Αν είσαι δάσκαλος, αγρότης, γιατρός, τρως ξύλο. Αν είσαι ο Φραπές, κουμπάρος του Μητσοτακέικου, απλά δεν πας στην Εξεταστική. Η Γεωργία Σάντα, κόρη του Λάκη Σάντα, μας το είπε ξεκάθαρα: «Μας οδηγούν σε ολοκληρωτικό καθεστώς». Καιρός να φύγουν. Πολύ τους ανεχτήκαμε…
Στην Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη ισχύει πλέον ένας άγραφος νόμος: αν είσαι δάσκαλος και διαμαρτύρεσαι για τις συγχωνεύσεις τμημάτων, τρως ξύλο. Αν είσαι αγρότης και βγαίνεις στο δρόμο για τις επιδοτήσεις που σου έκλεψαν, τρως ξύλο. Αν είσαι γιατρός και φωνάζεις για τις 30 συνεχόμενες εφημερίες στο διαλυμένο ΕΣΥ του νανοβιονικού κλόουν, τρως ξύλο και χημικά.
Αν όμως είσαι ο Φραπές -ο φίλος του Μάκη, κουμπάρος του Μητσοτακέικου και μέλος της αυλής- απλά δεν πας στην Εξεταστική Επιτροπή γιατί… έτσι γουστάρεις. Και κανείς δεν σε αγγίζει.
Και μπορεί τώρα να λένε ότι θα τον φέρουν, αλλά και πάλι όχι γι αυτό που νομίζεις, δηλαδή για να μας πει την αλήθεια. Και μπορεί ο ίδιος να “απειλεί” ότι θα μας τα πει όλα.
Αλλά ας μην έχουμε αμφιβολίες…
Θα τον φέρουν για να τον χρησιμοποιήσουν απλά ως έναν ακόμα κομπάρσο στο γνωστό έργο της αντιστροφής της πραγματικότητας, όπου εκεί πρωταγωνιστής δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Gaslighting το λέμε στο χωριό μου… μην επαναλαμβανόμαστε.
Αυτή η άνιση μεταχείριση δεν είναι τυχαία. Είναι το αποκρυσταλλωμένο σχέδιο μιας κυβέρνησης που έχει πάψει προ πολλού να ντρέπεται. Και το βλέπει καθαρά και η Γεωργία Σάντα, κόρη του θρυλικού Λάκη Σάντα που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη το ’41.
Σε σχετική ανάρτηση μας μάλιστα μας απάντησε γράφοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
«Λευτέρη η ανάρτησή σου είναι εξαιρετική… Τα είπες όλα με τρεις προτάσεις… Αυτή η συγκεκριμένη εκτελεστική εξουσία μας εισαγάγει σιγά σιγά αλλά “σταθερά” από την Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία σε ένα καθόλα Ολοκληρωτικό καθεστώς… όπου οι πολίτες πρέπει να υπακούν, να μην αντιμιλούν, να μην διεκδικούν… Και μόνο η συγκάλυψη στα Τέμπη δείχνει την τεράστια ανήθικη φύση τους… Καιρός να φύγουν. Πολύ τους ανεχτήκαμε».
Όταν η κόρη του Λάκη Σάντα μιλάει για ολοκληρωτισμό, δεν είναι υπερβολή. Είναι διάγνωση…
Και η διάγνωση είναι αμείλικτη: η χώρα έχει πέσει στα χέρια μιας κλίκας που θεωρεί το κράτος τσιφλίκι της και τους πολίτες παρίες.
Λέει όμως και κάτι ακόμα, ότι “το γενικότερο κλίμα μεταξύ των πολιτών είναι η τεράστια απογοήτευση αλλά πάντα πρέπει να υπάρχει ελπίδα ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα προς όφελος μας… Επιμονή… και αντίσταση στα κρατούντα…”
Ενώ κλείνοντας κάνει και ένα σχόλιο για την δημοσιογραφία… την οποία θεωρεί ότι δεν πρέπει να την βλέπουμε μόνο ως ένα ακόμα βιοποριστικό επάγγελμα, αλλά κυρίως ως ένα κοινωνικό λειτούργημα.
Διότι όπως τονίζει: “Ο κόσμος πρέπει πάντα να μαθαίνει και να ενημερώνεται για την Αλήθεια…να ξέρει ανά πάσα στιγμή που πατάει και που βρίσκεται… Μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει κάποια βελτίωση στη ζωή τη δική μας και των παιδιών μας, με αντίδραση απέναντι στα κακώς κείμενα”…
Τα κρατάμε αυτά, παίρνουμε δύναμη, θάρρος και ελπίδα και απλά συνεχίζουμε… να κολυμπάμε στα δύσκολα νερά. Κάποια στιγμή θα φτάσουμε και στην στεριά…
