Το γαλλικό ερευνητικό σκάφος Abeille Marengo έδεσε στο λιμάνι του Ηρακλείου και ετοιμάστηκε για τις έρευνες ανατολικά της Κάσου, εκεί που θα περάσει το καλώδιο που θα συνδέσει την Ελλάδα με την Κύπρο. Και περίμενε. Όχι τον καιρό. Την Άγκυρα.
Γιατί πριν λύσει τους κάβους, η Γαλλία έστειλε ρηματική διακοίνωση στην Τουρκία. Ένα επίσημο διπλωματικό έγγραφο, δηλαδή, που «ενημέρωνε» την Άγκυρα για τις εργασίες. Ευγενικό, πολιτισμένο, ευρωπαϊκό. Και πολύ βολικό για κάποιους.
Η κυβέρνηση, φυσικά, λέει ότι δεν τρέχει τίποτα. Ο Παύλος Μαρινάκης διαβεβαιώνει πως η διακοίνωση είχε μόνο ενημερωτικό χαρακτήρα, δεν ζήτησε άδεια και δεν αναγνώρισε κανένα τουρκικό δικαίωμα.
Πώς το ξέρει; Δεν το ξέρει. Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι δεν έχει δει το κείμενο και στηρίζεται στις διαβεβαιώσεις του υπουργείου Εξωτερικών.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, δηλαδή, υπερασπίζεται με πάθος ένα έγγραφο που δεν έχει διαβάσει. Σαν τον μαθητή που γράφει περίληψη για βιβλίο που δεν άνοιξε ποτέ…
Ο Αντώνης Σαμαράς δεν πείθεται.
Μιλά για «μυστική διπλωματία» Μητσοτάκη και Γεραπετρίτη, για πολιτική κατευνασμού και για κίνδυνο «νέων Ιμίων». Θυμίζει ότι είχε προειδοποιήσει από τις 25 Οκτωβρίου και βάζει έξι ερωτήματα στο τραπέζι.
- Ποιος έδωσε στη Γαλλία το δικαίωμα να μιλά στην Τουρκία για λογαριασμό μας;
- Ποιος ενέκρινε το περιεχόμενο;
- Γιατί το σκάφος δεν έφυγε πριν ενημερωθεί η Άγκυρα;
- Τι νόημα έχει πια η NAVTEX; Αν όλα έγιναν εν αγνοία μας, γιατί η Αθήνα δεν διαμαρτυρήθηκε στο Παρίσι;
- Και αν η Τουρκία δικαιούται «ενημέρωση», θα ζητάμε κι εμείς ενημέρωση για κάθε τουρκική έρευνα;
Τα ίδια περίπου ρωτά και το ΠΑΣΟΚ.
Ήξερε η κυβέρνηση από πριν; Συμφώνησε με τη διατύπωση; Ο Γεραπετρίτης ενημερώνει τους αρχηγούς των κομμάτων, το κείμενο της διακοίνωσης όμως δεν θα το δει κανείς. Ενημέρωση χωρίς το χαρτί. Σαν να σου διαβάζουν το συμβόλαιο από μνήμης.
Η Άγκυρα πάντως δεν έδειξε καμία ευγνωμοσύνη για την ευγένεια.
Έβγαλε δική της NAVTEX, χαρακτήρισε τις έρευνες «μη εξουσιοδοτημένες» και έστειλε drone πάνω από τη θάλασσα νότια της Καρπάθου. Ούτε ένα ευχαριστώ.
Στην Κρήτη θυμόμαστε καλά τον Ιούλιο του 2024. Τότε το ιταλικό Ievoli Relume σταμάτησε τις έρευνες στην Κάσο και το έργο έμεινε στο ράφι για πάνω από δύο χρόνια.
Το έργο του αιώνα έγινε έργο του ραφιού.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το καλώδιο έχει μεγάλη σημασία για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Ούτε ότι οι άδειες βγήκαν από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Το πρόβλημα βρίσκεται αλλού.
Μια κυβέρνηση που επαναλαμβάνει σε κάθε τόνο «δεν υποχωρούμε» οφείλει να εξηγήσει γιατί κάποιος τρίτος ενημέρωσε την Τουρκία πριν φύγει το πλοίο από το Ηράκλειο.
Η Αθήνα λέει ότι δεν μπορεί να δημοσιεύσει έγγραφο άλλης χώρας. Λέει επίσης ότι δεν το έχει καν στα χέρια της. Ζήτησε όμως να μπουν μέσα συγκεκριμένα σημεία.
Δηλαδή ξέρει τι ζήτησε, αλλά δεν ξέρει τι έγραψε τελικά το Παρίσι. Μάλιστα.
Μα, κύριε Μητσοτάκη μου, αν δεν κρύβετε τίποτα, δημοσιεύστε τουλάχιστον όσα ζητήσατε εσείς οι ίδιοι. Αυτό το χαρτί το έχετε. Ή μήπως κι αυτό ταξιδεύει μέσω Άγκυρας…
