Κάτω από κάθε ανάρτηση για την απαγωγή και κακοποίηση ακτιβιστών της Global Sumud Flotilla, ξεσπάει ένας χείμαρρος βρώμικων σχολίων. Οχετός μίσους για ανθρώπους που έβαλαν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να σπάσουν τον αποκλεισμό της Γάζας. Είναι η Κρήτη μας τόσο σάπια; Ή απλώς κρύβει την κακομοιριά της πίσω από την αγάπη για το κράτος-δολοφόνο;
Η Κρήτη, η «γαλάζια» πλέον Κρήτη, έχει γίνει πλέον το καλύτερο εργαστήριο φασιστικοποίησης. Ανασφάλεια, πελατειακές σχέσεις, διαφθορά, εκμετάλλευση προσφύγων, τρομοκράτηση από ΜΜΕ, κουλτούρα βίας και μαγκιάς, έκπτωση αξιών. Όλα αυτά τα υλικά υπάρχουν εδώ σε περίσσεια…
Και όταν εμφανίζονται άνθρωποι που δεν φοβούνται να βάλουν το σώμα τους μπροστά σε τανκ και πολεμικά πλοία για να προσφέρουν έστω μια μικρή συμβολική βοήθεια στα θύματα μιας γενοκτονίας, η σαπίλα ξεχειλίζει.
Δεν είναι τυχαίο. Το Ισραήλ δείχνει τον δρόμο. Ατιμωρησία, ψέματα, προπαγάνδα και ωμή βία ως πολιτική.
Οι πιστοί σύμμαχοι -και στην Ελλάδα- ακολουθούν και υποστηρίζουν μια πολιτική γενοκτονίας και μάλιστα εμφανίζονται και βασιλικότεροι του βασιλέως.
Και οι μικροί, οι καθημερινοί, οι «πατριώτες» του καναπέ, ξεσπούν. Όχι επειδή πιστεύουν πραγματικά στον «σκοπό». Αλλά επειδή η ίδια τους η κακομοιριά τους πνίγει…
Βλέπουν ανθρώπους με αξίες, με θάρρος, με αλληλεγγύη και νιώθουν μικροί. Οπότε τους λοιδορούν. Τους αποκαλούν «προδότες», «πληρωμένους», «ανθέλληνες». Και εκατοντάδες σχόλια… όλα τους χυδαία, σεξιστικά και άκρως ρατσιστικά. Και όλα αυτά τα γράφουν με τα πραγματικά τους ονόματα. Και πίσω τους, πολλαπλάσιοι που δεν γράφουν αλλά συμφωνούν…
Και αυτό το σκηνικό δεν εμφανίζεται μόνο στην Κρήτη. Το δηλητήριο έχει απλωθεί σε όλη την χώρα.
Απλά εδώ γίνεται πλέον πιο ορατό. Γιατί η Κρήτη είχε πάντα μια παράδοση φιλοξενίας και αντίστασης. Και τώρα την πουλάει φθηνά σε μια κυβέρνηση που κάνει τα στραβά μάτια στη γενοκτονία γιατί είναι το πιο πιστό σκυλί των μεγάλων.
Και όλα αυτά για μια δήθεν «υποστήριξη», ακριβοπληρωμένη από πριν, ένα πατ-πατ στην πλατούλα και μια «photo-op»…
Όλοι αυτοί οι σχολιαστές δεν υπερασπίζονται το Ισραήλ. Υπερασπίζονται την ίδια τους τη μικρότητα.
Μισούν όσους θυμίζουν ότι υπάρχει ακόμα ηθική, αλληλεγγύη και άνθρωποι που δεν λυγίζουν μπροστά στον φόβο, το χρήμα και την διεφθαρμένη εξουσία.
Και όσο πιο χυδαία γράφουν, τόσο πιο δυνατά φωνάζουν: «Είμαστε σάπιοι. Και δεν θέλουμε να μας το θυμίζεις».
Η Global Sumud Flotilla δεν πήγε στη Γάζα μόνο για τους Παλαιστίνιους. Πήγε και για εμάς. Για να μας δείξει τι σημαίνει να μην είσαι δούλος και θεατής της βαρβαρότητας.
Και η αντίδραση που προκάλεσε είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η κοινωνία μας δυστυχώς εκφασίζεται.
Το ερώτημα είναι:
Θα το αφήσουμε να συμβεί; Ή θα βγάλουμε επιτέλους το δηλητήριο από μέσα μας;
Για να μην τα βλέπουμε όμως όλα μαύρα, αξίζει να σημειωθεί και το ενθαρρυντικό της υπόθεσης. Για πρώτη φορά, και με βάση το engagement στα δικά μας τουλάχιστον social media, τα σχόλια που εξέφραζαν την αγανάκτηση με όλη αυτή την χυδαία τοξικότητα των «φίλων» του γενοκτονικού καθεστώτος του Ισραήλ ήταν περισσότερα.
Σημαντικά περισσότερα ήταν και τα «like» και οι «καρδούλες» στις σχετικές δικές μας αναρτήσεις που βρίσκονται πάντα στην σωστή πλευρά της ιστορίας…
