Φίλιππος Μαράκης

Ελλάδα, Με κριτική ματιά, Πολιτική

Από την υποστήριξη της αυθαιρεσίας στην υπεράσπιση του ανθρώπου…

Υποστήριξη της αυθαιρεσίας ή υπεράσπιση του ανθρώπου; Ο δήμαρχος Άργους βιάζεται να δικαιολογήσει τον πυροβολισμό αυτιστικού παιδιού, ενώ ο δήμαρχος Πατρέων βάζει τη ζωή πάνω από το κράτος. Δύο πρότυπα, μία ερώτηση: ποια κοινωνία θέλουμε;

Ελλάδα, Παρεμβάσεις, Πολιτική

Αστυνομική Αυθαιρεσία ή Πολιτική Επιλογή;

Η είδηση του θανάτου του 20χρονου νέου, ο οποίος έπεσε νεκρός από αστυνομικά πυρά, είναι μια βαθιά ηθική ρωγμή στον κορμό της ελληνικής κοινωνίας. Όταν ένας νέος άνθρωπος, που βρισκόταν στο φάσμα του αυτισμού με αναπηρία 89%, καταλήγει στόχος με 21 σφαίρες, η λέξη «ατύχημα» ή «επιχειρησιακή αστοχία» φαντάζει ως ένας άθλιος ευφημισμός…

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Όταν το «τένις» γίνεται «κωλοτούμπα»: Πολιτικός Πολιτισμός ή Πολιτικός Ντιλεταντισμός;

Το λαϊκό ρητό «δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι» δεν είναι απλώς μια σοφία του δρόμου. Είναι η βάση της πολιτικής αξιοπιστίας. Αν η δική σου πολιτική εξαντλείται στο να γελάς με εκείνους που έχουν χτίσει την καριέρα τους πάνω στην απαξίωση των αξιών που υποτίθεται ότι πρεσβεύεις, τότε το πρόβλημα δεν είναι το τένις. Είναι η ίδια σου η πολιτική ταυτότητα...

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Ο θίασος της «σταθερότητας» και οι επαναλαμβανόμενες πράξεις του έργου…

Η κυβέρνηση αυτοανακηρύσσεται ως η μόνη επιλογή για «σταθερότητα» και «ασφάλεια», κουβαλώντας Τέμπη, ΟΠΕΚΕΠΕ, Predator και ένα σωρό άλλα σκάνδαλα. Αυτή η «σταθερότητα» δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αλαζονεία που κρύβει τη στασιμότητα και διαβρώνει την εμπιστοσύνη των πολιτών...

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Η δημοκρατία δεν αντέχει επιλεκτική ευαισθησία!

Ανεξάρτητα από τις πολιτικές πεποιθήσεις του καθενός, υπάρχει μια αδιαπραγμάτευτη αρχή. Η πολιτική βία και η τρομοκρατία δεν έχουν θέση σε ένα δημοκρατικό κράτος. Τελεία.

Ελλάδα, Παρεμβάσεις, Πολιτική

Η «Βιομηχανία» των Αρίστων: Το Σκάνδαλο των Πολεοδομιών και το Κράτος της Ρεμούλας

Το αφήγημα της «αριστείας» και της σύγχρονης, ευρωπαϊκής Ελλάδας που πουλάει η κυβέρνηση, κατέρρευσε για ακόμη μια φορά μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα. Η αποκάλυψη της εγκληματικής οργάνωσης που λειτούργησε ως μια καλοκουρδισμένη μηχανή εκβιασμών και επί πληρωμή εξυπηρετήσεων στις πολεοδομίες, είναι ένα ακόμα σκάνδαλο που έρχεται να προστεθεί στο πολλά αυτής της κυβέρνησης...

Ελλάδα, Με κριτική ματιά, Πολιτική

Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί επιλεκτικά…

Σε ένα κράτος δικαίου, αυτό που πρέπει να ζητάμε ως πολίτες είναι η Δικαιοσύνη να μην είναι επιλεκτική. Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να λειτουργεί με όρους εκδίκησης, ούτε να μετατρέπεται σε μηχανισμό εξόντωσης ανθρώπων μέχρι το τέλος της ζωής τους. Και μια δημοκρατία που επιλέγει την εκδίκηση αντί της Δικαιοσύνης, παύει σιγά σιγά να είναι πραγματικά δημοκρατία…

Ελλάδα, Με κριτική ματιά, Πολιτική

Athens Pride 2026: θέλει αρετήν και τόλμην η ελευθερία!

Το Athens Pride 2026 με σύνθημα «Σε Αφορά» απέδειξε ότι η πραγματική τόλμη είναι να υπερασπίζεσαι το δικαίωμα όλων να ζουν χωρίς φόβο και διακρίσεις. Γιατί η ελευθερία του διπλανού μας είναι το μέτρο της δικής μας δημοκρατίας...

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Ανασχηματισμός ή πολιτικό «μπάλωμα»;

Άλλος ένας ανασχηματισμός. Ακόμη ένα ανακάτεμα της τράπουλας στο κυβερνητικό σχήμα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μόνο που όσο συχνότερα ανακατεύεις τα ίδια χαρτιά, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να πείσεις ότι ξεκινάς καινούργια παρτίδα...

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Η συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ και η αλήθεια που δύσκολα αμφισβητείται…

Στον ΣΥΡΙΖΑ γίνεται λόγος για συνεννόηση και ενότητα. Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Μητσοτάκης κυβερνά χωρίς πραγματικό αντίπαλο και η δημοκρατία χρειάζεται εναλλακτική πρόταση εξουσίας και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν...

Με κριτική ματιά, Πολιτική

Η επιστροφή του Τσίπρα και η υποκρισία της πολιτικής μνήμης…

Η επιστροφή του Τσίπρα δεν είναι το σημαντικότερο γεγονός. Το σημαντικότερο είναι ότι η επανεμφάνισή του αποκαλύπτει ξανά τις αντιφάσεις, τις επιλεκτικές μνήμες και την πολιτική υποκρισία που εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν ένα μεγάλο κομμάτι του δημόσιου διαλόγου…

Κρήτη, Με κριτική ματιά

Και γιατί λέμε το επάγγελμα του παιδοβιαστή;

Κανένας λόγος δεν υπάρχει να αναφέρεται ότι «λυράρης» συνελήφθη για παιδοβιασμό και γενικά γιατί κάθε φορά που γίνεται το οτιδήποτε πρέπει να λέμε και το επάγγελμα; Το "πολίτης" ή "άνδρας" πχ δεν αρκεί;