Είναι δυνατόν να υπάρχει νόμος που δίνει το δικαίωμα σε πρόσωπο του συγγενικού μας περιβάλλοντος, χωρίς να προηγηθεί έλεγχος και εξακρίβωση του τι συμβαίνει, να μας κλείνει στο τρελάδικο;
Καθημερινά γίνεται κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε πως όχι σε ευρωπαϊκή αλλά ούτε σε τριτοκοσμική χώρα δε ζούμε, είμαστε ακόμα πιο κάτω. Κι αυτό το λέμε με αφορμή το σκηνικό που εκτυλίσσεται τις τελευταίες ημέρες με πρωταγωνιστή τον γνωστό τραγουδιστή Γιώργο Μαζωνάκη.
Είναι δυνατόν να υπάρχει νόμος που δίνει το δικαίωμα σε πρόσωπο του συγγενικού μας περιβάλλοντος, χωρίς να προηγηθεί έλεγχος και εξακρίβωση του τι συμβαίνει, να μας κλείνει στο τρελάδικο;
Αν πιστέψουμε όσα γράφηκαν στα ΜΜΕ ο Μαζωνάκης έχει σοβαρές οικονομικές διαφορές με την αδελφή του και πρώην μάνατζερ του η οποία του έφαγε πολύ χρήμα.
Εκείνη όταν κατάλαβε πως θα βρεθεί στα δικαστήρια κατηγορούμενη σε βαθμό κακουργήματος ζήτησε από δημόσιο ψυχιατρείο να κλείσουν το Μαζωνάκη στο Δρομοκαΐτειο κι αυτό έγινε με συνοπτικές διαδικασίες παραμονές της Παναγίας κι ενώ μεσολαβούσε ένα γεμάτο τριήμερο.
Και το κερασάκι στην τούρτα; Βγήκε ο πατέρας του τραγουδιστή και δήλωσε πως αγνοούσε τι συμβαίνει και τι έκανε η κόρη του… (Αν θέλουμε βέβαια το πιστεύουμε κι αυτό).
Μιλάμε για εξωφρενικές καταστάσεις που δεν τις χωρά ανθρώπου νους…
Και είναι εξωφρενικές όχι γιατί αφορούν έναν πολύ γνωστό τραγουδιστή αλλά γιατί επιβεβαιώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο πως ζούμε σε μια χώρα μπ@@@ο όπου είναι τόσο εύκολο, από τη μια στιγμή στην άλλη, ακόμα και να σε κλείσουν σε ψυχιατρείο γιατί ο αδελφός ή η αδελφή σου δε σε γουστάρει ή θέλει να σου φάει την περιουσία, ή γιατί έτσι ξύπνησε το πρωί και του ή της τη σβούριξε.
Και να ήταν μια ιδιωτική δομή να πούμε καλοπληρώθηκε κι έκανε τα στραβά μάτια όμως μιλάμε για ένα δημόσιο ψυχιατρείο και συνολικά για το δημόσιο σύστημα που αφορά στην ψυχική υγεία.
Μήπως η αρμόδια υφυπουργός υγείας έχει κάτι να πει επ αυτού;
Για το ότι δεν υπήρξε ιατρικό απόρρητο και κρεμάστηκε στα μανταλάκια η υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη, δεν θέλουμε να σχολιάσουμε τίποτα, γιατί απλά ντρεπόμαστε γι αυτή την κατάντια.
