Το Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου καταρρέει από τις ελλείψεις προσωπικού, με 208 κενές θέσεις νοσηλευτών και οφειλόμενες άδειες πάνω από 20.000 ημέρες. Μετά την πανδημία, παραιτήσεις και εξάντληση εντείνουν την κρίση, καθιστώντας τη λειτουργία του νοσοκομείου οριακά επικίνδυνη. Πλήρης αδιαφορία από κυβέρνηση και 7η ΥΠΕ…
Η τελευταία ανακοίνωση της Ένωσης Εργαζομένων Βενιζελείου Νοσοκομείου Ηρακλείου, που αποκαλύπτει δραματικές ελλείψεις στη ΜΕΘ και συνολικά 208 κενές οργανικές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού από τις 598 προβλεπόμενες, αποτελεί καμπανάκι κινδύνου για ένα νοσοκομείο που αγκομαχά.
Οι ελλείψεις αφορούν κυρίως νοσηλευτές, γιατρούς και βοηθητικό προσωπικό, με την υποστελέχωση να φτάνει το 35% σε κρίσιμους τομείς.
Μετά την πανδημία, η κατάσταση χειροτέρεψε δραματικά: Από το 2021 έως το 2025, αποχωρήσεις έμπειρων στελεχών στη ΜΕΘ αντικαταστάθηκαν με άπειρους, ενώ το 2023 οι κινητοποιήσεις για ελλείψεις έγιναν καθημερινότητα.
Το 2025, 8 νοσηλευτές παραιτήθηκαν μόνο τον τελευταίο μήνα λόγω εξάντλησης, και πάνω από 20.000 οφειλόμενες άδειες και ρεπό συσσωρεύονται, οδηγώντας σε διπλοβάρδιες χωρίς ανάπαυλα.
Όσο για τα έργα στο νοσοκομείο; Μια πικρή ειρωνεία.
Αυτή τη στιγμή υλοποιούνται μικρές ανακαινίσεις, όπως η επέκταση ΜΕΘ για COVID με την δωρεά Νιάρχου, ενώ αναμένεται η μεγάλη ανακατασκευή κεντρικού κτιρίου με προϋπολογισμό περί τα 30 εκατ. ευρώ (οι μελέτες ολοκληρώθηκαν μόλις τον προηγούμενο μήνα, αλλά ακόμα δεν έχουν παρουσιαστεί επίσημα) και διαμόρφωση περιβάλλοντος χώρου στα 3,1 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, αυτά καθυστερούν, αφήνοντας υποδομές ξεπερασμένες εν μέσω κρίσης.
Ιδιαίτερα προβλήματα παρουσιάζουν η Πνευμονολογική Κλινική, όπου τον Απρίλιο 2025 υπήρξε ομαδική παραίτηση γιατρών λόγω αδυναμίας λειτουργίας με μόλις 4 ειδικούς αλλά και το Τμήμα Επειγόντων (ΤΕΠ), όπου η πίεση οδηγεί σε “ασφυξία”.
Η λειτουργία του νοσοκομείου είναι πλέον οριακά επικίνδυνη: Υποστελέχωση σημαίνει λάθη, καθυστερήσεις και κίνδυνος για ασθενείς, όπως καταγγέλλουν τα σωματεία…
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η 7η ΥΠΕ φέρουν την κύρια ευθύνη για αυτή την κατάρρευση, με αποσπασματικές λύσεις και μηδενικές μαζικές προσλήψεις.
Αλλά και η τοπική αυτοδιοίκηση, ιδίως η Περιφέρεια Κρήτης, αδιαφορεί πλήρως, αφήνοντας το Βενιζέλειο να “σαπίζει”.
Αντί για υποσχέσεις και ευχολόγια, χρειάζονται πράξεις – αλλιώς, η επόμενη τραγωδία θα έχει ονοματεπώνυμο: Αδιαφορία…
