Εντάξει να την «πούμε» στην Όλγα Κεφαλογιάννη για την «τροπολογία» αλλά δεν είναι λίγο ύποπτο το ότι το «θέμα» έφεραν στην δημοσιότητα οι εργολάβοι «ενημέρωσης» του Μητσοτάκη και μάλιστα μετά την διαρροή των ευαίσθητων αρχείων από υποθέσεις συνεπιμέλειας; Επίσης για τον νόμο «έκτρωμα» του Τσιάρα δεν θα «κράξουμε»;
Όταν βλέπεις οι «Κυριακίστας» να έχουν λυσσάξει με την Κεφαλογιάννη, η οποία κατηγορείται ότι «πέρασε» φωτογραφικά μια τροπολογία για να κάμψει το έκτρωμα της συνεπιμέλειας, κάτι ύποπτο συμβαίνει. Κάτι πολύ ύποπτο συμβαίνει.
Τα «τρολ» της Ομάδας Αλήθειας, του γνωστού προπαγανδιστικού μηχανισμού της Νέας Δημοκρατίας και του συστήματος Μητσοτάκη, έχουν υπερασπιστεί το έγκλημα στα Τέμπη και την συγκάλυψη του, διαφθορά, παρακολουθήσεις – υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, πληθωρισμό, φτωχοποίηση, χιλιάδες σκάνδαλα και απευθείας αναθέσεις, αλλά εντελώς τυχαία (νοτ), να το τονίσουμε αυτό, διεξήγαγαν μια συντονισμένη επίθεση στην Όλγα Κεφαλογιάννη για την τροπολογία.
Και βέβαια από κοντά και τα πετσωμένα παπαγαλάκια και οι εργολάβοι «ενημέρωσης» του Μαξίμου και τα παρακλάδια τους. Όλο αυτό δεν είναι λίγο ύποπτο; ή και πολύ;
Το αν κοιτώντας την πάρτη της η Κεφαλογιάννη «πέρασε» ένα νόμο που θα ισχύει όμως και για όλες τις πληβείες γυναίκες, είναι το πρόβλημα μας τώρα;
Καλά εννοείται ότι είναι και αυτό το πρόβλημα μας προφανώς και φυσικά κάνουμε κριτική και στην κυρία Κεφαλογιάννη, εδώ εξάλλου δεν αφήνουμε τίποτα να πέσει κάτω έτσι κι αλλιώς. Ούτε καν ένα απλό δελτίο τύπου, δείτε και το σχετικό… Ψήφισε τη Mercosur και τώρα παραπονιέται για τις εισαγωγές λαδιού από Τυνησία…
Οπότε ούτε και η Όλγα μας θα γλίτωνε…
Ωστόσο, σε όλο αυτό το σκηνικό υπάρχουν και δυο μεγάλοι αστερίσκοι:
- ο ένας αφορά τον κατάπτυστο νόμο – έκτρωμα Τσιάρα και
- ο δεύτερος το εσωτερικό πέσιμο των νεοδημοκρατών στο δικό τους παιδί, την Όλγα.
Μπορεί βέβαια η Κεφαλογιάννη να είναι βέρα νεοδημοκράτισσα, δεν φαίνεται όμως να είναι και πολύ συμπαθητική στο Μητσοτακέικο. Και το πέσιμο στην Όλγα μπορεί να μεταφραστεί και ως πέσιμο στα μεγάλα συμφέροντα που υπάρχουν πίσω από την Όλγα. Σωστά;
Τι έγινε Κυριάκο μου, δεν σου κάνουν άλλο «κούκου» οι… Βαρδινογιάννηδες; Ή μήπως έγινες… «αντισυστημικός», τώρα που είναι στην μόδα, και χτυπάς τους… «ολιγάρχες»;
Παρένθεση… φαντάζομαι ότι δεν διαβάζετε πρώτη φορά από εμάς ότι πίσω από τους Κεφαλογιάννηδες βρίσκονται οι Βαρδινογιάννηδες. Σωστά;
Πίσω στο «έκτρωμα» Τσιάρα, το οποίο υποχρέωνε σε συνεπιμέλεια γυναίκες που βρίσκονταν σε κακοποιητικές σχέσεις και υποχρέωνε παιδιά που έχουν καταγγείλει γονέα για κακοποίηση να βρίσκονται μαζί του. Και μάλιστα υπάρχουν και περιπτώσεις γυναικών που καταλήγουν στο εδώλιο του κατηγορουμένου επειδή αρνούνται να δώσουν το παιδί να διανυκτερεύσει με τον άνθρωπο που έχει καταγγείλει ως κακοποιητή του.
