Τι κι αν έβγαλε το κόμμα οδηγία για πένθος, ο κύριος πρώην Υπουργός Αθλητισμού τον χαβά του… από πίτα σε πίτα, συνεχίζει να προκαλεί την κοινωνία που θρηνεί, αποκαλύπτοντας ότι οι προτεραιότητες του βρίσκονται μακριά από τον σεβασμό στους νεκρούς αλλά και τις εντολές του κόμματος…
Σε μια χώρα βυθισμένη στο πένθος, όπου οι οικογένειες αποχαιρετούν αγαπημένους τους σε Θεσσαλονίκη και Ημαθία, ο πολιτικός κόσμος οφείλει να δείξει στοιχειώδη σεβασμό. Το τραγικό δυστύχημα στην Ρουμανία, όπου επτά νεαροί οπαδοί του ΠΑΟΚ έχασαν τη ζωή τους ενώ κατευθύνονταν σε αγώνα της αγαπημένης τους ομάδας στη Γαλλία, έχει συγκλονίσει την Ελλάδα.
Οι γονείς, οι φίλοι, ολόκληρος ο αθλητικός κόσμος θρηνούν, ενώ η κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα έχουν δώσει σαφείς οδηγίες: Αποχή από κοινωνικές εκδηλώσεις και φιέστες, λόγω συλλογικού πένθους.
Το Υπουργείο Αθλητισμού έχει εκδώσει αντίστοιχες εντολές προς τα σωματεία, αναγνωρίζοντας την ανάγκη για σιωπηλή αλληλεγγύη.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το κλίμα βαθιάς θλίψης, ο βουλευτής Ηρακλείου και πρώην υπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, επιλέγει την εξωστρέφεια. Και τις… βασιλόπιτες!!!
Δεν έχει αφήσει πίτα για πίτα, εμφανιζόμενος σε εορταστικές εκδηλώσεις με ανέμελες χειραψίες, χαμόγελα και αγκαλιές, λες και το πένθος είναι υπόθεση των άλλων.
Και τα ανεβάζει στα social media μη τυχόν και χάσουμε τις αγκαλιές του και το πόσο πολύ τον αγαπάει ο κόσμος…
Βέβαια η πραγματική αγάπη κρύβεται στα αυτοκόλλητα με τα οποία έχουν αρχίσει να γεμίζουν οι πινακίδες στο κέντρο του Ηρακλείου το τελευταίο διάστημα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα…
Όπως και να χει αυτή η συμπεριφορά δεν είναι απλώς ασέβεια προς τη μνήμη των νεκρών, είναι πρόκληση για το δημόσιο αίσθημα.
Πώς μπορεί ένας πολιτικός, που υπηρέτησε στο χαρτοφυλάκιο του Αθλητισμού, να αγνοεί τις εντολές της ίδιας της ηγεσίας του κόμματός του;
Οι αρχές του κόμματος και οι αποφάσεις της κυβέρνησης γίνονται κουρελόχαρτο, όταν οι δημόσιες παραστάσεις προηγούνται του ανθρώπινου πόνου.
Αυτές οι στιγμές είναι φορτισμένες συναισθηματικά. Δεν χρειάζεται πολυλογία και ένα Αιδώς Αργείοι αρκεί.
Ο σεβασμός στους νεκρούς δεν είναι επιλογή, είναι υποχρέωση.
Ο κ. Αυγενάκης οφείλει να αναλογιστεί ότι η πολιτική δεν είναι σόου, αλλά υπηρεσία. Σε αντίθετη περίπτωση, επιβεβαιώνει απλώς όσα κατηγορούν την εξουσία: Αδιαφορία και υποκρισία.
Ποιος την έχασε όμως την ντροπή όμως για να την βρει ο κύριος Αυγενάκης; Ρητορικό…
