Αλήθεια υπάρχουν εργατικά σωματεία στην Ελλάδα; Υπάρχουν συνδικαλιστικά όργανα των εργαζομένων; Που είναι να καλέσουν σε αντίδραση και να βάλουν ένα φρένο στην άλωση όλων των εργατικών δικαιωμάτων από τη ΝΔ;
Μετά την εργασία 13 ωρών η υπουργός Εργασίας Νίκη Κεραμέως σκέφτηκε πως αφού σύμφωνα με όλες τις έρευνες οι μισοί τουλάχιστον εργαζόμενοι δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να κάνουν καλοκαιρινές διακοπές γιατί να μην θεσμοθετήσει τον περιορισμό της άδειας ή τουλάχιστον αυτή να χορηγείται μόνο με τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη;
Έτσι με τις νέες αλλαγές που προωθεί η καλοκαιρινή άδεια δεν θα ρυθμίζεται μέσω συλλογικής διαπραγμάτευσης, αλλά θα γίνεται πλέον με «ατομική διαπραγμάτευση» και δεν θα χορηγείται αν η επιχείρηση επικαλεστεί φόρτο εργασίας.
Οι εργαζόμενοι θα έχουν το… δικαίωμα σε «σπαστή» άδεια που θα χορηγείται σε τέσσερις ή πέντε περιόδους μέσα στον χρόνο, πάντα υπό την αίρεση συμφωνίας του εργοδότη.
Επί της ουσίας αυτό που η ΝΔ επιχειρεί είναι να έχει κακοπληρωμένους εργαζόμενους, που θα δουλεύουν όλη τη μέρα και δεν θα μπορούν να πάρουν και άδεια όταν το επιθυμούν.
Επιστροφή σε καθεστώς δουλοπάροικου σαν να λέμε. Κι εμείς καθόμαστε και αποδεχόμαστε τα πάντα, χωρίς να βγάζουμε κιχ.
Κι αυτές τις αλλαγές σε βάρος των εργαζομένων τις βαπτίζουν μεταρρυθμίσεις και τις περνούν νύχτα από τη Βουλή χωρίς η αντιπολίτευση να αντιδρά και χωρίς καν να φθάνει στους άμεσα ενδιαφερόμενους αυτό που θα τους συμβεί.
Μιλάμε για τραγικές καταστάσεις και μεροληψία υπέρ της εργοδοσίας.
Ο λαός τους ψηφίζει αλλά εκείνοι μεριμνούν μόνο για τα συμφέροντα των μεγαλοεπιχειρηματιών και των ξένων ομίλων που έχουν αλώσει τη χώρα.
