Στη Βουλή, εκεί όπου υποτίθεται ότι συζητάμε το Σύνταγμα και τη δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποφάσισε να μας υπενθυμίσει τι πραγματικά σκέφτεται για τις γυναίκες που τολμούν να του φέρνουν αντίρρηση. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου τον διέκοψε. Εκείνος δεν απάντησε πολιτικά. Απάντησε βιολογικά…
«Βρίσκεται σε κάποιου είδους οίστρο», είπε. Και μετά, με ύφος πατριάρχη που μοιράζει συγχωροχάρτια: «Αντιμετωπίστε την με την κατανόηση που της αρμόζει». Δηλαδή: η γυναίκα που φωνάζει δεν είναι πολιτικός αντίπαλος. Είναι οιστρώδης. Πρέπει να την ανεχόμαστε σαν να βρίσκεται σε… περίοδο ή σε φάση ζευγαρώματος. Όλη η αίθουσα, είπε, «το έχει καταλάβει».
Ναι. Το κατάλαβε. Και η υπόλοιπη Ελλάδα επίσης. Το πόσο πολύ έχει ξεπεράσει κάθε όριο αυτό το πράγμα που μας έχουν φορτώσει κάποιοι για… ΠΘ!
Αυτό δεν είναι απλώς γκάφα. Είναι αποκάλυψη. Ο άνθρωπος που κυβερνάει τη χώρα από το 2019, που μιλάει για «ισότητα», για «γυναικεία ενδυνάμωση», για «σύγχρονη Ελλάδα», τη στιγμή που πιέζεται από μια γυναίκα αρχηγό κόμματος, ξαναγυρίζει αυτόματα στο πιο χοντροκομμένο, αρχαϊκό, ανδρικό ρεπερτόριο…
Η αντίπαλος δεν έχει επιχειρήματα, έχει ορμόνες. Δεν είναι επικίνδυνη πολιτικά, είναι… σε οίστρο. Αυτός μπορεί να έχει εξαντλήσει κάθε πολιτικό απόθεμα και δεν ντρέπεται, όσοι τον ψήφισαν ντρέπονται όμως έστω και λίγο;
Και μετά έφυγε. Κυριολεκτικά. Μόλις η Κωνσταντοπούλου πήρε τον λόγο να απαντήσει, ο πρωθυπουργός σηκώθηκε και εγκατέλειψε την αίθουσα. Δεν άντεξε να ακούσει. Ούτε καν να προσποιηθεί ότι ακούει. Η «κατανόηση που της αρμόζει» τελειώνει εκεί που αρχίζει ο έλεγχος.
Όταν η γυναίκα μιλάει, ο Κυριάκος φεύγει. Κλασικό. Γιατί εκτός από ακραίος σεξιστής είναι και… δειλός και κατά την προσφιλή του τακτική όταν η «φάση» ζορίζει το βάζει στα πόδια!
Αυτό το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Είναι το πιο καθαρό δείγμα του πώς αντιλαμβάνεται ο Μητσοτάκης την πολιτική εξουσία: ως αρσενική κυριαρχία.
Όποιος δεν υποκύπτει, χαρακτηρίζεται είτε «ακραίος» είτε… οιστρώδης.
Η γλώσσα του προδίδει. Δεν είναι η γλώσσα ενός σύγχρονου ηγέτη. Είναι η γλώσσα ενός άντρα που νιώθει ότι η Βουλή του ανήκει και ότι οι γυναίκες μέσα σε αυτήν πρέπει να συμπεριφέρονται «με μέτρο», αλλιώς χρειάζονται «κατανόηση».
Και το χειρότερο; Η σιωπή. Από τους περισσότερους άντρες της αντιπολίτευσης. Από εκείνους που θα έπρεπε να σηκωθούν και να πουν ότι δεν είναι αποδεκτό ο πρωθυπουργός να μιλάει έτσι για οποιαδήποτε βουλευτή.
Η Κωνσταντοπούλου έμεινε μόνη να τον χαρακτηρίσει «ακραίο σεξιστή». Και είχε δίκιο. Όχι επειδή είναι «δική της» υπόθεση. Επειδή είναι υπόθεση όλων.
Ο Μητσοτάκης δεν προσέβαλε μόνο μία γυναίκα. Προσέβαλε κάθε πολίτη που περιμένει από τον πρωθυπουργό να μιλάει σαν πολιτικός και όχι σαν κτηνοτρόφος που εξηγεί γιατί η αγελάδα φωνάζει. Και μετά να φεύγει από την αίθουσα σαν να μην έγινε τίποτα.
Αυτός όμως είναι ο πραγματικός οίστρος του κ. Μητσοτάκη… ο οίστρος της αλαζονείας.
Και όσο τον ανεχόμαστε, τόσο περισσότερο θα μας δείχνει τι πραγματικά σκέφτεται για όσους δεν κάθονται ήσυχα στη θέση τους…
Δεν είναι πια καιρός για να ξεμπερδεύουμε με τέτοιους πολιτικούς χαμηλής ηθικής στάθμης;
