Στον κόσμο της πολιτικής υποκρισίας ο θλιβερός κλόουν που έχουμε για ΠΘ ξεχνά τον “τραμπισμό” και διαγράφει μονοκονδυλιά τις αρχές της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της αυτοδιάθεσης των λαών, για να πλασάρει δουλοπρέπεια στον Τραμπ. Με τι μούτρα θα επικαλεστεί αύριο το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο ή οπουδήποτε αλλού;
Σε έναν κόσμο όπου η πολιτική υποκρισία χτυπάει κόκκινο, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεχωρίζει ως ο απόλυτος πρωταθλητής. Ο “πρωθυπουργός” μας, αυτός ο πολιτικά γλοιώδης υπάλληλος του ψεκασμένου φασίστα Ντόναλντ Τραμπ, υιοθετεί με ζήλο την αμερικανική επέμβαση στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Νίκολας Μαδούρο.
Αντί να καταδικάσει την ωμή παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας -μια εισβολή με βομβαρδισμούς, πραξικόπημα και απαγωγή προέδρου-, ο Μητσοτάκης παραμένει σιωπηλός για τη “νομιμότητα” των ενεργειών των ΗΠΑ. “Δεν είναι ώρα να σχολιάσουμε”, δήλωσε, ενώ χαρακτήρισε τον Μαδούρο “βάναυσο δικτάτορα”.
Λες και η μαύρη προπαγάνδα του Λευκού Οίκου είναι ευαγγέλιο!
Με λίγα λόγια και απλά, ο κλόουν που έχουμε για ΠΘ, διαγράφει μονοκονδυλιά τις αρχές της ανεξαρτησίας, της εδαφικής ακεραιότητας και της αυτοδιάθεσης των λαών, για να πλασάρει δουλοπρέπεια στον ισχυρό.
Θα μπορούσε απλά να αρκεστεί σε κάτι πιο θεωρητικό και αδιάφορο, σε μια τυποποιημένη αοριστία του τύπου “ανησυχούμε για την επόμενη μέρα, αλλά πρέπει να παλέψουμε για τη διεθνή ειρήνη” κτλ. Αυτός όμως επέλεξε εντελώς συνειδητά να εμφανιστεί βασιλικότερος του βασιλέως!
Με τι μούτρα θα επικαλεστεί αύριο το διεθνές δίκαιο στο Αιγαίο, στην Κύπρο ή οπουδήποτε αλλού;
Αυτή η στάση αποκαλύπτει την απόλυτη υποταγή: Περίμενε τις δηλώσεις Τραμπ πριν ανοίξει το στόμα του, παραδίδοντας “γη και ύδωρ” -λιμάνια, βάσεις, αεροδρόμια- στους Αμερικανούς ιμπεριαλιστές.
Και η υποκρισία για το διεθνές δίκαιο; Το θυμόμαστε μόνο όποτε μας βολεύει, εμάς ή τους αφέντες μας!
Όταν οι ΗΠΑ εισβάλλουν, είναι “ειρηνική μετάβαση”. Αλλά όταν η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο το 1974, καταδικάζουμε… θεωρητικά. Μια από τα ίδια και στο ματσάκι Ρωσίας – Ουκρανίας, σωστά;
Η λογική Μητσοτάκη νομιμοποιεί τέτοιες επεμβάσεις, ανοίγοντας πόρτα για νέες τραγωδίες.
Φανταστείτε: Αν αύριο ο Τραμπ αποφασίσει να “λύσει” το Κυπριακό με παρόμοιο τρόπο, τι θα πει ο υπάλληλός του αλλά και οι υπερπατριώτες οπαδοί του;
Ήδη οι Τούρκοι γλεντάνε τον Μητσοτάκη μετά την πολιτική του ανοησία να στηρίξει τον γκαγκστερισμό του Τραμπ και την σύλληψη και απαγωγή του Μαδούρο, γράφοντας ότι δεν θα έχει λόγο να διαμαρτύρεται για τη νομιμότητα των Τουρκικών πράξεων στο Αιγαίο, την Τουρκία, την Κύπρο…
Η αφέλεια -ή μάλλον η επικίνδυνη δουλοπρέπεια- κορυφώνεται με την αντιστροφή:
- Παλιότερα, ο Μητσοτάκης κατηγορούσε υποτιμητικά τον Τραμπ για “Τραμπισμό”, εκφράζοντας προτίμηση στους Δημοκρατικούς κατά τις επισκέψεις του στις ΗΠΑ.
- Τώρα, τρέχει να προσκυνήσει τον πορτοκαλί κλόουν, ζητιανεύοντας για μια “photo op” της πλάκας, φιλώντας χέρια και πόδια, ξεχνώντας την Κύπρο και γενικότερα κάθε ίχνος εθνικής αξιοπρέπειας.
Αυτή η κυβέρνηση, συντονισμένη με ΕΕ και ΟΗΕ μόνο όταν πιέζεται από την αμερικανική πρεσβεία, βυθίζει την Ελλάδα στον βούρκο της ιμπεριαλιστικής αθλιότητας.
Ο Μητσοτάκης δεν είναι ηγέτης, είναι μια θλιβερή μαριονέτα, και ο λαός πληρώνει το τίμημα…
