Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, που έμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ για να προστατεύσει το «σπίτι» από τον «κακό» Κασσελάκη, τώρα το εγκαταλείπει για την ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Μοιράζει «κλάμα» κι ο Φραγκίσκος Παρασύρης του ΠΑΣΟΚ, του πρώτου «σπιτιού» της Μαριλίζας, τρόμαξε κι η Wall Street, έπεσε κι ο Dow Jones με τέτοια μαντάτα…
Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου ανακοίνωσε την αποχώρησή της από τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για να συστρατευθεί με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) του Αλέξη Τσίπρα. Δεν προκάλεσε σεισμό. Ούτε δονήσεις. Όπως εύστοχα και καυστικά κατέγραψε και ο Φραγκίσκος Παρασύρης, που… τρόμαξε από μια τόσο σημαντική είδηση!
Δεν έγινε δα και τίποτα… σπουδαίο. Οι αγορές κοιμούνται ήσυχες. Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει απλά άλλο ένα κομμάτι από το κατεδαφισμένο οικοδόμημά του.
Η ίδια που το 2024, μετά την εκλογή Κασσελάκη, δήλωνε με πάθος ότι δεν τον στήριξε αλλά «την επόμενη μέρα αναγνώρισα το αποτέλεσμα και έμεινα γιατί αγωνίζομαι να σηκώσει κεφάλι ο ΣΥΡΙΖΑ» και ότι «δεν χωράνε άλλοι διχασμοί, άλλες διασπάσεις», τώρα ανακαλύπτει ξαφνικά ότι «η πρωτοβουλία του Τσίπρα και η συγκρότηση της ΕΛΑΣ δημιουργούν διέξοδο και ελπίδα». «Δεν μπορώ να διανοηθούμε ψηφοδέλτιο απέναντί του», λέει.
Η προστασία του σπιτιού κράτησε όσο το σπίτι την εξυπηρετούσε. Όταν ο παλιός αφέντης άνοιξε νέο μαγαζί, η πίστη έγινε ανάμνηση. Σωστά;
Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά το «φιάσκο» Κασσελάκη είναι πολιτικό ερείπιο. Οι «θεσμικοί» και «συνθετικοί» του χθες, αυτοί που κατηγορούσαν τον Κασσελάκη ως εξωτερικό κίνδυνο, τώρα παρατάνε το βυθιζόμενο πλοίο και τρέχουν να στεγαστούν στην ΕΛΑΣ.
Και τι είναι αυτή η ΕΛΑΣ του Τσίπρα;
Μια ακόμα προσπάθεια ανακύκλωσης των ίδιων προσώπων και αποτυχημένων συνταγών, ντυμένη με το ένδοξο όνομα της Αντίστασης για να προκαλέσει συγκίνηση στους νοσταλγούς.
Δεν είναι μαζικό ρεύμα. Είναι ένα προσωπικό πολιτικό όχημα για να διατηρήσει ο Τσίπρας ρόλο πρωταγωνιστή στο χάος που ο ίδιος βοήθησε να δημιουργηθεί.
Η Μαριλίζα μιλά για «καθαρές λύσεις και γενναίες υπερβάσεις». Η μόνη γενναία κίνηση που έκανε είναι να φύγει όταν άλλαξε ο συσχετισμός.
Ενώ η κοινωνία στενάζει από ακρίβεια και ανισότητα, η Αριστερά παίζει το αγαπημένο της σίριαλ: διασπάσεις, νέοι «πόλοι», προσωπικές στρατηγικές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τις ψηφίδες του μία-μία και η ΕΛΑΣ μαζεύει τα θρύψαλα.
Ο Dow Jones δεν έπεσε. Η Wall Street πάντως δεν πτοήθηκε. Ούτε ο κόσμος. Απλά βαρέθηκε να βλέπει τα ίδια πρόσωπα να αλλάζουν σπίτια και ονόματα, ενώ η ουσία παραμένει ίδια: η Αριστερά δεν μπορεί να ενώσει ούτε τον εαυτό της…