Δηλαδή με λίγα λόγια αυτό το «έκτρωμα» εγκλωβίζει γυναίκες και παιδιά σε κακοποιητικά περιβάλλοντα και εκθέτει τις επιζώσες ενδοοικογενειακής βίας και τα παιδιά τους στους κακοποιητές.
Σε αντίθεση με το προηγούμενο καθεστώς, μόνο με οριστική απόφαση το δικαστήριο δύναται να αφαιρέσει τη γονική μέριμνα ή την επιμέλεια από τον κακοποιητή. Αυτό με τους ρυθμούς της ελληνικής δικαιοσύνης είναι κάμποσα χρόνια, τρία ή και περισσότερα, κατά τη διάρκεια των οποίων μια γυναίκα πρέπει να είναι σε επικοινωνία με τον κακοποιητή της και να βιώνει το άγχος ότι το παιδί θα περνάει κάποιο χρόνο μαζί του. Ο νέος νόμος παραβιάζει και τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης μη αποκλείοντας τη διαμεσολάβηση σε περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας. Ενώ δεν υπάρχει καν πρόβλεψη για άμεση και εκ του νόμου αφαίρεση της γονικής μέριμνας από τους γυναικοκτόνους.
Οι δικαστικές προσφυγές επίσης έχουν αυξηθεί, με το παραμικρό θα πάει κάποιος γονέας στο δικαστήριο τον άλλον και συχνά ο γονέας που το κάνει αυτό, είναι που έχει τη μεγαλύτερη οικονομική και ψυχική άνεση – στη χώρα μας που είναι τελευταία στους δείκτες ισότητας στην Ευρώπη, συνήθως είναι οι άνδρες.
Μια ακόμα βλαπτική διάσταση που έχει παρατηρηθεί σχετίζεται με το πώς ο νόμος έχει αξιοποιηθεί από ορισμένους πατεράδες κυρίως ως μέσο μείωσης του ποσού της διατροφής…
Πέρα από την υλική και ψυχική χειροτέρευση για τις συνθήκες ζωής των γυναικών και των παιδιών, απότοκο του νόμου είναι και ένα δηλητηριώδες ιδεολογικό αποτύπωμα μισογυνισμού.
Τόσο πριν, όσο και μετά την ψήφιση οργανώθηκαν και λειτουργούν γκρουπ ανδρών – πατεράδων, υπέρμαχων της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, τα οποία ουκ ολίγες φορές διολίσθησαν σε μισογυνικό λόγο και αναζωπύρωσαν το σεξιστικό στερεότυπο της «γυναίκας που αποξενώνει το παιδί από τον πατέρα».
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί κακοποιητές ανατρέχουν στο «εγχειρίδιο» των ενεργών μπαμπάδων για να υποστηρίξουν ότι τάχα μου η σύζυγος με «κατασκευασμένες» κατηγορίες ενδοοικογενειακής βίας θέλει να τους αποξενώσει από τα παιδιά…
Δείτε και το σχετικό: Είχαν δίκιο όσες και όσοι προειδοποιούσαν κατά του «Νόμου Τσιάρα»;
Οι «ενεργοί μπαμπάδες», το «λόμπι» της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας, φαίνεται να έχουν διασυνδέσεις στο δικαστικό σώμα, την κυβέρνηση και την αστυνομία, έχει ανοίξει πόλεμο με φεμινιστικές οργανώσεις, δικηγόρους, ψυχολόγους και δημοσιογράφους που καλύπτουν τις τραγικές συνέπειες του νόμου Τσιάρα.
Και βέβαια η σχέση τους με τα ΜΜΕ δεν θα μπορούσε επίσης να μην ήταν εξίσου προνομιακή φυσικά.
Να σημειώσουμε και κυρίως να τονίσουμε ότι αυτό το έκτρωμα Τσιάρα για την συνεπιμέλεια ήταν προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης προς τους ενεργούς μπαμπάδες, από τους οποίους ο καλύτερος μπορεί να είναι μισογύνης υμνητής της πατριαρχίας του 60, ενώ για τον χειρότερο δεν κάνω καν σκέψη.
Οι «ενεργοί μπαμπάδες», μπορεί να έσπαγαν τις γυναίκες ή και τα παιδιά τους στο ξύλο, στήριξαν και συνεχίζουν να στηρίζουν όμως Μητσοτάκη με νύχια και με δόντια…
Καραμπινάτο ρουσφέτι δηλαδή σε μια κοινωνική ομάδα με μεγάλη επιρροή. Τι, όχι; Βλέπετε την υποκρισία ή όχι;
Η τροπολογία που χρεώθηκε ως «ρουσφέτι» της Κεφαλογιάννη, η οποία παραδέχτηκε πως έκανε χρήση της, είναι η πρώτη απόπειρα της κυβέρνησης να μετριάσει κάπως μία από τις συνέπειες του νόμου.
