Η δημόσια «έκρηξη» ευγνωμοσύνης της νέας Ειδικής Γραμματέως προς τον «κε Σταύρο μου» δεν είναι απλά μια συγκινητική ανάρτηση, αλλά η πιο γυμνή ομολογία ότι η Περιφέρεια Κρήτης λειτουργεί σαν προσωπικό μαγαζάκι του Σταύρου της καρδιάς μας. Το ανώνυμο email που λάβαμε το λέει χωρίς περιστροφές: «ΣΚΑΝΔΑΛΑΡΑ»…
Υπάρχουν ευχαριστίες που αποκαλύπτουν περισσότερα από όσα θέλουν να κρύψουν. Η ανάρτηση της κυρίας Ήρας Βουτσαλά, της νέας Ειδικής Γραμματέως της Περιφέρειας Κρήτης, είναι μία από αυτές. «Κε Περιφερειάρχη (κε Σταύρο μου)…», ξεκινά.
Και συνεχίζει με είκοσι χρόνια συνεργασίας, εμπιστοσύνης, κοινής πορείας, αμοιβαίου σεβασμού, «flexibility κυρία Βουτσαλά» και μια σχεδόν υπαρξιακή ευγνωμοσύνη για την τοποθέτησή της σε θέση που ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης δημιούργησε για πρώτη φορά.
Δεν πρόκειται για ένα ιδιωτικό μήνυμα, αλλά μια δημόσια δήλωση την ώρα που ανακοινώνεται η «κατάληψη» μιας ανώτατης, έμμισθης θέσης. Και ακριβώς εκεί βρίσκεται το πρόβλημα.
Όταν η ανάληψη ενός θεσμικού ρόλου ντύνεται με τέτοια προσωπική, σχεδόν οικογενειακή γλώσσα, ο θεσμός απογυμνώνεται. Μετατρέπεται σε «ανταμοιβή» μακροχρόνιας πίστης.
Σε «λάφυρο» μιας σχέσης που ξεκίνησε στις Βρυξέλλες και κατέληξε στην Πλατεία Ελευθερίας…
Το ανώνυμο email που λάβαμε αμέσως μετά -ένα από τα πολλά που λαμβάνουμε για το πως λειτουργεί ο Σταύρος της καρδιά μας- το λέει χωρίς περιστροφές: «ΣΚΑΝΔΑΛΑΡΑ».
Και είχε δίκιο στο ουσιαστικό σημείο. Δεν χρειάζεται να αποδείξει κανείς παρανομία για να καταλάβει ότι η εικόνα που εκπέμπεται είναι βαθιά προβληματική.
Η αυτοδιοίκηση εμφανίζεται ξανά ως κλειστό κλαμπ, όπου το κράτος αντιμετωπίζεται σαν οικογενειακή επιχείρηση και οι θέσεις σαν δώρα σε εκλεκτούς.
Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πραγματικό σκάνδαλο. Όχι η συγκεκριμένη τοποθέτηση. Αλλά το γεγονός ότι αυτή η λογική κυριαρχεί εδώ και χρόνια στην Περιφέρεια Κρήτης.
Ο Σταύρος Αρναουτάκης κυβερνά σαν ισόβιος φεουδάρχης ενός τσιφλικιού που λέγεται Κρήτη. Μοιράζει πεντοχίλιαρα σε πανηγύρια, ασφαλτοστρώνει ό,τι φαίνεται και βλέπει η πεθερά (λίγο πριν από εκλογές κυρίως), βολεύει τους «δικούς» του και μετά κάθεται και χειροκροτά τον Μητσοτάκη όταν μοιράζει έργα στην ΤΕΡΝΑ εις βάρος της Κρήτης και των Κρητικών.
Στο τσακίρ κέφι μας δείχνει και την… δουλικότητα του μπροστά στην Μενδώνη που τον κατσαδιάζει μπροστά σε κόσμο τότε που τόλμησε να ζητήσει το κάτι παραπάνω για την Κρήτη και τους αρχαιολογικούς της τόπους…
Η Κρήτη, στο μεταξύ, μένει στον αυτόματο. Μηδέν όραμα. Μηδέν σχέδιο για τις πραγματικές προκλήσεις. Νερό, ενέργεια, κλιματική κρίση, δημογραφική συρρίκνωση, τουριστική μονοκαλλιέργεια, ανεργία νέων.
