Επιτέλους ο Νίκος Ανδρουλάκης ανέβασε τα γκάζια: αποκάλεσε ανοιχτά τη κυβέρνηση Μητσοτάκη «μαφία» μετά την αρχειοθέτηση της υπόθεσης Predator και πρότεινε 4ήμερη εργασία λίγο πριν την Πρωτομαγιά. Το ΠΑΣΟΚ δείχνει να επιστρέφει δυναμικά δημιουργώντας συνθήκες game changing. Υπάρχουν όμως και μερικά «αγκάθια» ακόμα…
Επιτέλους! Ο Νίκος Ανδρουλάκης βγαίνει μπροστά και λέει τα πράγματα με το όνομά τους. Χωρίς δισταγμούς, χωρίς φόβο, χωρίς τις συνήθεις διπλωματίες που τόσα χρόνια έκαναν το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με μια μουδιασμένη σκιά της κυβέρνησης.
Η απόφαση της Δικαιοσύνης να αρχειοθετήσει την υπόθεση των υποκλοπών και του Predator ήταν η κόκκινη γραμμή που μάλλον έκανε τον Νίκο Ανδρουλάκη να απασφαλίσει, και μπράβο του.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ την χαρακτήρισε ακριβώς όπως της αρμόζει:απόδειξη ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη λειτουργεί σαν μαφία. Και αυτό δεν είναι υπερβολή, ούτε σχήμα του λόγου. Είναι η απλή, καθαρή αλήθεια. Και επιτέλους τόλμησε να την πει. Ασχέτως αν μπορεί και να διαφωνεί η… Διαμαντοπούλου!
Βέβαια, και άλλοι το έχουν πει αυτό, αλλά όσο περισσότεροι στην αντιπολίτευση τολμούν να τα λένε τα πράγματα με το όνομα τους, τόσο το καλύτερο.
Λίγες μέρες πριν από την Πρωτομαγιά, ο Ανδρουλάκης έκανε ακόμα ένα βήμα που θυμίζει παλιό, ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ: πρότεινε την τετραήμερη εργασία. Και ξανά μπράβο του.
Και πάλι βέβαια και άλλοι τα έχουν πει και τα λένε αυτά, αλλά είπαμε, όσο περισσότεροι στην αντιπολίτευση τολμούν να τα λένε τα πράγματα με το όνομα τους, τόσο το καλύτερο.
Και ο Ανδρουλάκης φαίνεται πως δεν το αναφέρει ως επικοινωνιακό τρικ, αλλά ως ουσιαστική παρέμβαση υπέρ του κόσμου της εργασίας που στενάζει από την ακρίβεια, την εξάντληση και την εργασιακή επισφάλεια.
Η βάση του ΠΑΣΟΚ, οι άνθρωποι που θυμούνται ακόμα το «ορθόδοξο» ΠΑΣΟΚ, αναγνώρισαν αμέσως τη γλώσσα. Δεν είναι τυχαία κίνηση αυτή αλλά απολύτως στοχευμένη. Δείχνει να είναι η συνειδητή επιστροφή στις ρίζες.
Δεν έχει ξεκινήσει τώρα αυτή η προσπάθεια, απλά τώρα γίνεται περισσότερο εμφανής αυτή η τακτική, η οποία μάλλον φαίνεται να αποδίδει. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, σε αρκετές περιοχές της χώρας -και ιδιαίτερα στην περιφέρεια και την Κρήτη- το ΠΑΣΟΚ περνάει μπροστά από τη ΝΔ.
Το πλάνο του Ανδρουλάκη να επενδύσει σε νέα πρόσωπα, να υιοθετήσει πιο σκληρή γλώσσα απέναντι στον Μητσοτάκη και ταυτόχρονα να παρουσιάζει συγκεκριμένη, θετική ατζέντα μέτρων για τους πολίτες, δείχνει ότι αρχίζει να δουλεύει.
Η παλιά καλή βάση του ΠΑΣΟΚ αρχίζει να επιστρέφει. Ή τουλάχιστον το σκέφτεται λίγο πιο ζεστά από πριν.
Και όχι δεν μιλάμε για Φαραντούρηδες και λοιπούς «γυρολόγους», αναφερόμαστε στον κόσμο…
Ο δρόμος είναι βέβαια ακόμα μακρύς και δύσκολος. Μέσα στο κόμμα υπάρχουν ακόμα «αγκάθια», παλιές νοοτροπίες και προσωπικές στρατηγικές που δημιουργούν ενδοιασμούς. Ο Ανδρουλάκης το ξέρει. Και η κοινωνία το ξέρει και κυρίως το καταλαβαίνει.
Και επειδή είμαστε της κριτικής, εκτός της κρητικής, σχολής να εκφράσουμε και ένα ερώτημα ή αν θέλετε καλύτερα μια απορία μας με βάση αυτά που βλέπουμε και μαθαίνουμε.
Μα κανένας δεν είναι άξιος από το Ηράκλειο, στο οποίο το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη κυριαρχεί, για να μπει στο πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ με 23 μέλη; Κανένας; Ούτε καν ο Σταύρος Τζεδάκης με τους τόσους ψήφους στην κεντρική επιτροπή;
Δεν είναι λίγο παράξενο αυτό; Εκτός και αν ο αρχηγός γνωρίζει κάτι παραπάνω…
- Ο στενός κύκλος του Ηρακλείου είναι μόνο για τα του Ηρακλείου και όχι για κάτι παραπάνω δηλαδή;
- Είναι καλοί μόνο για να καλύπτουν τα τεκταινόμενα και τα κοσμικά του Ηρακλείου;
Να προσθέσουμε βέβαια ότι στο Ηράκλειο η πολιτική ώσμωση με την Νέα Δημοκρατία είναι παραπάνω από προφανής.
- Οπότε λέτε να φοβάται ο Ανδρουλάκης να τους εκθέσει μη τυχόν και γίνει αυτό αντιληπτό στην υπόλοιπη Ελλάδα και έτσι χαλάσει το αφήγημα περί μη συνεργασίας με την ΝΔ;
- Ή απλά τους βάζει κάπως πιο κομψά στο περιθώριο γιατί τελικά το παίζει φουλ του φουλ το σενάριο της μη συνεργασίας με την Νέα Δημοκρατία (με ή χωρίς Μητσοτάκη);
Στο πρώτο σενάριο μιλάμε για εντελώς μικροπολιτικό παιχνίδι που γρήγορα θα γίνει αντιληπτό, οπότε ας παίζουν καλύτερα χαμηλά την μπάλα για να μην εκτεθούν πολύ.
Στο δεύτερο σενάριο όμως… μαζί τους! Ξεκάθαρα.
Και επανέρχομαι στα καλά μου λόγια για την τακτική του Νίκου Ανδρουλάκη. Να σημειωθεί παρακαλώ και στα πρακτικά πως δεν γράφω εύκολα κάτι θετικό. Οπότε για να το γράφω σημαίνει ότι είναι σημαντική αυτή η αλλαγή τακτικής και θα τολμούσα να την χαρακτηρίσω ακόμα και ως συνθήκη game changer, που λένε και στο χωριό μου…
Το ερώτημα λοιπόν είναι το αν θα συνεχίσει ο Νίκος Ανδρουλάκης να πατάει γκάζι με την ίδια αποφασιστικότητα.
Γιατί αν το κάνει, ίσως τελικά να δούμε ένα ΠΑΣΟΚ που δεν θα ζητάει απλώς ψήφους, αλλά θα διεκδικεί ξανά την εξουσία με αξιώσεις…
