Εκδήλωση με τίτλο «Μνήμες και Μαρτυρίες από τα Χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης», συνδιοργάνωσαν η Αντιδημαρχία Εθελοντισμού του Δήμου Ηρακλείου και η εθελοντική ομάδα «Φιλόπολις». Ήταν ένα ταξίδι στις θυσίες ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για να μπορούμε σήμερα να ζούμε ελεύθεροι…
Εκδήλωση με τίτλο «Μνήμες και Μαρτυρίες από τα Χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης», συνδιοργάνωσαν η Αντιδημαρχία Εθελοντισμού του Δήμου Ηρακλείου και η εθελοντική ομάδα «Φιλόπολις», χθες, Πέμπτη 29/10, στην αίθουσα «Μ. Καρέλλης».
Ήταν ένα ταξίδι στις θυσίες ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για να μπορούμε σήμερα να ζούμε ελεύθεροι. Μέσα από τις ιστορικές αναφορές και τις συγκλονιστικές μαρτυρίες, το κοινό ταξίδεψε νοερά στη μαρτυρική Βιάννο και στα καμένα χωριά της, στον Σοκαρά και στον μαρτυρικό Αβδελλά Μυλοποτάμου.
Τόποι που γνώρισαν τη φρίκη του πολέμου, τη βαρβαρότητα, την απώλεια και τον ξεριζωμό. Τόποι που πλήρωσαν με αίμα το τίμημα της ελευθερίας. Οι εξαιρετικές εισηγήσεις των ομιλητών μας ανέδειξαν με ιστορική τεκμηρίωση και ευαισθησία το μέγεθος της θυσίας και την ανάγκη να παραμείνει ζωντανή η διεκδίκηση της ιστορικής δικαιοσύνης.
Ιδιαίτερη θέση στην εκδήλωση είχαν οι προσωπικές μαρτυρίες, που έριξαν ακόμη περισσότερο φως στις τραγικές σελίδες της γερμανικής Κατοχής και στις θηριωδίες που διαπράχθηκαν στον τόπο μας. Η συνταξιούχος δασκάλα Μαρία Καρφή, μετέφερε μνήμες και αφηγήσεις ανθρώπων από τον Αβδελλά Ρεθύμνου, αναδεικνύοντας τον πόνο, τις απώλειες και τα τραυματικά βιώματα μιας εποχής που σημάδεψε ανεξίτηλα τις ζωές των ανθρώπων.
Στη συνέχεια, η νηπιαγωγός και αντιπρόεδρος του Συλλόγου δασκάλων «Δομίνικος Θεοτοκόπουλος» Ζαμπία Λαζανάκη, μέσα από μια βαθιά συγκινητική οικογενειακή μαρτυρία, ζωντάνεψε την τραγική ιστορία είκοσι συγγενών της οικογένειας του συζύγου της, που χάθηκαν στο μαρτυρικό Καμαράκι κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Μια προσωπική οικογενειακή μνήμη που έγινε συλλογική μαρτυρία, φέρνοντας μπροστά μας τον ανθρώπινο πόνο και τη θηριωδία του πολέμου.
Ήταν στιγμές βαθιάς συγκίνησης. Γιατί όταν η ιστορία περνά μέσα από τις μνήμες και τις αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν ή κληρονόμησαν τον πόνο, παύει να είναι μια μακρινή ιστορική αναφορά και γίνεται ζωντανή πραγματικότητα. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχουν πρόσωπα, οικογένειες, όνειρα και ζωές που κόπηκαν βίαια.