Προβλέπει πως αν κάποια ή κάποιος χάσει μια δίκη για την επιμέλεια, μπορεί να προσφύγει στο δικαστήριο ώστε να αναστείλει την εφαρμογή της πρωτόδικης απόφασης, μέχρι να κρίνει την υπόθεση και το εφετείο. Πρόκειται δηλαδή για κάτι αντίστοιχο με την «αναστολή ποινής ως την έφεση» που έχει δικαίωμα κάθε καταδικασμένος πρωτόδικα σε ποινικό δικαστήριο.
Το πόσο δίκαιος είναι ένας νόμος σύμφωνα με τον οποίο ένα αστικό δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να αποφασίσει συνεπιμέλεια, ακόμα κι αν ο ένας γονέας είναι υπόδικος για ποινικά αδικήματα όπως κακοποίηση, ασέλγεια ή ακόμα και βιασμός του παιδιού που διεκδικεί να έχει στην επιμέλεια του δεν χρειάζεται να το ρωτήσουμε καν και βέβαια δεν τίθεται σε αμφισβήτηση το αν ένας τέτοιος νόμος πρέπει να καταργηθεί ή όχι…
Να θυμίσουμε επίσης ότι από την ΝΔ μόνο η Κεφαλογιάννη και η Γιαννάκου είχαν καταψηφίσει το κατάπτυστο αυτό νομοσχέδιο της συνεπιμέλειας. Η ψήφιση έγινε την άνοιξη του 2021 και το διαζύγιο Κεφαλογιάννη – Μάτσα τον Δεκέμβριο του 2024, έπειτα από τρία χρόνια γάμου. Οπότε, η Κεφαλογιάννη ήταν κατά του νόμου Τσιάρα και όταν ακόμα ήταν στα «μέλια» με τον Μάτσα.
Μάλιστα, η συχωρεμένη η Γιαννάκου ήταν αυτή που είχε κάνει ξεκάθαρη αναφορά σε «σκληρό» λόμπι για την συνεπιμέλεια. Δείτε εδώ και το σχετικό δημοσίευμα: Γιαννάκου: Σκληρό λόμπι στο νομοσχέδιο για την συνεπιμέλεια
Ίσως λοιπόν όσοι λυσσάνε με την Κεφαλογιάννη να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των ενεργών μπαμπάδων. Είναι και το timing που έσκασε όλο αυτό επίσης πολύ ύποπτο.
Και… συνωμοσιολόγος να μην θέλει κάποιος να γίνει, αναγκάζεται να γίνει μιας και μάθαμε ό,τι μάθαμε στο καπάκι μετά την αποκάλυψη για τον στρατιωτικό ενεργό μπαμπά και την διαρροή χιλιάδων ευαίσθητων αρχείων παιδοψυχολόγου που αφορούσαν καταγγελίες ανηλίκων για σεξουαλική κακοποίηση από τον πατέρα.
Της το «χρωστούσαν» άλλωστε μιας και η ίδια είχε καταψηφίσει το νομοσχέδιο – ρουσφέτι τους…
Ας μην γελιόμαστε: όλο αυτό το σκηνικό φυσικά και εξυπηρετεί το Μέγαρο Μαξίμου και τον ίδιο τον Μητσοτάκη, διαφορετικά δεν θα μαθαίναμε πράμα. Το ότι το μαθαίνουμε κιόλας από τα δικά του πετσωμένα pet της δημοσιογραφίας το επιβεβαιώνει αυτό και φυσικά το σκηνικό θα έπρεπε να μας πονηρέψει…
Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος δεξιός χώνει άσχετες τροπολογίες μέσα σε ένα νομοσχέδιο. Άσχετες με το νομοσχέδιο, σχετικές όμως με τα συμφέροντα των «δικών μας παιδιών».
Το λέμε διαχρονικές παθογένειες και καθαρίσαμε. Απλά τώρα έχουμε και την Όλγα που δεν πρέπει να είναι και πολύ συμπαθητική στο Μητσοτακέικο…
Πριν αρχίσετε λοιπόν το κράξιμο σαν τους απολίτιστους χουλιγκάνους των γηπέδων πονηρευτείτε και λίγο… και δείτε το θέμα λίγο πιο σφαιρικά… κάποιες φορές ίσως να μην ισχύει αυτό που απλά νομίζουμε…