Η Κρήτη διαθέτει πλέον drones με θερμικές κάμερες και τεχνητή νοημοσύνη για 24ωρη επιτήρηση. Η τεχνολογία υπόσχεται έγκαιρο εντοπισμό και καλύτερο συντονισμό. Το ερώτημα όμως παραμένει: πόσο κοντά είμαστε στην πραγματική πρόληψη και κατάσβεση ή απλώς στην παρακολούθηση της φωτιάς;
Η εικόνα είναι γνώριμη κάθε καλοκαίρι: καπνός που υψώνεται από τα βουνά της Κρήτης, ισχυροί άνεμοι, δύσκολη πρόσβαση και η αγωνία αν η φωτιά θα προλάβει να γίνει ανεξέλεγκτη.
Τα τελευταία χρόνια ένα νέο εργαλείο μπήκε στη μάχη. Τα drones. Όχι πια απλά παιχνίδια ή τουριστικές κάμερες, αλλά συστήματα με θερμικούς αισθητήρες, υψηλό zoom, laser αποστασιόμετρα και αλγόριθμους τεχνητής νοημοσύνης που «βλέπουν» καπνό ή θερμική ανωμαλία πριν γίνει ορατή από το έδαφος.
Σε εθνικό επίπεδο ο στόλος ξεπέρασε τα 100 drones το 2026, κατανεμημένα σε όλη τη χώρα, με δυνατότητα 24ωρης λειτουργίας. Στην Κρήτη αντιστοιχούν τέσσερα -ένα για κάθε περιφερειακή ενότητα- ενώ μία από τις τρεις κινητές μονάδες επιτήρησης σταθμεύει στο νησί και μπορεί να μετακινηθεί όπου χρειαστεί.
Τα δεδομένα φτάνουν σε πραγματικό χρόνο στα επιχειρησιακά κέντρα. Το 2025, σε πανελλαδικό επίπεδο, εντοπίστηκαν πάνω από 1.200 πιθανές εστίες.
Η λογική είναι απλή και σωστή: όσο πιο νωρίς εντοπιστεί η φωτιά, τόσο μικρότερη η ζημιά. Η χρησιμότητα στην πρόληψη είναι αδιαμφισβήτητη.
Ένα drone που πετά στα 100-120 μέτρα καλύπτει πολύ μεγαλύτερη έκταση από έναν παρατηρητή σε πυροφυλάκιο. Εντοπίζει εστίες τη νύχτα, δίνει ακριβείς συντεταγμένες και επιτρέπει στις δυνάμεις να κινητοποιηθούν πριν η φλόγα πάρει μέγεθος.
Στην κατάσβεση ο ρόλος τους είναι υποστηρικτικός αλλά κρίσιμος: χαρτογραφούν το μέτωπο σε πραγματικό χρόνο, καθοδηγούν τις επίγειες ομάδες, ελέγχουν για αναζωπυρώσεις και βοηθούν τον συντονισμό όταν τα επανδρωμένα εναέρια μέσα αποσύρονται λόγω ανέμων ή σκοταδιού.
Το ερώτημα, όμως, είναι αν αυτό αρκεί.
Σε διεθνές επίπεδο αναπτύσσονται ήδη σμήνη drones που όχι μόνο επιτηρούν αλλά μεταφέρουν μικρές ποσότητες νερού ή επιβραδυντικού, αυτόνομα μεγάλα UAV που ρίχνουν εκατοντάδες λίτρα χωρίς πλήρωμα, ψηφιακά δίδυμα δασών που προσομοιώνουν την εξάπλωση της φωτιάς και δίκτυα αισθητήρων μέσα στη βλάστηση.
Η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικό βήμα από τα 40 drones του 2024 στα πάνω από 100 σήμερα. Παραμένει όμως κυρίως στο στάδιο της επιτήρησης και όχι της ενεργητικής κατάσβεσης με μη επανδρωμένα μέσα.
Για την Κρήτη, με το ορεινό ανάγλυφο, τους δυνατούς ανέμους και τις εκτεταμένες δασικές εκτάσεις, τέσσερα drones συν μία κινητή μονάδα αποτελούν σημαντική ενίσχυση, αλλά όχι πανάκεια.
Χρειάζεται συνεχής εκπαίδευση χειριστών, ενσωμάτωση με τα υπόλοιπα μέσα, επαρκής συντήρηση και -κυρίως- πολιτική βούληση να περάσουμε από την παρακολούθηση στην πραγματική τεχνολογική υπεροχή.
Η φωτιά δεν περιμένει. Η τεχνολογία μπορεί να κερδίσει χρόνο. Το αν θα τον αξιοποιήσουμε σωστά είναι δική μας ευθύνη…
