Η κωμικοτραγική παράσταση στα γραφεία της Κουμουνδούρου φτάνει στο φινάλε της. Ο Φάμελλος διέγραψε τον Πολάκη επειδή «θίχτηκε» το κόμμα από μια ανάρτηση του για το μέλλον του κόμματος. Το μοναδικό στέλεχος που ξεσκέπαζε σκάνδαλα και οδηγούσε υπουργούς και στελέχη της ΝΔ σε παραιτήσεις, τιμωρείται. Υποκρισία; ή απλή ρευστοποίηση με την αμέριστη «πίεση» του Τσίπρα;
Ο Παύλος Πολάκης είχε την «ατυχία» να συγκαταλέγεται στους πιο δραστήριους υπουργούς της κυβερνητικής περιόδου 2015-2019 του ΣΥΡΙΖΑ. Με σκληρή δουλειά, διοικητική αποτελεσματικότητα και αδιαπραγμάτευτη διάθεση σύγκρουσης με τη διαφθορά, έχτισε ένα πολιτικό κεφάλαιο που όμως ροκάνιζε συνεχώς με τις «παγίδες» που έστηνε ο ίδιος στον εαυτό του.
Από το 2019 και μετά, όμως, έγινε ο πιο ενοχλητικός «κυνηγός σκανδάλων» της αντιπολίτευσης για την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Μόνος του έφερε στο φως δεκάδες υποθέσεις που οδήγησαν σε παραιτήσεις υπουργούς, υφυπουργούς και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Και τώρα; Και τώρα ο Σωκράτης Φάμελλος τον έδιωξε από την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Αιτία; Μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που «ενόχλησε» το κόμμα.
Ποιο κόμμα όμως;
- Αυτό που μένει αμέτοχο όταν διορισμένοι, ούτε καν εκλεγμένοι, εκπρόσωποί του παρουσιάζονται καθημερινά ως «παπαγαλάκια» άλλων πολιτικών σχημάτων που δεν έχουν καν επίσημη υπόσταση ακόμα;
- Μήπως αυτό που βλέπει στελέχη του να ξεπουλάνε τα «ασημικά» του σε ένα χυδαίο πολιτικό παζάρι;
- Ή μήπως αυτό που βλέπει τα στελέχη και τους βουλευτές του να παρευρίσκονται σε τάχα μου παρουσιάσεις βιβλίων, που λειτουργούν ως κάλυψη – απόκρυψη- για events πολιτικών ζημώσεων του νέου κόμματος Τσίπρα;
Ο Φάμελλος, πρώην πρόεδρος ΚΟ επί Κασσελάκη και τώρα «ψύχραιμος παρατηρητής» όλης αυτής της φαρσοκωμωδίας, με αυτή την απόφαση απλώς κατεβάζει την αυλαία μιας κωμικοτραγικής παράστασης.
Ο Πολάκης έχει κάνει και λάθη. Αρκετά. Έχει χύσει το γάλα από την καρδάρα ουκ ολίγες φορές. Έχει χάσει τον έλεγχο ακόμα περισσότερες φορές, έχει πέσει σε καλοστημένες ενέδρες αντιπάλων, έχει βάλει αυτογκόλ που στοίχισαν ακριβά στην παράταξη. Τώρα όμως έχει απόλυτο δίκιο.
Βλέπει το κόμμα να διαλύεται και ζητάει το αυτονόητο: να συγκληθούν τα όργανα και να αποφασίσουν. Τι πιο λογικό;
Αν βουλευτές της ΝΔ πήγαιναν σε εκδηλώσεις άλλου κόμματος που ετοιμάζεται, θα είχε γίνει χαμός. Τι όχι;
Τώρα όμως στον ΣΥΡΙΖΑ ο παντελώς άχρωμος και αδιάφορος Φάμελλος σφυρίζει αδιάφορα. Ή μάλλον νιαουρίζει γουργουρίζοντας μπας και ο… «Οδυσσέας» τον πάρει στο καράβι για την… «Ιθάκη».
Ισχυρίζεται ότι το κόμμα αποφάσισε με συντριπτική πλειοψηφία την «ανασύνθεση και ενότητα του προοδευτικού χώρου» και όχι «μοναχικές πορείες». Άρα ο Πολάκης που καλεί σε συλλογική συζήτηση είναι ο «μοναχικός», ενώ όσοι έχουν ήδη το ένα πόδι στο νέο «εγχείρημα» που μιλάει μόνο σε πρόσωπα και όχι σε «συλλογικότητες» είναι οι «ενωτικοί»;
Θα το χαρακτήριζα γελοίο όλο αυτό το σκηνικό ή και ακόμα χειρότερα, αλλά έχε χάρη που είμαι του πολιτικού πολιτισμού και θα το ράψω. Καλλιά τα αμίλητα παρά τα μιλημένα μάλλον…
Το ακόμα πιο τραγικωμικό είναι ότι ο Φάμελλος έκαψε το τελευταίο διαπραγματευτικό χαρτί που του είχε μείνει. Ο… «πρόθυμος» δεν γίνεται αυτόματα αρεστός και κυρίως αποδεκτός…
Ο Αλέξης Τσίπρας, από την πλευρά του, παρακολουθεί αυτή την επιχείρηση αυτοκαταστροφής. Ή μήπως και την κατευθύνει;
Ο Κασσελάκης είχε πει ότι ο στόχος του Τσίπρα δεν ήταν ποτέ η σωτηρία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά η διάλυσή του, ώστε να επιστρέψει αργότερα ως «μεσσίας» πάνω στα ερείπια.
Θυμίζω όμως ότι στην πρώτη «παράσταση» του στο Παλλάς, ο «Σωτήρας» της Αριστεράς πρόσφερε στους παλιούς «συντρόφους» του ανιχνευτές μετάλλων στην είσοδο και «φιλοξενία» στον εξώστη…
Και τώρα βλέπουμε ακριβώς τους ίδιους ανθρώπους να κάνουν ουρά, σχεδόν ικετεύοντας, μήπως και περισώσουν τη βουλευτική τους καρέκλα.
Λοιπόν, τελικά, νομίζω ότι, εδώ που φτάσαμε, στην πολιτική αυτό που θα πρέπει πλέον να ζυγίζουμε περισσότερο είναι η… αξιοπρέπεια, εκτός από την ηθική και την συνέπεια.
Και αυτά δεν αφορούν «αριστερούς», «δεξιούς» ή οτιδήποτε άλλο. Αφορούν όποιον ξέχασε τι σημαίνει να σέβεσαι τον εαυτό σου.
Αλήθεια, ο Φάμελλος και όλοι αυτοί μπορούν να πουν τώρα με βεβαιότητα ότι σέβονται τον εαυτό τους; Δεν ξέρω, ρωτάω…
Ασφαλώς και υπάρχουν εξαιρέσεις, λίγες, αλλά υπάρχουν…
Και όχι δεν βγάζω στην απέξω τον Πολάκη, τις έχει κάνει και αυτός τις «κουτσουκέλες» του…
