Ποιοι έχουν προτεραιότητα στην εξαγορά των «κόκκινων» στεγαστικών δανείων; Οι καλόπιστοι δανειολήπτες ή οι διεθνείς τζογαδόροι των funds; Τι σχολιάζει σχετικά ο Χάρης Μαμουλάκης για το διπλό σκάνδαλο των funds;
Για το γνωστό σκάνδαλο της εξαγοράς των ληξιπρόθεσμων απαιτήσεων που απορρέουν από στεγαστικά δάνεια έκανε ανάρτηση στο tik-tok ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου κ. Χάρης Μαμουλάκης.
Ο κ. Μαμουλάκης, έξω από τα γραφεία εταιρείας που ασκεί αντίστοιχη δραστηριότητα, στηλιτεύει τη δυνατότητα που δίνει η νομοθεσία για εξαγορά των απαιτήσεων τραπεζών έναντι τρίτων ακόμα και στο 10% της αξίας τους.
@harrismamoulakis Πώς σου κλέβουν το σπίτι ΝΟΜΙΜΑ – Το κόλπο των funds σε 140 δευτερόλεπτα #funds ♬ πρωτότυπος ήχος – Χάρης Μαμουλάκης
Η συγκεκριμένη πρακτική, οδηγεί στην απώλεια του ακινήτου ακόμα και του καλόπιστου δανειολήπτη, χωρίς να προστατεύεται ούτε η πρώτη κατοικία.
Το fund, που έχει εξαγοράσει την απαίτηση έναντι πινακίου φακής και με κρατική εγγύηση από το πρόγραμμα «Ηρακλής» (δεύτερο σκάνδαλο), βγάζει το σπίτι σε πλειστηριασμό ζητώντας όλο το ποσό της οφειλής, χωρίς να δίνει στον δανειολήπτη τη δυνατότητα βιώσιμου διακανονισμού!
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο βουλευτής, «διαλύεται η μεσαία τάξη». Και όχι μόνον αυτή φυσικά…
Αρκετοί φτωχοί άνθρωποι, κατάφεραν-προ κρίσης-να αγοράσουν ένα διαμέρισμα μέσω τραπεζικού δανεισμού, με σκοπό να γλιτώσουν από την επισφάλεια της μίσθωσης κατοικίας και την οικονομική αιμορραγία που αυτή συνεπάγεται.
Εξάλλου, δεν ξεχνάμε τον καταιγισμό διαφημιστικών μηνυμάτων από τις τράπεζες, που καλούσαν τους πάντες να αποκτήσουν «ένα δικό τους κεραμίδι», υπερχρεώνοντάς τους, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τον κανόνα της Τράπεζας της Ελλάδος που έλεγε «όχι πάνω από το 35% του εισοδήματος σε δάνεια».
Πρόκειται για ένα ζήτημα με οικονομικές και ηθικές προεκτάσεις, που πλήττει κυρίως τα αδύναμα νοικοκυριά και μάλιστα σε περίοδο οξύτατης στεγαστικής κρίσης, την οποία υποδαυλίζει η πολιτική της σημερινής κυβέρνησης.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο δανειολήπτης που χάνει την πρώτη του κατοικία, κινδυνεύει ακόμα και να μείνει άστεγος, αφού τα ενοίκια έχουν φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη.
Αλλά κι αυτό να μη συμβεί, θα αναγκαστεί να δίνει το μισό του και πλέον εισόδημα, στο ενοίκιο ενός σπιτιού που τις περισσότερες φορές είναι υπερτιμημένο και κατώτερο των προσδοκιών.
Αλήθεια όμως, πόσο θα κόστιζε στη βιωσιμότητα του χρηματοπιστωτικού μας συστήματος (που έχει ανακεφαλαιοποιηθεί 3 φορές με χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου), να αφήσει το δάνειο (και το σπίτι) στον καλόπιστο δανειολήπτη έναντι μηνιαίας δόσης που θα αντιστοιχούσε σε ένα εύλογο μίσθωμα, με τον «Ηρακλή» να εγγυάται την αποπληρωμή;
Ουσιαστικά, η τράπεζα όχι μόνο δεν θα έχανε αλλά θα κέρδιζε σε σχέση με την πώληση της απαίτησης στο fund έναντι του εξευτελιστικού 10%!
Δεν πρόκειται λοιπόν για «μονόδρομο», όπως το παρουσιάζει η κυβέρνηση της ΝΔ αλλά για πολιτική επιλογή, που στοχεύει στην εξυπηρέτηση εγχώριων και ξένων κερδοσκοπικών συμφερόντων, αφήνοντας-για πολλοστή φορά-τον πολίτη μόνο και απροστάτευτο.
Μια ληστρική πολιτική, που στρέφεται κατά του θεμελιώδους δικαιώματος της στέγασης.
Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ο κ. Μαμουλάκης έχει κάθε δίκιο να στρέφεται ενάντια σ’ αυτό το αίσχος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποια κυβέρνηση άνοιξε τον δρόμο στα παρασιτικά funds, ενώ παράλληλα ήρε την προστασία της πρώτης κατοικίας, μέσω διαδοχικών νόμων και Υ.Α. κατά την περίοδο 2015-16.
Ήταν βέβαια η εποχή της αφόρητης πίεσης των «θεσμών», όπως αποκαλούσε ο Αλέξης Τσίπρας την Τρόικα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι το έχουμε ξεχάσει ή ότι το συγχωρούμε.
Παρ’ όλα αυτά όμως, σήμερα που έχει παρέλθει ο συμβατικός χρόνος των μνημονίων, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία υπέρ της κυβέρνησης. Είναι απλώς θέμα πολιτικής επιλογής…
Και ο Μητσοτάκης εννοείται πως προτιμά να στηρίζει τα διεθνή “κοράκια” από τους καλόπιστους Έλληνες δανειολήπτες.
Να το γνωρίζουν καλά αυτό όσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν στις τελευταίες εκλογές…