Όλα περνάνε σαν να μην υπάρχουν. Και για όλα υπάρχει πάντα το κατάλληλο ευχολόγιο και μετά τίποτα…
Η Κρήτη δεν ήταν ποτέ σε χειρότερη φάση από άποψη στρατηγικής κατεύθυνσης. Τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα σκορπίζονται στον κουβά ενώ η διοίκηση ασχολείται με το να διατηρεί το κλίμα της αυλής.
Και το πιο εξοργιστικό; Ο κόσμος που συνεχίζει να ψηφίζει τον Σταύρο της καρδιάς μας.
Τα «πρόβατα» που χειροκροτούν χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι κάθε τέτοια «ευχαριστία» είναι άλλη μία απόδειξη ότι το μαγαζάκι λειτουργεί κανονικά και ότι αυτοί παραμένουν πελάτες και όχι πολίτες.
- Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε έναν Περιφερειάρχη που αντιμετωπίζει την Κρήτη σαν προσωπική του ιδιοκτησία;
- Μέχρι πότε θα θεωρούμε φυσιολογικό να βλέπουμε δημόσιες θέσεις να παρουσιάζονται σαν ανταμοιβές πιστότητας;
Η κυρία Βουτσαλά έγραψε, άθελα της, αλλά πολύ ξεκάθαρα, αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά λίγοι λένε δυνατά: ότι εδώ μέσα όλα είναι θέμα σχέσεων, όχι θεσμών.
Και όσο οι Κρητικοί συνεχίζουν να χειροκροτούν, το τσιφλίκι θα ζει και θα βασιλεύει…
Στην συνέχεια παραθέτουμε αυτούσιο και το σχετικό email που λάβαμε και θεωρήσαμε υποχρέωση μας να δημοσιεύσουμε για την κρίση και τα δικά σας συμπεράσματα…
Αναρωτιόμαστε βέβαια, αν το συγκεκριμένο email εστάλη και σε άλλα τοπικά ΜΜΕ και το κατά πόσο το δημοσίευσαν ή το… πήραν στο μαξιλάρι τους. Προφανώς ρητορικό το τελευταίο ερώτημα, διότι όλοι έχουμε μάτια και αντίληψη και καταλαβαίνουμε πολύ καλά τι συμβαίνει.
Εκτός από τους πολίτες, τεράστια ευθύνη για το κακό το χάλι της Κρήτης έχουν και τα ΜΜΕ της Κρήτης που επίσης χειροκροτούν τον Σταύρο της καρδιάς μας, μιας και όλα καλά φαίνεται να τα κάνει… (not!!!)
Το email…
Για την Ήρα, την κουμπάρα και κολλητή του περιφερειάρχη δεν θα γράψετε τίποτα; Που την φύτεψε ειδική γραμματέα; ΣΚΑΝΔΑΛΑΡΑ!!!!!
Το να γράφεις δημόσια «κε Σταύρο μου», την ώρα που ανακοινώνεις την τοποθέτησή σου σε μια ανώτατη, έμμισθη κρατική/αυτοδιοικητική θέση, απογυμνώνει τον ίδιο τον θεσμό. Τον κάνει να μοιάζει με προσωπικό δώρο, με αυλική ανταπόδοση για τη μακροχρόνια πίστη, με λάφυρο μιας 20ετούς φιλικής σχέσης. Επιβεβαιώνει την αίσθηση ότι η αυτοδιοίκηση παραμένει ένα κλειστό κλαμπ ανταλλαγής εξυπηρετήσεων, όπου το κράτος αντιμετωπίζεται ως οικογενειακή επιχείρηση.
Στην πολιτική δεν έχει σημασία μόνο τι υπογράφεις, αλλά και τι εικόνα εκπέμπεις στην κοινωνία. Και αυτή η δημόσια, υπερχειλίζουσα συναισθηματική έκρηξη «ευγνωμοσύνης» προς τον ηγέτη για την κατάληψη μιας θέσης… ε, αφήνει μια εξαιρετικά πικρή γεύση σε όσους πίστεψαν, αφελώς φαίνεται, ότι η Κρήτη άφησε πίσω της τις εποχές των παλαιοκομματικών προστατών και των πολιτικών «πατερούληδων».
Τελικά, τόσο έμπειρος ο κ. Σταύρος, αλλά φαίνεται βρίσκεται σε δύσκολη θέση και δεν μπορεί ούτε την Ήρα από το στάρι να ξεχωρίσει.
