Η ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον μια συγκυριακή πολιτική τάση, αλλά μια βαθύτερη μετατόπιση του εκλογικού σώματος που προκαλεί έντονο προβληματισμό. Τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα σε Γερμανία και Ιταλία επιβεβαιώνουν ότι τα κόμματα της σκληρής δεξιάς και της ακροδεξιάς, όχι μόνο διατηρούν τη δυναμική τους, αλλά διευρύνουν την επιρροή τους…
Η ενίσχυση της ακροδεξιάς στην Ευρώπη δεν αποτελεί πλέον μια συγκυριακή πολιτική τάση, αλλά μια βαθύτερη μετατόπιση του εκλογικού σώματος που προκαλεί έντονο προβληματισμό για το μέλλον των ευρωπαϊκών δημοκρατιών.
Τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα σε Γερμανία και Ιταλία επιβεβαιώνουν ότι τα κόμματα της σκληρής δεξιάς όχι μόνο διατηρούν τη δυναμική τους, αλλά διευρύνουν την επιρροή τους.
Στη Γερμανία, η AfD καταγράφει ιστορικά υψηλά ποσοστά και διευρύνει το προβάδισμά της έναντι της CDU/CSU, εκμεταλλευόμενη τη δυσαρέσκεια απέναντι στην οικονομική κατάσταση, το μεταναστευτικό και την αδυναμία των παραδοσιακών κομμάτων να πείσουν ότι διαθέτουν αξιόπιστες λύσεις.
Η εικόνα αυτή συνιστά σοβαρό πολιτικό πλήγμα για το γερμανικό κέντρο, το οποίο εμφανίζεται ανήμπορο να ανακόψει τη διαρροή ψηφοφόρων προς τα δεξιά και ακροδεξιά.
Παρόμοια είναι η εικόνα και στην Ιταλία, όπου η ευρύτερη ακροδεξιά παράταξη συνεχίζει να ενισχύεται, ενώ νέα πολιτικά σχήματα του ίδιου χώρου κερδίζουν έδαφος στις δημοσκοπήσεις. Η πολιτική κυριαρχία της δεξιάς και της ακροδεξιάς φαίνεται να παγιώνεται, καθώς η αντιπολίτευση αδυνατεί να διαμορφώσει ένα πειστικό εναλλακτικό αφήγημα.
Το λεγόμενο «τείχος προστασίας» (cordon sanitaire) των παραδοσιακών κομμάτων έχει πρακτικά καταρρεύσει. Η ακροδεξιά πτέρυγα έχει εδραιωθεί ως η τρίτη μεγαλύτερη πολιτική δύναμη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ενίσχυση της ευρωομάδας των «Πατριωτών για την Ευρώπη».
Η άνοδος αυτή δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην αποτελεσματικότητα των ακροδεξιών κομμάτων. Αποτελεί, κυρίως, αντανάκλαση της κρίσης εκπροσώπησης που βιώνουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Όσο τα παραδοσιακά πολιτικά κέντρα αδυνατούν να απαντήσουν στις ανησυχίες των πολιτών για την οικονομία, την ασφάλεια και την κοινωνική συνοχή, τόσο η ακροδεξιά θα συνεχίσει να εμφανίζεται ως η εύκολη, αλλά επικίνδυνη, επιλογή διαμαρτυρίας.
