Ανέβασε ο Άδωνις γράφημα για να αποδείξει πόσο καλά πάμε και πόσο πλούσια είναι η Ελλάδα, μόνο που το γράφημα το ίδιο δείχνει το εντελώς αντίθετο. Η ίδια η ανάρτησή του με το γράφημα της Eurostat τον διαψεύδει, χωρίς να το καταλάβει καν. Τελικά, δεν είμαστε «μίζεροι» γκρινιάρηδες, αυτοί είναι ψεύτες και έχουν πάει το gaslighting σε άλλο level…
Υπάρχει μια ειδική τέχνη στο να διαψεύδεις τον εαυτό σου με το ίδιο σου το επιχείρημα, και ο Άδωνις Γεωργιάδης μόλις την κατέκτησε σε βαθμό αριστείας. Αναδημοσίευσε γράφημα για τη φτώχεια στην Ευρώπη θέλοντας να αποδείξει πόσο «πλούσια» είναι η Ελλάδα, και πόσο άδικοι είμαστε απέναντι στην Κυβέρνηση του Μητσοτάκη όταν γκρινιάζουμε.
Εχω πολλές φορές πει ότι πρέπει να καταπολεμήσουμε την φυσική μας τάση να τα βλέπουμε όλα πιο δύσκολα από όσο είναι στην πραγματικότητα και να αδικούμε και τον εαυτό μας και την χώρα μας. Εκεί τα ΜμΕ δυστυχώς παίζουν αρνητικό ρόλο διότι υπερτονίζουν τα άσχημα. Ναι έχουμε… https://t.co/GO8Q2vtkjV
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) August 18, 2026
Το μόνο πρόβλημα βέβαια είναι ότι το γράφημα λέει ακριβώς το αντίθετο…
- Σύμφωνα με τη Eurostat, το 27,5% των Ελλήνων κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, δεύτερο χειρότερο ποσοστό σε ολόκληρη την ΕΕ, πίσω μόνο από τη Βουλγαρία.
- Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας βρίσκεται στο 68% του ευρωπαϊκού μέσου όρου, πάλι μαζί με τη Βουλγαρία, στην ουρά των 27 κρατών-μελών.
Και το πιο εντυπωσιακό: το 66,8% των Ελλήνων δηλώνει ότι νιώθει φτωχός, το υψηλότερο ποσοστό στην Ένωση. Αυτά είναι τα ίδια νούμερα που ο υπουργός επέλεξε να παρουσιάσει ως απόδειξη αισιοδοξίας.
Το θέμα δεν είναι αν ο Άδωνις έχει δικαίωμα να είναι αισιόδοξος. Έχει.
Το θέμα είναι η ευκολία με την οποία ένα κυβερνητικό στέλεχος καλεί τον κόσμο να «σταματήσει να τα βλέπει όλα πιο δύσκολα», ενώ ταυτόχρονα κατηγορεί τα ΜΜΕ ότι «υπερτονίζουν τα άσχημα», χρησιμοποιώντας ως όπλο ένα επίσημο ευρωπαϊκό στατιστικό που επιβεβαιώνει, μέχρι κεραίας, όσα λέει ο κόσμος καθημερινά στην ουρά του σουπερμάρκετ.
Κι εδώ ακριβώς κρύβεται κάτι πιο βαθύ από μια απλή κοινοτυπία επικοινωνιακής ατζέντας…
Όταν κάποιος σου δείχνει τα ίδια σου τα στοιχεία και σου λέει ότι η δυσκολία που νιώθεις είναι δικό σου πρόβλημα αντίληψης, «φυσική τάση να τα βλέπεις πιο δύσκολα απ’ ό,τι είναι», δεν κάνει απλώς αισιόδοξη ανάγνωση.
Αμφισβητεί την ίδια σου την εμπειρία, στρέφοντας το βάρος από την πολιτική στην ψυχολογία του πολίτη.
Αυτό έχει όνομα, και δεν είναι «αισιοδοξία»: λέγεται gaslighting.
Σου λένε ότι αυτό που ζεις δεν συμβαίνει, ή έστω δεν συμβαίνει έτσι όπως το νιώθεις, ενώ τα ίδια τα επίσημα στοιχεία σε δικαιώνουν…
Δεν είναι η πρώτη φορά που ακούμε το αφήγημα των «30 πλουσιότερων χωρών του κόσμου». Είναι όμως από τις πιο ξεκάθαρες φορές που το ίδιο επιτελείο που το προωθεί καταθέτει, χωρίς να το καταλάβει, την ίδια τη διάψευσή του.
Ο πολίτης που νιώθει φτωχός δεν χρειάζεται μάθημα αισιοδοξίας από κάποιον που διαβάζει διαγράμματα ανάποδα. Χρειάζεται πολιτική που να αλλάζει τους αριθμούς, όχι επικοινωνιακή διαχείριση που τους παραποιεί.
Αλλά είπαμε: τον Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του δεν τους απασχολεί η ουσία, τους ενδιαφέρει η επικοινωνία και μόνο!
Κι αν η ίδια η αλήθεια διαψεύδει την επικοινωνία τους, τόσο το χειρότερο για την αλήθεια…
