Με αφορμή αιχμηρή ανάρτηση του Μιχάλη Στρατάκη, τιμάμε τους πραγματικούς μάγκες του ΟΦΗ, τους 8.000 Κρητικούς που γέμισαν το Πανθεσσαλικό, αλλά και τους πιστούς που στήριξαν την ομάδα στις δύσκολες εποχές και καυτηριάζουμε τα «ξένα κόλλυβα» των καιροσκόπων αλλά και την υποκριτική αγκαλιά των αρχόντων…
Ο Μιχάλης Στρατάκης, με το χαρακτηριστικό του ύφος, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους.
Δεν είναι όλοι ίδιοι αυτοί που πανηγύρισαν τη μεγάλη κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος από τον ΟΦΗ!
Υπάρχουν οι πραγματικοί μάγκες: οι ποδοσφαιριστές που έδωσαν ψυχή, ο προπονητής που σχεδίασε τη νίκη, η διοίκηση που στήριξε και, κυρίως, οι 8.000 Κρητικοί που άφησαν σπίτι, δουλειά και βολή για να γεμίσουν το Πανθεσσαλικό.
Αυτοί δεν πανηγύρισαν από τον καναπέ. Πλήρωσαν εισιτήριο, ταξίδι, ξενύχτια. Σ’ αυτούς ανήκουν οι δάφνες…
Δίπλα τους, όμως, στέκονται εδώ και πολλά χρόνια οι πιστοί οπαδοί του ΟΦΗ, εκείνοι που γέμιζαν τα γήπεδα-χωράφια της Β’ και της Γ’ Εθνικής, όταν η ομάδα αγωνιζόταν στα σκοτάδια και η Κρήτη την είχε ξεχάσει.
Δεν ήταν τότε «trendy» να είσαι ΟΦΗ. Δεν υπήρχαν selfies με το Κύπελλο. Υπήρχε μόνο αγάπη, υπομονή και πίστη. Αυτοί δεν χρειάζονται να αποδείξουν τίποτα. Είναι η ψυχή της ομάδας.
Αντίθετα, η υποκρισία ορισμένων «νέων» φιλάθλων που ξαφνικά γέμισαν τα social media με πανηγυρισμούς, για τα «story» στο insta, προκαλεί θλίψη…
Κάνουν «μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα», όπως εύστοχα έγραψε ο γνωστός δημοσιογράφος και λόγιος, Μιχάλης Στρατάκης. Άνθρωποι που δεν ήξεραν καν ποιος πήρε το Κύπελλο παρά ώρες μετά, τώρα ποζάρουν ως «σκληροί οπαδοί».
Η ευκολία του καναπέ και η λάμψη της επιτυχίας τους έκαναν να ξεχάσουν ότι ο ΟΦΗ δεν γεννήθηκε πέρσι…
Ακόμα πιο θλιβερή είναι η στάση των «αρχόντων» της πόλης και της Κρήτης…
Θυμήθηκαν τον ΟΦΗ όταν ήρθαν οι εορτασμοί για τα 100 χρόνια της ομάδας και ο περσινός τελικός. Φέτος, με το Κύπελλο στα χέρια, η αγκαλιά άνοιξε διάπλατα. Φωτογραφίες, δηλώσεις, υποσχέσεις, «συγχαρητήρια». Όλα για τα μάτια του κόσμου και, κυρίως, για τα ψηφαλάκια.
Μπορεί να είμαστε υπερβολικοί και καχύποπτοι στην κριτική μας; Μπορεί…
Μπορεί να είμαστε και λίγο άδικοι και σκληροί απέναντι στον Δήμαρχο Ηρακλείου που έβαλε πλάτη για την χρήση του Παγκρήτιου Σταδίου και είχαν πέσει όλοι τότε να τον φάνε; Μπορεί…
Αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως αν το ενδιαφέρον τους είναι γνήσιο και με συνέχεια, θα φανεί στο δρόμο για το νέο γήπεδο…
Μέχρι τότε, ας μη μας πουλάνε ένα ακόμα παραμύθι γιατί ως γνωστόν ο Κουτρούλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια…
Και τόσο η Περιφέρεια Κρήτης, όσο και ο Δήμος Ηρακλείου δεν φημίζονται μάλλον και πολύ για τα σπουδαία έργα τους…
Παρόλα αυτά, ο πιστός κόσμος του ΟΦΗ οφείλει να κάνει το μεγαλύτερο βήμα: να αγκαλιάσει όλο τον κόσμο του Ηρακλείου και της Κρήτης. Εκείνους που υποστηρίζουν την ομάδα δυνατά στα γήπεδα, αλλά και όσους το κάνουν σιωπηλά, διακριτικά, χωρίς θόρυβο. Η Κρήτη είναι μία. Ο ΟΦΗ είναι υπόθεση όλων μας.
Και η διοίκηση, οι παράγοντες, όλοι όσοι έχουν ευθύνη, ας συνεχίσουν να επενδύουν στα νέα παιδιά. Όχι μόνο στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες, αλλά και στο μπάσκετ και αλλού, όπου γίνεται εξαιρετική δουλειά. Εκεί είναι που «μπολιάζονται» τα νέα «Οφάκια»!
Το μέλλον του ΟΦΗ δεν κρίνεται μόνο από ένα Κύπελλο. Κρίνεται από τα παιδιά που μεγαλώνουν με τα χρώματα της ομάδας και μαθαίνουν ότι η πραγματική μαγκιά δεν είναι η εύκολη φωτογραφία, αλλά η καθημερινή πίστη. Και κυρίως η σκληρή δουλειά, η συνέπεια, η συνέχεια και η προσπάθεια…
Ο ΟΦΗ νίκησε. Ας μην επιτρέψουμε στους τζάμπα μάγκες να κλέψουν τη νίκη αυτή από όσους την άξιζουν πραγματικά. Η δόξα έχει ιδιοκτήτες. Και σίγουρα δεν είναι αυτοί που πανηγύρισαν από τον «καναπέ» ή από την «καρέκλα εξουσίας» τους…
