Επί ΣΥΡΙΖΑ, οι αγρότες της Κρήτης ανέβαιναν στην Αθήνα σαν λυσσασμένοι, παίζοντας ξύλο με τα ΜΑΤ. Τώρα, με κυβέρνηση Μητσοτάκη, 50 ψυχές μόνο, γιατί άραγε; Υποκρισία; Φαγοπότι ΟΠΕΚΕΠΕ; Τοπικά συμφέροντα; Τι;
Αχ, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι της Κρήτης – αυτοί οι ατρόμητοι μαχητές της αγροτικής δικαιοσύνης!
Επί ΣΥΡΙΖΑ, μαζεύονταν σαν σμήνος μέλισσες στην Αθήνα, κάνοντας συλλαλητήρια που έμοιαζαν με πολεμικές επιχειρήσεις.
Δεν δίσταζαν να τα βάλουν με τα ΜΑΤ, φωνάζοντας για δικαιώματα και λύσεις. Ήταν η εποχή των ηρώων, των μεγάλων κινητοποιήσεων, όπου η Κρήτη έστελνε καραβιές ολόκληρες για να υπερασπιστούν τον πρωτογενή τομέα. Και πολύ σωστά γινόταν τότε.
Τώρα όμως; Τώρα λοιπόν με τον Μητσοτάκη στην εξουσία εδώ και έξι χρόνια, η σιωπή είναι κάτι παραπάνω από εκκωφαντική.
Στην Αθήνα στο πανελλαδικό συλλαλητήριο, βρέθηκαν βαριά βαριά μόλις 50 άτομα από την Κρήτη – ατομικά, χωρίς συλλόγους, σαν να πήγαν για καφέ.
Και μπράβο και σε αυτούς τους 50 που πήγαν. Οι υπόλοιποι όμως;
Τα “κεφάλια” τους, που από ΠΑΣΟΚοι μεταμορφώθηκαν σε φανατικούς Νεοδημοκράτες, δίνουν την “γραμμή”: “Μην αντιδράτε, θα χαλάσει το σύστημα!”
Κι έτσι, οι κινητοποιήσεις στην Κρήτη είναι σπάνιες, σύντομες και χωρίς κοινό μέτωπο.
Η υποκρισία επίσης χτυπάει κόκκινο: Ζητούν λύσεις μόνο για τα “δικά τους” τοπικά ζητήματα, αδιαφορώντας για τους συναδέλφους στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Οι άλλοι αγρότες τους απομονώνουν – και δικαίως.
Πού είναι η αλληλεγγύη τώρα; Στις τσέπες τους, φυσικά.
Από επαναστάτες σε επιδοτούμενα “πρόβατα”: η κλασική ελληνική μεταμόρφωση.
Αν όλο αυτό δεν είναι υποκρισία, τότε τι είναι; Ίσως “κρητική σοφία” – ή απλά, βολική σιωπή.
