«Νικήσαμε!» αναφώνησε ο Πλανητάρχης Τραμπ. Και οι αφελείς του πολέμου, οι ίδιοι που ακόμα πιστεύουν ότι το Ισραήλ θα μας χαρίσει την Πόλη σαν δώρο γενεθλίων, χειροκρότησαν με δάκρυα στα μάτια… και μεις προσπαθούμε να μην βάλουμε τα κλάματα από τα γέλια…
Νίκη, λέει. Δολοφόνησε τον Χαμενεϊ, σκότωσε 1.500 Ιρανούς, γκρέμισε μερικά κτίρια στην Τεχεράνη. Μπράβο του λοιπόν!
Και πολλά περισσότερα μπράβο αξίζει αν λάβουμε υπόψη και το γεγονός ότι απελευθερώνει με μεγάλη επιτυχία και αποτελεσματικότητα τις γυναίκες του Ιράν από τους Μουλάδες.
Τρανή απόδειξη και τα νεκρά κορίτσια στο σχολείο που βομβάρδισε με τους πυραύλους ακριβείας του. Τα σκότωσε τα κοριτσάκια για να τα απελευθερώσει από τους μουλάδες. Τι όχι; Ανισόρροπος τέρμα είναι, άνετα μπορεί να μας το πει και αυτό, σιγά, η λογική θα τον σταματήσει;
Και όσο ο Τραμπ «νικάει», το Ιράν έχει καταφέρει να εξαγάγει 18,5 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου από την αρχή του πολέμου.
Τα ιρανικά και κινεζικά τάνκερ περνάνε τα στενά του Ορμούζ λες και πάνε για ψάρεμα…
Ενώ οι «σύμμαχοι» μας στον Κόλπο -αυτοί που μας κερνούσαν «κεμπάπ» στο Ντουμπάι- τώρα έχουν αρχίσει να μετράνε και τα τελευταία λίτρα νερό, την ίδια ώρα που κοιτάζουν τα άδεια ξενοδοχεία τους σαν μαυροντυμένες χήρες σε μνημόσυνο.
Από άλλες θέλαμε να βγάλουμε τα μαύρα και στο τέλος άλλες θα τα φορέσουν…
Και για να μην ξεχνιόμαστε… έχουμε και την ελληνική αστική τάξη να μπαίνει σιγά – σιγά σε νευρικό κλονισμό. Γιατί; Τι θα πει γιατί;
«Πάσχα χωρίς Ντουμπάι; Μα πώς θα ποστάρω στα stories;» Αυτή είναι η εθνική μας τραγωδία. Αυτή είναι η εθνική μας τραγωδία. Όχι οι νεκροί, όχι η οικονομία. Τα stories.
Αμ το άλλο; Τα μάθατε, δεν τα μάθατε; Ακυρώνει καλέ και ο Αντώνης Ρέμος τις πασχαλινές του εμφανίσεις στο Nammos του Ντουμπάι. Οϊμέ, άλλο κακό να μην μας βρει!!!
Και οι υπέρμαχοι της Τριμερούς Συμμαχίας (Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ) κάθονται και «σκέφτονται»: αν το Ισραήλ δεν μπορεί να νικήσει τη Χεζμπολάχ και να προχωρήσει δύο (δύο!) χιλιόμετρα μέσα στον Λίβανο, πώς ακριβώς θα «απελευθερώσει» την Κωνσταντινούπολη για χάρη μας; Με τι; Με τα drones που έπεσαν στο «λάκκο του λύκου»;
Η αλήθεια είναι απλή και σκληρή: όσοι χειροκροτούσαν τον πόλεμο σαν να παρακολουθούν αγώνα μπέιζμπολ ή γκόλφ, τώρα κλαίνε για τα ακίνητα, τα ξενοδοχεία και τα μαύρα φουλάρια του Κόλπου.
Και κάποιοι άλλοι που είχαν βγάλει από τις ντουλάπες τους τις περικεφαλαίες που τους είχαν μείνει αμανάτι από τον αγώνα για την «Μακονία μας» και ετοιμαζόντουσαν για «εκστρατεία» στην Περσία, τώρα τελικά παίρνουν … Πάσχα στο σπίτι. Με πανάκριβο νερό από την Τέρνα και βενζίνη σε τιμή χρυσού. Ας πάνε στο χωριό με τον… Βουκεφάλα τους! Κλάιν…
Κύριε πλανητάρχα μας, Τραμπ, συγχαρητήρια. Κατάφερες το αδύνατο: να κάνεις ακόμα και τους πιο φανατικούς υποστηρικτές σου να νοσταλγήσουν τον Μπάιντεν…
