Μετά τις θερμές υποδοχές και τις καταπληκτικές του διακοπές στην Κρήτη ο Άρης Πορτοσάλτε επέστρεψε στην τηλεόραση φέρνοντας μαζί του μία… σχεδόν ομόφωνη συμφωνία για τα λιβανίσματά του στον Μητσοτάκη. Μόνο ένας του είπε ότι δεν συμφωνεί με όσα λέει. Απορία: με ποιους ακριβώς έκανε παρέα και κουβέντιαζε από τη Σητεία μέχρι τα Χανιά ο κύριος… Πορτοσαλτάκης;
Ο Άρης Πορτοσάλτε, ή αλλιώς Πορτοσαλτάκης όπως ο ίδιος αυτοσυστήθηκε μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, μάς περιέγραψε με γλαφυρότητα τις καλοκαιρινές του διακοπές στην Κρήτη.
Από τη Σητεία μέχρι τα Χανιά, σύμφωνα με τον ίδιο, έγινε αποδέκτης, θερμής υποδοχής, χαμόγελων, χαιρετισμών και -το πιο εντυπωσιακό- σχεδόν καθολικής συμφωνίας με όσα λέει για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
«Από όλους όσους μίλησα, ένας μόνο μου είπε ότι δεν συμφωνεί». Ένας. Μόνο ένας.
Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον…
Γιατί αν ο Πορτοσαλτάκης κυκλοφορούσε πραγματικά ανάμεσα στην πλέμπα, στους ανθρώπους που περιμένουν στην ουρά της εφορίας, στους αγρότες που μετρούν το κόστος του ρεύματος, στους εργαζόμενους που μετράνε τα ρέστα για το σουπερμάρκετ, δύσκολα θα έβρισκε μόνο έναν διαφωνούντα.
Πολύ πιο πιθανό θα ήταν να ακούγε το εντελώς αντίθετο: ότι τα λιβανίσματα προς τον πρωθυπουργό ακούγονται λίγο… φτηνά όταν η καθημερινότητα δεν ταιριάζει με την εικόνα που πουλάει η πρωινή εκπομπή.
Ίσως, λοιπόν, ο Πορτοσαλτάκης να μην σύχναζε ακριβώς στα καφενεία της πλατείας ή όπου αλλού μαζεύονται οι ντόπιοι το βράδυ. Ίσως να προτίμησε πιο «ασφαλή» περιβάλλοντα: παραλίες με ομπρέλες που κοστίζουν όσο ένα μεροκάματο, ακριβά εστιατόρια όπου οι λέξεις μισθός ή σύνταξη είναι άγνωστες, ή παρέες που ήδη συμφωνούν με την ατζέντα του.
Σε τέτοια μέρη, όντως, μπορεί να βρεις μόνο έναν που θα τολμήσει να πει «δεν συμφωνώ» ή και κανέναν ολότελα.
Οι υπόλοιποι είτε συμφωνούν πραγματικά, είτε απλώς χαμογελούν από ευγένεια ή ακόμα και από αδιαφορία… καλοκαιριάτικα σιγά μην κάθεσαι τώρα να «μαλώνεις» με τα «pet» του Μητσοτάκη.
Η Κρήτη δεν είναι ομοιογενής. Έχει ανθρώπους που ψηφίζουν Νέα Δημοκρατία, έχει ανθρώπους που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ, έχει ανθρώπους που δεν ψηφίζουν κανένα από τα δυο αυτά κόμματα. Έχει όμως και μια μακρά παράδοση να μην χωνεύει εύκολα τα υπερβολικά λιβανίσματα, ειδικά όταν αυτά έρχονται από την Αθήνα με το ύφος του «ξέρω εγώ καλύτερα».
Το ότι ο Πορτοσαλτάκης συνάντησε σχεδόν καθολική αποδοχή των απόψεών του για τον Μητσοτάκη λέει ίσως περισσότερα για το ποιοι τον πλησίασαν, παρά για το τι πιστεύει πραγματικά η πλειοψηφία του νησιού.
Όταν κάποιος δηλώνει ότι σε ολόκληρη τη διαδρομή από Σητεία μέχρι Χανιά βρήκε μόνο έναν διαφωνούντα, δύο ενδεχόμενα υπάρχουν:
- είτε η Κρήτη έχει μετατραπεί σε απέραντο φιλοκυβερνητικό club,
- είτε ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος απλώς δεν άνοιξε πόρτα σε χώρους όπου η κριτική δεν είναι… κακοήθεια, αλλά καθημερινότητα.
Το δεύτερο ακούγεται μάλλον και το πιο πειστικό.
Και κάπως έτσι, η «θερμότατη υποδοχή» γίνεται λιγότερο απόδειξη λαϊκής αποδοχής και περισσότερο ένδειξη επιλεκτικής κυκλοφορίας.
Ο Πορτοσαλτάκης μπορεί να πέρασε υπέροχα. Απλώς η Κρήτη που περιγράφει μοιάζει λίγο πιο «φιλτραρισμένη» από αυτήν που ξέρουν οι περισσότεροι Κρητικοί…
Και anyway κάποιος δεν βρέθηκε να του πει πως τα αμπελόφυλλα τα τρώμε στα ντολμαδάκια, που τόσο αγαπά και ο ήρωας του ο Μητσοτάκης, και δεν τα κάνουμε… φιλοσοφία;
