Η Δημοτική Αρχή Καλοκαιρινού έκλεισε αυτό που για χρόνια σκόνταφτε σε εγκρίσεις και αστοχίες: προστασία της Παλιάς Ηλεκτρικής και δύο παραλίες στον κόλπο του Δερματά. Σωτήριο για τα Τείχη, «κολυμβητικό» για την πόλη. Το παραλιακό μέτωπο αλλάζει την «κουβέντα» και το «θα κάνουμε μπάνιο στον Δερματά» παύει να είναι ανέκδοτο…
Υπάρχουν έργα που μια πόλη τα συζητάει τόσο πολύ, που στο τέλος τα συνηθίζει ως ανέκδοτο. Ο κόλπος του Δερματά ήταν ένα από αυτά. Μέχρι προχθές…
Η υπογραφή ένταξης του έργου «Αντιδιαβρωτική Προστασία της Παράκτιας Ζώνης της Παλιάς Ηλεκτρικής» στο Πρόγραμμα «Κρήτη 2021-2027», με προϋπολογισμό 5,7 εκατ. ευρώ, δεν είναι άλλη μια ανακοίνωση για «ωρίμανση».
Είναι η στιγμή που ένα αίτημα δεκαετιών παύει να είναι ευχή και γίνεται χρηματοδοτούμενη πραγματικότητα.
Το σχέδιο είναι σαφές: αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος, προστασία του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας από τον κυματισμό, θωράκιση του παραθαλάσσιου μετώπου και δημιουργία δύο αστικών παραλιών με λεπτόκοκκη άμμο, 210 μέτρα στον κόλπο του Δερματά και 170 μέτρα δυτικά του Μουσείου.
Μπροστά τους, δύο ύφαλοι κυματοθραύστες 250 και 200 μέτρων. Μπροστά στο Μουσείο, πρόσθετη θωράκιση με φυσικούς ογκόλιθους. Σωτήριο για τα Τείχη, κολυμβητικό για την πόλη. Διπλή σημασία, όπως λέει και ο ίδιος ο σχεδιασμός.
Η προϊστορία, όμως, εξηγεί γιατί λίγοι το πίστευαν. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’80 οι Ηρακλειώτες κολυμπούσαν στον Δερματά. Μετά, η άναρχη αστικοποίηση έκοψε την τροφοδοσία της ακτής με ιζήματα, ο παραλιακός δρόμος κάθισε πάνω σε κατακόρυφο τοιχίο και η θάλασσα άρχισε να τρώει τη στεριά.
- Το 2002 χάθηκε χρηματοδότηση μελέτης λόγω καθυστέρησης.
- Την περίοδο 2010-2014 τα έντονα καιρικά φαινόμενα γκρέμισαν το βόρειο πρανές και συμπαρέσυραν κιγκλίδωμα.
- Το 2016 η τότε δημοτική αρχή Λαμπρινού παρουσίασε μελέτη του ΙΤΕ και μίλησε ανοιχτά για αστική παραλία με προσάμμωση.
- Το 2017 το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε έργο διαμόρφωσης και έγινε επείγουσα λιθορριπή. Το έργο όμως δεν ολοκληρώθηκε και έμεινε ως ένα ακόμα προεκλογικό… «μακέτο».
Η νέα μελέτη ανατέθηκε το 2022, αλλά η… ακτομηχανική λίμναζε στη Διεύθυνση Λιμενικών Υποδομών μέχρι τον Ιούλιο του 2024.
Χρειάστηκαν έντεκα γνωμοδοτήσεις. Η κρισιμότερη, του ΚΑΣ και του Υπουργείου Πολιτισμού, ήρθε το 2025.
Δεν είναι, λοιπόν, ότι «κανείς δεν το σκέφτηκε». Είναι ότι για χρόνια το έργο σκόνταφτε σε αστοχίες μελέτης, σε εγκρίσεις που δεν έκλειναν και σε μια πόλη που αντιμετώπιζε το μέτωπό της αποσπασματικά.
Η σημερινή δημοτική αρχή Καλοκαιρινού το έβαλε ως εμβληματικό στη Στρατηγική Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης και στην Προγραμματική Σύμβαση με Υπουργείο Πολιτισμού και Περιφέρεια.
Και το σύνδεσε με όσα ήδη κινούνται: στερέωση του Μπεντενακίου (συμβασιοποιημένη), Νεώρια (10,1 εκατ., δημοπρατημένα), πλατεία 18 Άγγλων. Σύνολο παρεμβάσεων γύρω στα 18 εκατ. ευρώ στο κομμάτι που περικλείεται από τα Τείχη.
Το Ηράκλειο δεν θα γίνει Μονακό. Ούτε και Ντουμπάι. Και δεν χρειάζεται. Χρειάζεται όμως να ξανακοιτάξει τη θάλασσα χωρίς να φοβάται ότι θα του φάει τα τείχη.
Αν οι δύο παραλίες του Δερματά ολοκληρωθούν -στόχος γύρω στο 2028-, δεν θα μιλάμε απλά για την «νίκη» ενός δημάρχου. Θα μιλάμε για την απόδειξη ότι μια πόλη μπορεί, επιτέλους, να τελειώνει αυτό που ξεκινάει.
Όχι άλλο ένα όνειρο θερινής νυκτός που μένει στις μακέτες, αλλά άμμος. Και μαγιό στην Αγία Τριάδα…
