Το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τελείωσε και ο Νίκος Ανδρουλάκης βγήκε ξανά νικητής… με μία ψήφο διαφορά από τον εαυτό του. Πλήθος μέσα, χειροκροτήματα, selfies με περιφερόμενους μαϊντανούς και μηδέν έξω. Γιατί ο κόσμος δεν δίνει δεκάρα για τα εσωκομματικά πανηγύρια του «Νίκου του Μαρίνου»…
Μόλις τελείωσε το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και το μόνο που έμεινε ήταν η ίδια φωτογραφία: ο Νίκος Ανδρουλάκης ξανά στο τιμόνι, η ίδια ηγετική ομάδα, το ίδιο «στρατηγικό» όραμα (να πέσει η ΝΔ, αλλά χωρίς να πει κανείς πώς)…
Πλήθος μέσα στην αίθουσα, χειροκροτήματα, selfies και… μηδέν εις το πηλίκον.
Γιατί στην τελική κανείς δεν φαίνεται να δίνει δεκάρα για τα εσωκομματικά πανηγύρια…
Και πώς να δώσει; Ο αρχηγός είναι η επιτομή της πολιτικής μετριότητας. Αόριστες γενικολογίες, καμία φλόγα, καμία έμπνευση. Έχει κόσμο στο συνέδριο, ναι, αλλά στις δημοσκοπήσεις τα νούμερα είναι τόσο ασθενικά που λογικά παίζει να ντρέπεται να τα πει δυνατά.
Ακριβώς όπως στις προηγούμενες εκλογές: ο ΣΥΡΙΖΑ κατέρρεε με πάταγο, ο κόσμος έψαχνε εναλλακτική και ο Ανδρουλάκης έμεινε σε κάτι ανούσιες δικαιολογίες.
Συγκεκριμένα, λίγους μήνες μετά τις διπλές εκλογές του 2023 ισχυριζόταν ότι «το αφήγημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έπεσε και το ΠΑΣΟΚ δεν ανέβηκε είναι ψευδές» γιατί «ανεβήκαμε 4,2% σε 5 μήνες». Την ίδια ώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έπεφτε από 32% σε 17,8%…
Με λίγα λόγια: κλασική πολιτική αλχημεία. Ο κόσμος έβλεπε χαμένη ιστορική ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρουλάκης όμως έβλεπε… «πολύ αισιόδοξο αποτέλεσμα». Και συνεχίζει να το βλέπει έτσι. Δίχως το παραμικρό ίχνος αυτοκριτικής.
Δεν κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει ούτε μία σταγόνα από την τεράστια κατρακύλα του Τσίπρα. Να μην ξεχάσουμε να πούμε και πάλι τα συγχαρητήρια μας στον Νίκο του Μαρίνου!
Και εδώ είναι το πρώτο αστείο: ο κόσμος γενικά δεν δίνει δεκάρα για το τι κάνουν τα κόμματα στις εσωκομματικές τους διαδικασίες.
Γιατί; Μα γιατί οι ίδιοι οι παράγοντες και τα στελέχη της κακιάς ώρας -σε όλα τα κόμματα, όχι μόνο στο ΠΑΣΟΚ- δεν δίνουν δεκάρα για τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.
Ακρίβεια, Τέμπη, υγεία, Κρήτη που πνίγεται στα έργα-φαντάσματα. Τίποτα. Μόνο για την καρεκλίτσα τους, τη μικρή, την ασήμαντη, την πολυπόθητη. Μόνο γι’ αυτήν την καρεκλίτσα παλεύουν με νύχια και με δόντια. Τίποτα άλλο.
Και παράλληλα έχουμε και τους δημάρχους του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη (και αλλού) που έχουν αποδεχτεί ότι όταν χρειάζεται θα κάνουν και το ντεκόρ στις φωτογραφίες του Αυγενάκη (στα άλλα μέρη ως ντεκόρ σε φωτό άλλων «τοπαρχών» της ΝΔ) μπας και… μεσολαβήσει ο κύριος «Κρητικάρχης» και τους φτιάξει κανένα παράθυρο σε κανένα Κέντρο Υγείας για να το παίζουν ιστορία στο χωριό τους μετά.
Μόνο μην κάτσει καμιά «στραβή» κι ανάποδη και βρεθούν πάλι να υποστηρίζουν «κουτσό» άλογο… ή μάλλον άλογο με «κομμένα» από την δικαιοσύνη πόδια… ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να οδηγήσουν οι κακές οι «κουμπαριές»…
Πίσω στα του συνεδρίου όμως… και στο δεύτερο αστείο… Ξέρετε πότε συνειδητοποίησα ότι είχε συμβεί ένα τόσο κοσμοϊστορικό γεγονός, όπως το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ;
Την Δευτέρα το πρωί αξημέρωτα όταν πήγα στο λιμάνι να παραλάβω σύζυγο και τέκνο από σχολική εκδρομή στην Αθήνα.
Εκεί που περίμενα είδα ξαφνικά κάτι παλιούς νομάρχες του προηγούμενου σχεδόν αιώνα να βγαίνουν από το καράβι μαζί με κάτι γνωστούς αυλικούς του Νίκου του Μαρίνου και wannabe στελεχάρες… Και απευθείας συντονίστηκα σε ώρα ΠΑΣΟΚ και έκοβα φάτσες.
Που είναι όμως και εκείνες οι παλιές καλές εποχές που μετά τα συνέδρια είχε μπουζούκια στις μεγάλες πίστες στην Πρωτεύουσα ε; Τώρα κατευθείαν στο καράβι της επιστροφής… (ούτε καν αεροπλάνο, πάνε και τα τσάμπα εισιτήρια με την Ολυμπιακή)
Συνέδριο ΠΑΣΟΚ λοιπόν έγινε. Και ποιος το… «κέρδισε»; Με μια λέξη: Κανείς! Μόνο η μετριότητα πανηγυρίζει. Και ο λαός συνεχίζει φυσικά να κοιτάζει αλλού… σιγά μην ασχοληθεί με τον Νίκο του Μαρίνου και τους αυλικούς του.
Μόνο εδώ στην Κρήτη κάτι τοπικά σάιτς, κάτι κολλητοί και αποσπασμένοι δημοσιογράφοι είναι που ασχολήθηκαν με δεκάδες άρθρα μετρώντας ψήφο – ψήφο την μεγάλη επιτυχία που σημείωναν οι… στελεχάρες!
Γιατί όταν η αντιπολίτευση είναι τόσο «χλωμή», ακόμα και η ΝΔ φαίνεται… σχεδόν ανεκτή. Δυστυχώς…
