Η Πρέσβειρα Γκίλφοϊλ βολτάρει στο προτεκτοράτο μας, αρπάζοντας επενδύσεις από Πιερρακάκη και αρχαία από Μενδώνη. Πολιτιστική συνεργασία και στρατηγική συμμαχία, δηλαδή εμείς δίνουμε, αυτοί παίρνουν. Αλλά ρε φίλε όλα με το ίδιο outfit;
Αχ, τι όμορφη μέρα για διπλωματία! Ξεκινάμε με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, την Πρέσβειρα των ΗΠΑ, να κάνει βόλτες στο αγαπημένο τους προτεκτοράτο – ναι, την Ελλάδα, εκεί που οι Αμερικάνοι νιώθουν σαν στο σπίτι τους, μόνο που το σπίτι είναι δικό μας και αυτοί κρατάνε τα κλειδιά.
Την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου, η κυρία Γκίλφοϊλ συνάντησε τον Κυριάκο Πιερρακάκη, τον υπουργό της “Εθνικής” (χαχα, καλό αστείο) Οικονομίας και Οικονομικών. Συζήτησαν για επενδύσεις και οικονομική συνεργασία, φυσικά.
Γιατί οι ΗΠΑ έμαθαν ότι ο ηγέτης μας είναι “large” – μεγάλος, δηλαδή, σε γενναιοδωρία προς ξένους επενδυτές…
Θέλουν κι αυτοί να αρπάξουν ό,τι προλάβουν πριν έρθουν οι Κινέζοι, οι Ευρωπαίοι, οι Άραβες ή όποιος άλλος έχει όρεξη για ελληνικό φιλέτο.
“Επενδύσεις”, λένε, αλλά όλοι ξέρουμε ότι εννοούν “αρπαγή με χαμόγελο”.
Πού να φανταστούμε ότι η οικονομική μας “ανάκαμψη” είναι απλά ένας τρόπος να πουλήσουμε τα ασημικά μας σε τιμή ευκαιρίας;
Αλλά το καλύτερο το κρατάμε για το τέλος: η συνάντηση με την Λίνα Μενδώνη, την Υπουργό Πολιτισμού. Εδώ το θέμα ήταν η “περαιτέρω ενίσχυση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων στον τομέα του Πολιτισμού”.
Μεταξύ μας, αυτό σημαίνει να δούμε αν μπορούν να μεταφέρουν τον Παρθενώνα στην Ουάσινγκτον για τα 250 χρόνια ανεξαρτησίας τους. Γιατί όχι; Οι Βρετανοί πήραν τα μάρμαρα, οι Αμερικάνοι γιατί να μείνουν με άδεια χέρια;
Φανταστείτε: ο Παρθενώνας δίπλα στο Λευκό Οίκο, βαμμένος κόκκινο-άσπρο-μπλε, με χοτ-ντογκ στα σκαλιά.
“Πολιτιστική συνεργασία”, λένε – δηλαδή, εμείς δίνουμε την κληρονομιά, αυτοί βάζουν τα δολάρια και το LNG και δώρο ο κάθετος αγωγός να τον βάλουμε εκεί που ξέρουμε.
Και η Μενδώνη; Χαμογελάει πλατιά, σαν να λέει “πάρτε ό,τι θέλετε, αρκεί να μας πείτε ότι είμαστε καλοί σύμμαχοι”.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η Κίμπερλι εμφανίστηκε και στις δύο συναντήσεις με ακριβώς τα ίδια ρούχα – ένα λευκό κοστούμι με φιόγκο, σαν να ‘ναι σε περιοδεία fast-fashion διπλωματίας.
Τι μήνυμα στέλνει αυτό; Ρωτήσαμε τους ενδυματολόγους μας, διότι στο cretanews εκτός από “κοριούς” και… φυσιογνωμιστές έχουμε προσφάτως συνάψει συνεργασία και με… ενδυματολόγους.
Οι ενδυματολόγοι του cretanews λοιπόν μας είπαν ότι η διπλή εμφάνιση Κίμπερλι με το ίδιο outfit σημαίνει ότι η “συνεργασία” είναι τόσο βιαστική, που ούτε χρόνος για αλλαγή outfit δεν υπάρχει! Και βέβαια ότι για το προτεκτοράτο μας δεν αξίζει ο κόπος μιας δεύτερης εμφάνισης.
Σιγά, δεν πήγαινε δα και στον Αργυρό… στην “στέκα” πήγαινε και στον “tech γκουρού” από τα Λίδλ…
Σε μια εποχή που οι πρέσβεις ποζάρουν σαν influencers, αυτό το recycling ρούχων φανερώνει πάντως είτε οικονομία (από την πλευρά των ΗΠΑ;) είτε αδιαφορία – “αρπάζουμε και φεύγουμε, ποιος νοιάζεται για το στυλ;”.
Κλασική αμερικάνικη αποδοτικότητα: ένα outfit, δύο υπουργοί, μηδέν εντυπώσεις.
Σοβαρά τώρα, πόσο πιο προφανές; Οι ΗΠΑ βλέπουν την Ελλάδα σαν ένα προτεκτοράτο και τίποτα περισσότερο…
Και εμείς; Χειροκροτούμε, γιατί έχουμε “στρατηγική συνεργασία”. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: αν συνεχίσουμε έτσι, σύντομα θα γιορτάζουμε την “ανεξαρτησία” μας με αμερικάνικα fireworks πάνω από την Ακρόπολη – άδεια, φυσικά, γιατί τα πάντα θα ‘χουν μετακομίσει overseas.
Τι ωραία φιλία! Ευχαριστούμε, Κίμπερλι, έλα ξανά – φέρε και κούτες για το πακετάρισμα των αρχαίων…
