Οι Τσίπρας, Καραμανλής και Σαμαράς έλειψαν από τη δεξίωση στο Προεδρικό για τα 52 χρόνια της Δημοκρατίας, στέλνωντας σαφές μήνυμα δυσαρέσκειας προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη που έχει απαξιώσει θεσμούς και κράτος δικαίου και τώρα υποκριτικά γιορτάζει ό,τι η ίδια εξευτέλισε…
Η ετήσια δεξίωση στο Προεδρικό Μέγαρο για τα 52 χρόνια από την Αποκατάσταση της Δημοκρατίας είχε φέτος ιδιαίτερο «άρωμα». Όχι από τις μελωδίες του Θεοδωράκη, του Χατζιδάκι και του Ξαρχάκου που έπαιξε η μπάντα του Πολεμικού Ναυτικού, αλλά από τις ηχηρές απουσίες που έριξαν βαριά σκιά στην όλη εκδήλωση.
Οι πρώην πρωθυπουργοί Αλέξης Τσίπρας, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς δεν παρευρέθηκαν, αφήνοντας πίσω τους ένα πολιτικό κενό και αρκετές άβολες ερωτήσεις για την περίφημη «ενότητα» που τόσο συχνά επικαλείται το σύστημα.
Περίπου 1.700 άτομα βρέθηκαν στο Μέγαρο: μέλη της κυβέρνησης, οι δύο πρώην πρόεδροι της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος και Κατερίνα Σακελλαροπούλου, 300 βουλευτές (μεταξύ των οποίων και 30 ανεξάρτητοι), ευρωβουλευτές, στρατιωτικοί αρχηγοί, δικαστές, πρυτάνεις, εφοπλιστές, τραπεζίτες και επιχειρηματίες.
Ξεχώρισαν θετικά οι περισσότεροι από 500 αντιστασιακοί της χούντας και τα νέα παιδιά, οι πρωταγωνιστές των Πανελλαδικών. Η εκδήλωση έγινε μέσα στο Μέγαρο λόγω καιρού και ο Πρόεδρος Κωνσταντίνος Τατούλας μίλησε για ενότητα ως «ιστορικό όρο επιβίωσης», καλώντας τους πολιτικούς να μην καλλιεργούν τη διαίρεση και να βάζουν το εθνικό συμφέρον πάνω από μικροκομματικές σκοπιμότητες.
Η πραγματικότητα όμως ήταν εντελώς διαφορετική. Η απουσία των τριών πρώην πρωθυπουργών δεν ήταν απλή «προσωπική επιλογή». Στην περίπτωση του Καραμανλή και του Σαμαρά φαίνεται να αντανακλά τις βαθιές ρωγμές στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με τις παραδοσιακές πτέρυγες να κρατούν αποστάσεις από την τρέχουσα ηγεσία. Για τον Τσίπρα η αποχή έρχεται σε μια στιγμή που ο χώρος του έχει υποστεί διασπάσεις και παραιτήσεις βουλευτών και ο ίδιος φαίνεται να προτιμά να μην δώσει «άλλοθι» σε μια πολιτική σκηνή που τον κατηγορεί για πόλωση.
Ακόμα πιο αποκαλυπτικές όμως ήταν και οι… «επιλεκτικές» προσκλήσεις.
Δεν κλήθηκαν ο Στέφανος Κασσελάκης, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης και η Μαρία Καρυστιανού. Η Ρένα Δούρου έστειλε επιστολή αποχής και η ΝΙΚΗ ανακοίνωσε επίσημα ότι δεν θα συμμετάσχει.
Την ίδια ώρα, στο «κλαμπ» των καλεσμένων χώρεσαν άνετα οι ισχυροί του χρήματος και της εξουσίας.
Μήπως τελικά η γιορτή της Δημοκρατίας είναι περισσότερο βιτρίνα για την ελίτ παρά πραγματική στιγμή συλλογικής μνήμης;
Η Μεταπολίτευση κλείνει 52 χρόνια με κατακτήσεις που δεν αμφισβητούνται εύκολα: ομαλή εναλλαγή εξουσίας, ευρωπαϊκή πορεία, σχετική ειρήνη. Όμως όταν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της λείπουν από το τραπέζι, όταν η κριτική φωνή εξοστρακίζεται και η πόλωση κυριαρχεί, η επέτειος γίνεται υπενθύμιση κρίσης και όχι γιορτή.
Από τα καφενεία της Κρήτης μέχρι τα σπίτια όλης της χώρας, ο κόσμος έχει κάθε δικαίωμα να αναρωτιέται:
Ποια δημοκρατία γιορτάζουμε τελικά, όταν οι βασικοί της παίκτες λείπουν και η ενότητα παραμένει μόνο στα χαρτιά και στις επίσημες ομιλίες;
Οι τρεις πρώην πρωθυπουργοί επέλεξαν συνειδητά να μην δώσουν το παρών σε μια εκδήλωση που οργανώθηκε υπό την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και αυτή η επιλογή λέει πολλά για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το πολιτικό σύστημα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει απαξιώσει σχεδόν κάθε θεσμό της χώρας τα τελευταία χρόνια. Έχει ισοπεδώσει βασικές αρχές του κράτους δικαίου, έχει μετατρέψει ανεξάρτητες αρχές σε εργαλεία εξυπηρέτησης και έχει καλλιεργήσει ένα κλίμα όπου η εξουσία λειτουργεί χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους και είναι «πάντα πρόθυμη να φάει την σφαίρα» για να προστατέψει το «αφεντικό».
Και τώρα η ίδια αυτή κυβέρνηση παριστάνει ότι γιορτάζει την αποκατάσταση της δημοκρατίας, τη στιγμή που έχει εξευτελίσει πολλές από τις αξίες και τους θεσμούς που η Μεταπολίτευση υποτίθεται ότι καθιέρωσε.
Οι Τσίπρας, Καραμανλής και Σαμαράς φαίνεται να μην θέλουν να προσφέρουν νομιμοποίηση σε αυτό το σκηνικό.
Δεν θέλουν να σταθούν δίπλα σε μια εξουσία που έχει αδειάσει το περιεχόμενο της δημοκρατίας και τώρα προσπαθεί να το ξαναγεμίσει με φιέστες και επίσημες ομιλίες.
Η αποχή τους λειτουργεί ως σαφές μήνυμα δυσαρέσκειας προς ένα καθεστώς που θεωρούν ότι έχει ξεφύγει από τα όρια της κανονικής δημοκρατικής λειτουργίας.
Από την Κρήτη μέχρι την υπόλοιπη χώρα, ο κόσμος βλέπει ότι η δημοκρατία δεν γιορτάζεται με δεξιώσεις όταν οι ίδιοι οι θεσμοί της έχουν υποβαθμιστεί.
Οι τρεις πρώην πρωθυπουργοί, με την απουσία τους, έδειξαν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να παίξουν σε αυτό το θέατρο.
Και αυτό το μήνυμα είναι πιο ισχυρό από κάθε επίσημη ομιλία περί ενότητας.
Γιατί η αληθινή ενότητα δεν χτίζεται όταν η εξουσία έχει ήδη διαλύσει τα θεμέλια πάνω στα οποία θα έπρεπε να στηρίζεται.
Η βραδιά έδειξε ότι η Μεταπολίτευση μπορεί να έχει αντέξει, αλλά το πολιτικό της οικοδόμημα δοκιμάζεται σοβαρά. Και οι απουσίες μιλούν πιο δυνατά από κάθε λόγο για ενότητα.
