπειστική και παρελκυστική, επιδεινώνει το πρόβλημα αντί να το λύνει, αφήνοντας χιλιάδες νέους, εργαζόμενους και εκπαιδευτικούς να παλεύουν με ενοίκια-φωτιά.
Δεν είναι τυχαίο: Η Κρήτη έχει 200.000 κλίνες βραχυχρόνιας μίσθωσης για τουρίστες, αλλά για τους ντόπιους και τους φοιτητές; Περιθώριο μηδέν. Οι πολίτες αντιμετωπίζονται σαν παρείσακτοι, ενώ τα Airbnb θησαυρίζουν ανεξέλεγκτα.
Αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν ξυπνήσει και δεν γίνει το καρφί στο παπούτσι της κυβέρνησης, τότε ποιος;
Το αθηνοκεντρικό κράτος, που νοιάζεται μόνο για likes και όχι για τις ζωές μας; Ώρα για πραγματική πίεση, όχι για επικοινωνιακά πυροτεχνήματα!
