Ξεκίνησαν έναν πόλεμο ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία και ξαφνικά βρέθηκε η Ευρώπη όχι μόνο να πληρώνει το κόστος της αναμέτρησης αλλά να κινδυνεύει να αιματοκυλιστεί. Γιατί;
Ακούσαμε τον επίτροπο άμυνας της ΕΕ Άντριους Κουμπίλιους να λέει σε συνέδριο πως «πρέπει να θυμόμαστε ότι η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι, φυσικά, πολύ απαραίτητη για την Ουκρανία. Και η Ουκρανία το αξίζει αυτό. Παρά όλα τα πρόσφατα σκάνδαλα διαφθοράς».
Όλοι καταλαβαίνουμε πως αν εντάξουν την Ουκρανία στην ΕΕ τότε ο πόλεμος της με τη Ρωσία γίνεται αυτόματα και πόλεμος της ΕΕ.
Από την άλλη βλέπουμε το ΝΑΤΟ, με μπροστάρη τον Τραμπ (που ήθελε και Νόμπελ ειρήνης τρομάρα του), να προσπαθεί να μετατρέψει τα μέλη του σε πολεμικές μηχανές υποχρεώνοντας χώρες να δαπανήσουν τεράστια ποσά για εξοπλισμούς.
Η Γερμανία μάλιστα μέσω του υπουργού άμυνας της, Μπόρις Πιστόριους, μας είπε ξεκάθαρα ότι το περασμένο καλοκαίρι μπορεί να ήταν «το τελευταίο ειρηνικό καλοκαίρι» για την Ευρώπη.
Κι εμείς οι αφελείς αναρωτιόμαστε ακούγοντας όλα αυτά πάνω σε ποια λογική εδράζονται αυτοί οι φόβοι; Ποιος προκαλεί ποιον;
Γιατί χωρίς να θέλουμε να υποστηρίξουμε τη Ρωσία, κι εμείς να ήμασταν στη θέση της θα βλέπαμε πως η πρόκληση έρχεται από τη Δύση.
Ξεκίνησε ένας πόλεμος ανάμεσα σε Ρωσία και Ουκρανία και ξαφνικά βρέθηκε η Ευρώπη όχι μόνο να πληρώνει το οικονομικό τίμημα της αναμέτρησης αλλά να κινδυνεύει να αιματοκυλιστεί.
Γιατί; Είναι ο πόλεμος παιχνίδι;
Ρώτησαν τους λαούς τους όλοι αυτοί που τον σχεδιάζουν αν θέλουν να χυθεί το αίμα των παιδιών τους;
Δεν θα χουμε καλά ξεμπερδέματα με τους πολεμοχαρείς ηγέτες και αξιωματούχους της ΕΕ και φυσικά με τον δήθεν ειρηνιστή Τραμπ…
